bir delinin zırvaları -1
gökyüzü ağlıyordu ve sen bir mum gibi günden güne eriyordun/ saçların ellerimden kayıp gidiyordu, saçların artık yoktu/ sen bir hayale dönüşüyordun/ zaten gerçeklikten hiç bahsetmiyorduk/ gerçekler hayallerimizi törpülüyordu/ sen var olduğundan beri güneş hiç gülmüyordu...
ağaçlar kıştan korkuyordu sanki hiç ayaz görmemişlerdi/ uzaklara bakıyordum gerçekleri görmek için çabalıyorum/mevsimler artık hiç değişmiyordu ağaçlar bundan korkuyordu/gökyüzü hep ağlıyordu belki de son resm-i geçit için toprağı yıkıyordu...
ekinler kurumuştu ve nehir kan kokuyordu/sen ellerimden kayıp gidiyordun/hiç gerçek olmuyordun/ben yalanlarla avunuyordum/rüzgar iskambil destesini dağıtmıştı elimde kalan son kartı hep saklıyordum/ve hiçbirimiz onu bilmemeliyiz...
15.10.2011
bir delinin zırvaları - 2
gitsem kaç yazar kalsam kıymeti yok bu saatten sonra/ takvimin yaprakları bitmişken ve sabah ezanına an kala/ kalsam kaç yazar gitsem kıymeti yok bu şehirden...
devam ediyoruz gönülsüz olarak hemde/ mecburiyetten değil zorunluluktan/ zor olduğundan bahsetmiyorum kolaycılık yaptığımız/ beyhude çırpınışlar bir adım bir adım daha/ belki milyon kez daha ağır ağır hadi bir kere bir kere daha/ beyhude kaçışlar, sonu hep başladığımız yerde bitecek...
çığlıklar içinde boğulan bir telefon acelesi yükünün ağırlığından/ hakkın yok kimseye kızmaya yanan sol cebindeki sırlar/ alevler bile küskün bakıyor hiddetin kime bilinmiyor/ uzaklaşan bizler değiliz ayakların geri geri gidiyor/ uçurumlar hazır değil böyle bir gölgeyi kucaklamaya/ fakat güneş nedense pek hevesli seninle birlikte batmaya...
16.10.2011
18 Ekim 2011 Salı
9 Ekim 2011 Pazar
Ufkun Arkasını Görmek İçin
Ufkun Arkasını Görmek İçin
Bakan Davutoğlu’nun M.A.Birand’ın 32.gün adlı programında Suriye üzerine sarf ettiği bir takım sözler medyamızda ‘gerekirse Suriye ile savaşırız’ başlığı altında verildi. Elbette bu kasten ve olası bir NATO’nun Suriye müdahalesine halkın alıştırılması için yapılıyor.
Prof. Noam Chomsyk 2007 yılındaki bir söyleşisinde
‘‘Doğruyu söylemek gerekirse İran sorununun nükleer silahlarla ilgili olduğunu pek düşünmüyorum. Kimse, İran nükleer silah üretsin demiyor tabii, ne de başka herhangi bir ülke. Ama Ortadoğu coğrafyası, Kuzey Kore’den farklı olarak, dünya enerji kaynaklarının tam ortasında bulunuyor. … Ortadoğu’nun enerji kaynaklarını yönetme isteği, ABD dış politikasının temeli durumundaydı. Bu, çoğu zaman söz edildiği gibi basitçe kaynaklara ulaşma sorunu değildi. Petrol deniz üstüne çıktı mı, her yere gider. Sonuçta ABD Ortadoğu petrollerini kullanmıyor olsaydı bile aynı politikayı izleyecekti. Gelecekte güneş enerjisi sorunu çıktığında da aynı politika sahnede olacaktır. Devlet arşivlerine bakın sadece, ya da en azından mantığına: oyun her zaman kontrol altında olmuştur. Denetim, stratejik hesapların çıkış noktasıdır. Dick Cheney, Kazakistan’da ya da başka bir yerde, bir boru hattının kontrolü, “bir yıldırma ve şantaj aracıdır” demişti. Boru hatlarını biz kontrol ettiğimizde, bunu “tüm iyi niyetimizle” yapıyoruz. Yok eğer başka ülkeler enerji kaynaklarının ve dağıtımının kontrolünü ele geçirirse yıldırma ve şantaj…’’(1) bunları dile getiriyor.
Prof. Başka bir söyleşisinde ise İran’la ilgili ‘‘ İran’a saldırmanın, yaptırım uygulamanın vs. gerçek sebepleri için tarihe dönüp bakalım. Demek istediğim, biz tarihi unutmayı severiz ancak İranlılar sevmez. 1953’te Birleşik Devletler ve Britanya parlamenter hükümeti devirerek yerine canavar bir diktatör, 1979’a kadar yönetimde kalan Şah’ı oturttular. Ve bu yönetim boyunca, Birleşik Devletler elinden geldiğince, bugüne kadar şimdi karşı çıktığı programların uygulanmasına güçlü destekte bulundu. 1979’da halk diktatörü devirdi ve ondan bu yana Birleşik Devletler İran’a elinden geldiğince eziyet çektiriyor.
… İşin özü şu: İran kontrol dışı. Bildiğiniz gibi [İran] Şah yönetimi altında bir Amerikan müttefiki devlet kabul ediliyordu ve şimdi bu rolü oynamayı reddediyor. ’’ (2) tespitini yapıyor. Şimdi dikkat buyurun eski müttefik rejim değişince ebedi düşman sıfatını alıyor ABD dış politikasında!
Suriye’den bahsedecektik İran’ı niye karıştırdın derseniz Ortadoğu’daki ülkeler açısından düşündüğümüz süreçlerin benzer olduğunu görürüz; Şah dönemi İran’ı, İran-Irak Savaşı dönemi Saddam Hüseyin’in Irak’ı, Afganistan’ı yozlaştırma sürecinde Afganistan’daki Taliban yönetimi ve Baba Esat Dönemi (90’lı yıllar) Suriyesi Batı’nın doğrudan ya da dolaylı müttefikleri olmuştur. Ne zaman ki ADB çıkarlarına ters düşecek hamleler yaparlar veya bağımsız kararlar alacak yönetimleri başa getiriler o zaman düşman ilan edilirler. Olası bir İran müdahalesinden önce -ki ‘bazı askerler hata yapmak üzere olabilir’ (http://www.odatv.com/n.php?n=bazi-asker ... 1407101200)
adlı makalemizde bununla ilgili yapılan hazırlıklardan kısaca bahsetmiştik- İran’ı bölgede dayanaksız bırakmak için Suriye’nin ehlileştirilmesi elzemdir.
ABD’nin BOP’u bölgemizdeki rejimleri değiştirmek üzerine tasarlanmış ve uygulamaya konuşmuştur.(3) Rejim değişikliği denildiğinde siz ABD’nin müstemlekesi olacağını anlayın. Bugünkü hükümetin ‘sıfır sorun’ şiarıyla başlattığı ‘yeni dış politika’ atağı ABD’nin bölgedeki maşası olmaktan başka bir şey değil. Kendi ülkesinde ağır iç sorunları görmezden gelip komşu ülkedeki azınlıkların çıkardığı karışıklıklara çanak tutan bir dış politika izlenmesi ve bunun kendi iç meselemiz olarak algılanması/yansıtılması. Burada anahtar kelime elbette ‘Suriye’nin iç meselesi bizim de iç meselemizdir’ söylemi neden mi? Suriye’nin kuzeyi, Türkiye’nin güneydoğusu, İran’ın kuzeybatısı BOP haritasında açıkça ‘Kürdistan’ diye yazılmışta ondan.
Peki, emperyalist Batı’nın ve bugünkü işbirlikçi hükümetlerin aksine Mustafa Kemal’in bölgemiz için düşündüğü proje neydi? Onu da yarın aramızdan ayrılışının altıncı yılında anacağımız değerli fikir adamı Attilâ İlhan bugünlerin gelişini gördüğünden olacak Gazi’nin ‘ufkun arkasını’ görüp de bölgenin bağımsız kalabilmesi için nasıl hamleler yapmak peşinde olduğunu bizlere göstermek için 2004 yılında yazmıştır. ABD Irak’a müdahalesinin birinci yılıdır ve ne Suriye nede Arap Baharı gündemde dahi değildir. Sözü Attilâ İlhan’a bırakalım:
‘‘(Belge/3. ''...Gâzi 'nin TBMM 'deki ilk gizli celse zabıtlarını okuyalı, handiyse otuz yıl oluyor; o gün bugündür, el altından Suriye ve Irak 'la ilişkisi olduğunu bilirim; başlattığı anti/emperyalist savaşa katılmak amacıyla, gizlice ona başvuran Suriye ve Irak 'ın (Prens Faysal dahil) liderlerine, aynı cevabı (1920) verdiği malûmdur: ''...gücümüz ancak kendimizi kurtarmaya yetecek kadardır; siz de bizim yaptığımızı yapıp, bağımsızlığınızı elde ediniz; bilâhara, Federasyon mu olur, Konfederasyon mu olur, bir örgütte birleşiriz...'' (bkz. Sadi Borak , 'Gizli Oturumlarda Atatürk'ün Konuşmaları', Çağdaş Yayınlar, 1977)’’
''Bilinmez kaç sene sonra, Hasan Rıza Bey 'in (Soyak) 'Atatürk'ten Hatıralar' ında, 'Hatay Meselesi' yle ilgili satırlarını; okurken, o devirdeki davranışından Paşa 'nın adetâ üzgün olduğunu hissetmiştim. Olayı, zamanın (1937) Suriye Dışişleri Bakanı Cemil Mardam 'a anlatırken, bakar mısınız neler demiş: ''...ben, bir milletin mevcûdiyetini kurtarmak için işe başlarken, ne yazık ki Suriye'yi, Irak'ı, bütün İslâm Dünyası'nı, biraz müsamaha etmek mecburiyetinde kalmıştım; çünkü bütün bu âlemi kapsayan büyük imparatorluğun enkâzını, bizim kadar dostlarımızın ve dindaşlarımızın da görmüş olduklarını biliyordum...''
'... Muayyen bir zamanın geçmesi lâzımdı...'
''... imparatorluğun idaresindeki dürüstlüğün doğurduğu, birçok hoşnutsuzlukları da nazar-ı itibara almak icâb eder. Şahsen, bütün câmia için gayret sarf etsem bile, bazı kütlelerde hâsıl olmuş zihniyetler, bizi birbirimize yaklaştırmayacak kadar, mühim idi. Bu sebeple ben bütün kuvvetimi ve kudretimi, yalnız bu imparatorluk içindeki Türk olan unsura hasretmek mecburiyetinde kaldım...''
''... -buraya dikkat!- ancak, ben bu işi yaparken emindim ki, asırlardan beri beraber yaşamış, dindaşlık yapmış insanlar, ayrılamazlar. Yalnız imparatorluğun yarattığı birtakım sui tefehhümlerin unutulabilmesi; ve nihayet, beraber yaşamış bu insanların birbirini anlayabilmesi için, muayyen bir zaman geçmesi lâzımdı. Bugünün gelmiş olduğuna, itiraf edeyim ki; henüz kani değilim; fakat o dediğim gün gelecektir; fakat bu hakiki güneşin doğduğu günü anlamak için, biz ve dostlarımız, güneşi saymayanların haksız tazyiklerinden mülhem olmak için, daha fazla beklememeliyiz...'' (21/22 İkincikânun 1937)
''Biraz akl-ı selim, biraz iz'an sahibi, kim bu satırları okusa; Gâzi 'nin Devlet-i Aliyye-i Şahâne 'nin eski vilâyetlerinden oluşan, İslâm Ülkeleri 'ne 'elini uzattığını' görür. Zaten o zaman bile, temennileri, kuru lâftan ibaret kalmamış; elle tutulur somut tasarılara, ciddi önerilere dönüşmüştür. Şimdi sıra, onları gözden geçirmeye geldi; böylece Gâzi 'nin anti/emperyalist, 'hürriyet ve istiklâl' savaşçılığını, münhasıran gençlik yıllarına mahsus zannedenler; vefatına bir yıl kala dahi, nasıl bir inkılapçı muhârip olarak, yaşadığını göreceklerdir...''
''Tabii, bakarkör değillerse!..'' (4)
Nereden nereye BOP’un hızlandırılmış bir şekilde bölge ülkeleri üzerine her türlü küresel baskı kurularak uygulandığı şu günlerde eski defterleri karıştırmak ‘ufkun arkasını görebilmemizi’ sağlayacaktır. Günümüz holding medyası yazar/çizer tayfasının lakırdıları kafamızı şişirmekten başka işse yaramazken hem de!
M.Recep
09.10.2011
1-Noam Chomsky ile ABD'nin 'İran, Kore, Venezüella' stratejileri üzerine söyleşi -Michael Shank, 25 Mart 2007
2- The Real Network, Paul Jay, 19 Kasım 2007
3- Condoleezza Rice, Washington Post, 7 Ağustos 2003
4-Attilâ İlhan, “...O Gün, ´Mutlaka´ Gelecektir’’, Cumhuriyet 15.12.2004
Bakan Davutoğlu’nun M.A.Birand’ın 32.gün adlı programında Suriye üzerine sarf ettiği bir takım sözler medyamızda ‘gerekirse Suriye ile savaşırız’ başlığı altında verildi. Elbette bu kasten ve olası bir NATO’nun Suriye müdahalesine halkın alıştırılması için yapılıyor.
Prof. Noam Chomsyk 2007 yılındaki bir söyleşisinde
‘‘Doğruyu söylemek gerekirse İran sorununun nükleer silahlarla ilgili olduğunu pek düşünmüyorum. Kimse, İran nükleer silah üretsin demiyor tabii, ne de başka herhangi bir ülke. Ama Ortadoğu coğrafyası, Kuzey Kore’den farklı olarak, dünya enerji kaynaklarının tam ortasında bulunuyor. … Ortadoğu’nun enerji kaynaklarını yönetme isteği, ABD dış politikasının temeli durumundaydı. Bu, çoğu zaman söz edildiği gibi basitçe kaynaklara ulaşma sorunu değildi. Petrol deniz üstüne çıktı mı, her yere gider. Sonuçta ABD Ortadoğu petrollerini kullanmıyor olsaydı bile aynı politikayı izleyecekti. Gelecekte güneş enerjisi sorunu çıktığında da aynı politika sahnede olacaktır. Devlet arşivlerine bakın sadece, ya da en azından mantığına: oyun her zaman kontrol altında olmuştur. Denetim, stratejik hesapların çıkış noktasıdır. Dick Cheney, Kazakistan’da ya da başka bir yerde, bir boru hattının kontrolü, “bir yıldırma ve şantaj aracıdır” demişti. Boru hatlarını biz kontrol ettiğimizde, bunu “tüm iyi niyetimizle” yapıyoruz. Yok eğer başka ülkeler enerji kaynaklarının ve dağıtımının kontrolünü ele geçirirse yıldırma ve şantaj…’’(1) bunları dile getiriyor.
Prof. Başka bir söyleşisinde ise İran’la ilgili ‘‘ İran’a saldırmanın, yaptırım uygulamanın vs. gerçek sebepleri için tarihe dönüp bakalım. Demek istediğim, biz tarihi unutmayı severiz ancak İranlılar sevmez. 1953’te Birleşik Devletler ve Britanya parlamenter hükümeti devirerek yerine canavar bir diktatör, 1979’a kadar yönetimde kalan Şah’ı oturttular. Ve bu yönetim boyunca, Birleşik Devletler elinden geldiğince, bugüne kadar şimdi karşı çıktığı programların uygulanmasına güçlü destekte bulundu. 1979’da halk diktatörü devirdi ve ondan bu yana Birleşik Devletler İran’a elinden geldiğince eziyet çektiriyor.
… İşin özü şu: İran kontrol dışı. Bildiğiniz gibi [İran] Şah yönetimi altında bir Amerikan müttefiki devlet kabul ediliyordu ve şimdi bu rolü oynamayı reddediyor. ’’ (2) tespitini yapıyor. Şimdi dikkat buyurun eski müttefik rejim değişince ebedi düşman sıfatını alıyor ABD dış politikasında!
Suriye’den bahsedecektik İran’ı niye karıştırdın derseniz Ortadoğu’daki ülkeler açısından düşündüğümüz süreçlerin benzer olduğunu görürüz; Şah dönemi İran’ı, İran-Irak Savaşı dönemi Saddam Hüseyin’in Irak’ı, Afganistan’ı yozlaştırma sürecinde Afganistan’daki Taliban yönetimi ve Baba Esat Dönemi (90’lı yıllar) Suriyesi Batı’nın doğrudan ya da dolaylı müttefikleri olmuştur. Ne zaman ki ADB çıkarlarına ters düşecek hamleler yaparlar veya bağımsız kararlar alacak yönetimleri başa getiriler o zaman düşman ilan edilirler. Olası bir İran müdahalesinden önce -ki ‘bazı askerler hata yapmak üzere olabilir’ (http://www.odatv.com/n.php?n=bazi-asker ... 1407101200)
adlı makalemizde bununla ilgili yapılan hazırlıklardan kısaca bahsetmiştik- İran’ı bölgede dayanaksız bırakmak için Suriye’nin ehlileştirilmesi elzemdir.
ABD’nin BOP’u bölgemizdeki rejimleri değiştirmek üzerine tasarlanmış ve uygulamaya konuşmuştur.(3) Rejim değişikliği denildiğinde siz ABD’nin müstemlekesi olacağını anlayın. Bugünkü hükümetin ‘sıfır sorun’ şiarıyla başlattığı ‘yeni dış politika’ atağı ABD’nin bölgedeki maşası olmaktan başka bir şey değil. Kendi ülkesinde ağır iç sorunları görmezden gelip komşu ülkedeki azınlıkların çıkardığı karışıklıklara çanak tutan bir dış politika izlenmesi ve bunun kendi iç meselemiz olarak algılanması/yansıtılması. Burada anahtar kelime elbette ‘Suriye’nin iç meselesi bizim de iç meselemizdir’ söylemi neden mi? Suriye’nin kuzeyi, Türkiye’nin güneydoğusu, İran’ın kuzeybatısı BOP haritasında açıkça ‘Kürdistan’ diye yazılmışta ondan.
Peki, emperyalist Batı’nın ve bugünkü işbirlikçi hükümetlerin aksine Mustafa Kemal’in bölgemiz için düşündüğü proje neydi? Onu da yarın aramızdan ayrılışının altıncı yılında anacağımız değerli fikir adamı Attilâ İlhan bugünlerin gelişini gördüğünden olacak Gazi’nin ‘ufkun arkasını’ görüp de bölgenin bağımsız kalabilmesi için nasıl hamleler yapmak peşinde olduğunu bizlere göstermek için 2004 yılında yazmıştır. ABD Irak’a müdahalesinin birinci yılıdır ve ne Suriye nede Arap Baharı gündemde dahi değildir. Sözü Attilâ İlhan’a bırakalım:
‘‘(Belge/3. ''...Gâzi 'nin TBMM 'deki ilk gizli celse zabıtlarını okuyalı, handiyse otuz yıl oluyor; o gün bugündür, el altından Suriye ve Irak 'la ilişkisi olduğunu bilirim; başlattığı anti/emperyalist savaşa katılmak amacıyla, gizlice ona başvuran Suriye ve Irak 'ın (Prens Faysal dahil) liderlerine, aynı cevabı (1920) verdiği malûmdur: ''...gücümüz ancak kendimizi kurtarmaya yetecek kadardır; siz de bizim yaptığımızı yapıp, bağımsızlığınızı elde ediniz; bilâhara, Federasyon mu olur, Konfederasyon mu olur, bir örgütte birleşiriz...'' (bkz. Sadi Borak , 'Gizli Oturumlarda Atatürk'ün Konuşmaları', Çağdaş Yayınlar, 1977)’’
''Bilinmez kaç sene sonra, Hasan Rıza Bey 'in (Soyak) 'Atatürk'ten Hatıralar' ında, 'Hatay Meselesi' yle ilgili satırlarını; okurken, o devirdeki davranışından Paşa 'nın adetâ üzgün olduğunu hissetmiştim. Olayı, zamanın (1937) Suriye Dışişleri Bakanı Cemil Mardam 'a anlatırken, bakar mısınız neler demiş: ''...ben, bir milletin mevcûdiyetini kurtarmak için işe başlarken, ne yazık ki Suriye'yi, Irak'ı, bütün İslâm Dünyası'nı, biraz müsamaha etmek mecburiyetinde kalmıştım; çünkü bütün bu âlemi kapsayan büyük imparatorluğun enkâzını, bizim kadar dostlarımızın ve dindaşlarımızın da görmüş olduklarını biliyordum...''
'... Muayyen bir zamanın geçmesi lâzımdı...'
''... imparatorluğun idaresindeki dürüstlüğün doğurduğu, birçok hoşnutsuzlukları da nazar-ı itibara almak icâb eder. Şahsen, bütün câmia için gayret sarf etsem bile, bazı kütlelerde hâsıl olmuş zihniyetler, bizi birbirimize yaklaştırmayacak kadar, mühim idi. Bu sebeple ben bütün kuvvetimi ve kudretimi, yalnız bu imparatorluk içindeki Türk olan unsura hasretmek mecburiyetinde kaldım...''
''... -buraya dikkat!- ancak, ben bu işi yaparken emindim ki, asırlardan beri beraber yaşamış, dindaşlık yapmış insanlar, ayrılamazlar. Yalnız imparatorluğun yarattığı birtakım sui tefehhümlerin unutulabilmesi; ve nihayet, beraber yaşamış bu insanların birbirini anlayabilmesi için, muayyen bir zaman geçmesi lâzımdı. Bugünün gelmiş olduğuna, itiraf edeyim ki; henüz kani değilim; fakat o dediğim gün gelecektir; fakat bu hakiki güneşin doğduğu günü anlamak için, biz ve dostlarımız, güneşi saymayanların haksız tazyiklerinden mülhem olmak için, daha fazla beklememeliyiz...'' (21/22 İkincikânun 1937)
''Biraz akl-ı selim, biraz iz'an sahibi, kim bu satırları okusa; Gâzi 'nin Devlet-i Aliyye-i Şahâne 'nin eski vilâyetlerinden oluşan, İslâm Ülkeleri 'ne 'elini uzattığını' görür. Zaten o zaman bile, temennileri, kuru lâftan ibaret kalmamış; elle tutulur somut tasarılara, ciddi önerilere dönüşmüştür. Şimdi sıra, onları gözden geçirmeye geldi; böylece Gâzi 'nin anti/emperyalist, 'hürriyet ve istiklâl' savaşçılığını, münhasıran gençlik yıllarına mahsus zannedenler; vefatına bir yıl kala dahi, nasıl bir inkılapçı muhârip olarak, yaşadığını göreceklerdir...''
''Tabii, bakarkör değillerse!..'' (4)
Nereden nereye BOP’un hızlandırılmış bir şekilde bölge ülkeleri üzerine her türlü küresel baskı kurularak uygulandığı şu günlerde eski defterleri karıştırmak ‘ufkun arkasını görebilmemizi’ sağlayacaktır. Günümüz holding medyası yazar/çizer tayfasının lakırdıları kafamızı şişirmekten başka işse yaramazken hem de!
M.Recep
09.10.2011
1-Noam Chomsky ile ABD'nin 'İran, Kore, Venezüella' stratejileri üzerine söyleşi -Michael Shank, 25 Mart 2007
2- The Real Network, Paul Jay, 19 Kasım 2007
3- Condoleezza Rice, Washington Post, 7 Ağustos 2003
4-Attilâ İlhan, “...O Gün, ´Mutlaka´ Gelecektir’’, Cumhuriyet 15.12.2004
22 Haziran 2011 Çarşamba
sevgiliye mektuplar VI
yollar uzadıkça uzadı ben gelemedim
çocuktum kimseye söyleyemedim
ağladım hep geceler boyunca
sana sevdiğimi ben diyemedim
vurulduk köşe başlarında,
sıra sıra dizildi cesetlerimiz,
fişlendik, kelepçeli bileklerimiz
parmaklıklar ardına hapsedildi yarınlarımız
uçurtmalar özgür uçmuyor artık ülkemde
nerdesin çık gel ey güneşin kızı,
sen umudumuz sen sevincimiz sen ekmeğimizdin
ve alın terimiz kurak toprağa düşen
suyumuzu çaldılar ve ormanlarımızı
fikirlerimiz çelikten sandıklara kilitlendi
yollar uzadıkça uzadı ben gelemedim
çocuktum, korkmuştum kimseye seslenemedim
ağladım hep geceler boyunca
sana gitme kal diyemedim, diyemezdim…
mustafa recep
22.06.2011
çocuktum kimseye söyleyemedim
ağladım hep geceler boyunca
sana sevdiğimi ben diyemedim
vurulduk köşe başlarında,
sıra sıra dizildi cesetlerimiz,
fişlendik, kelepçeli bileklerimiz
parmaklıklar ardına hapsedildi yarınlarımız
uçurtmalar özgür uçmuyor artık ülkemde
nerdesin çık gel ey güneşin kızı,
sen umudumuz sen sevincimiz sen ekmeğimizdin
ve alın terimiz kurak toprağa düşen
suyumuzu çaldılar ve ormanlarımızı
fikirlerimiz çelikten sandıklara kilitlendi
yollar uzadıkça uzadı ben gelemedim
çocuktum, korkmuştum kimseye seslenemedim
ağladım hep geceler boyunca
sana gitme kal diyemedim, diyemezdim…
mustafa recep
22.06.2011
15 Haziran 2011 Çarşamba
öylesine
…‘‘bu can sıkıcı yerde oturmuş şimdi sana söyleyeceklerimi tasarlıyorum, ne garip ki aklıma hiçlikten başka bir şey gelmiyor, susuz ve yalnız bir ağacım kıraç ovada öyle ki dağlar bile benden fersah fersah uzaklarda mosmor kesilmiş hüzünle halime ağlamakta, kimsesizliğim değil de sensizliğim çok fena canımı yakmakta, ne zaman yağmur yağsa utanıyorum seni aldatıyormuşum gibi geliyor, sonrasında çekilmez bir pişmanlık duygusu sarıyor bütün hücrelerimi, yasak bir içki içmişim gibi, yanıyorum’’… (08.04.2011)
…‘‘şafak mı oda ne, şafak mafak geçiniz bunları çünkü geçiyorum hayatla taşak fakat neden insanların birçoğu yavşak oğlu yavşak! Her ilde mutlaka bulunur bir köprülü kavşak, yalakaların işi elbette şak şak şak! Acaba kalan günlerde geçer mi şen şakrak, bir düş ki gözden acımazlar hemen basarlar ensene şamarı şap diye şaplak! Karavan içinde şap, inanmayın siz bunlara ama derseniz ki bildim ben o zaman yersiniz suratınıza bir şamar! Hangisi daha gerçekçi tecrübe ettikleriniz mi yoksa size fitil misali sokulanlar mı? Cevap sizde saklı kalsın boş boğazlık edip de söylerseniz olursunuz birer uşak! Şak diye şak şak sanmayın ki geçiyorum sizlerle taşak, yazdıklarımın hepsi olsun saçınıza tarak!’’… (17.04.2011)
…‘‘tanrının yokluğuna dair sağlam deliller bulamadım o yüzden şimdilik inkârcılardan değilim, inanmak bazen körü körünedir neden ve niçin inandığımızı bilemeden öylesine inanmak istersiniz dinlerin uydurma olduğunu biliyoruz fakat nebiler onlar madde kadar gerçek ve mesajlar insanlığı düştüğü karanlık çukurlardan kurtarmak için yollandı peki neden? Sapık bir yaratık olan insan akıl gibi tanrısal bir yetiye sahiptir, evrimin geldiği son nokta aşabilirse kendini başka bir şeye dönüşür mü bilinmez (hani birilerinin söyledikleri üstün insan safsatası) lakin şu haliyle kaldıkça gücü ancak kendini bitirmeye yeter. Yıldızları düşünüyorum onların karanlık evrende tanrının yansılamaları olduğunu iddia ediyorum, boşluk hiçbir şeyse aynı zamanda her şeydir çünkü boşluk sonsuzdur, sonsuz olan her şeyi kapsar (kümelerden biliyoruz) aynı anda her şey olan hiçbir şey olur buna kısıtlanmamış da diyebiliriz düşüncede böyle sınırsız ve sonsuz, çok derinlere inerseniz bu tanrısal yeti sizi delirtebilir yani gücü kullanabilmemize müsaade edildi fakat nerede duracağınızı bilmelisiniz yoksa kontrolünüz dışına çıkan güç sizi sizden alır. Tanrı’nın her şey olduğu ve aslında hiçbir şey olmadığı ve yine sonsuz ise boşluk olduğu boşluğun karanlık ve boşluktaki bütün nesnelerin O olduğu ve yine karanlığın olması için gereken ışığında O olduğu sonucuna varıyoruz. Çok karışık gibi gelebilir lakin değil gayet açık sonsuz evren tanrının kendisidir ve boyutlar ki sonsuzun parçalarıdır ve iki kısımdan söz ediyoruz mutlak karanlık ve mutlak ışık peki ya alacakaranlık bu kısmı var olduğumuz kısım olarak niteleyebilir miyiz? Gücün farklı halleri enerji olan ve durağan yani madde olan materyalistler haklı çıktılar fakat enerjiye gereken önemi vermedikleri kanaatindeyim idealistler ise maddeyi yadsıdıklarından enerjiyi ıskaladılar’’… (06.05.2011)
…‘‘bir vampir furyasıdır gidiyor televizyonlar, kitaplar ve sinema bu kan emici fantastik yaratığı çekici kılanın ne olduğu size kalsın beni ilgilendiren kısmı neden bu kadar çok gözümüze gözümüze sokulduğu, insanlarının kanını emerek beslenen bu fantastik yaratık geçmişte inanıldığının aksine günümüzde bizlere bir ucubeden çok üstün bir insan gibi yansıtılıyor. Kapitalizmin temel kanunu olan güçlü güçsüzü yer prensibi bu canlının doğasında var. Kültürel değerlerimiz ekonomik güçsüzlüğümüz nedeniyle daha güçlü yapmacık kültürlerin taarruzuna uğrayıp yıpranırken ‘komşusu aç iken tok gezen bizden değildir’ ilkesinin yerine ‘komşunun hakkını da sen ye’ geçmektedir. Yeni düzenin insan profili vampirleşmiş homosapiens olacağından olsa gerek yavaş yavaş bilinçaltımıza bu kan emici fantastik yaratığın doğasını kabullenmemiz aşılanıyor. Size yanılıyor muyum?’’…(28.05.2011)
…‘‘şafak mı oda ne, şafak mafak geçiniz bunları çünkü geçiyorum hayatla taşak fakat neden insanların birçoğu yavşak oğlu yavşak! Her ilde mutlaka bulunur bir köprülü kavşak, yalakaların işi elbette şak şak şak! Acaba kalan günlerde geçer mi şen şakrak, bir düş ki gözden acımazlar hemen basarlar ensene şamarı şap diye şaplak! Karavan içinde şap, inanmayın siz bunlara ama derseniz ki bildim ben o zaman yersiniz suratınıza bir şamar! Hangisi daha gerçekçi tecrübe ettikleriniz mi yoksa size fitil misali sokulanlar mı? Cevap sizde saklı kalsın boş boğazlık edip de söylerseniz olursunuz birer uşak! Şak diye şak şak sanmayın ki geçiyorum sizlerle taşak, yazdıklarımın hepsi olsun saçınıza tarak!’’… (17.04.2011)
…‘‘tanrının yokluğuna dair sağlam deliller bulamadım o yüzden şimdilik inkârcılardan değilim, inanmak bazen körü körünedir neden ve niçin inandığımızı bilemeden öylesine inanmak istersiniz dinlerin uydurma olduğunu biliyoruz fakat nebiler onlar madde kadar gerçek ve mesajlar insanlığı düştüğü karanlık çukurlardan kurtarmak için yollandı peki neden? Sapık bir yaratık olan insan akıl gibi tanrısal bir yetiye sahiptir, evrimin geldiği son nokta aşabilirse kendini başka bir şeye dönüşür mü bilinmez (hani birilerinin söyledikleri üstün insan safsatası) lakin şu haliyle kaldıkça gücü ancak kendini bitirmeye yeter. Yıldızları düşünüyorum onların karanlık evrende tanrının yansılamaları olduğunu iddia ediyorum, boşluk hiçbir şeyse aynı zamanda her şeydir çünkü boşluk sonsuzdur, sonsuz olan her şeyi kapsar (kümelerden biliyoruz) aynı anda her şey olan hiçbir şey olur buna kısıtlanmamış da diyebiliriz düşüncede böyle sınırsız ve sonsuz, çok derinlere inerseniz bu tanrısal yeti sizi delirtebilir yani gücü kullanabilmemize müsaade edildi fakat nerede duracağınızı bilmelisiniz yoksa kontrolünüz dışına çıkan güç sizi sizden alır. Tanrı’nın her şey olduğu ve aslında hiçbir şey olmadığı ve yine sonsuz ise boşluk olduğu boşluğun karanlık ve boşluktaki bütün nesnelerin O olduğu ve yine karanlığın olması için gereken ışığında O olduğu sonucuna varıyoruz. Çok karışık gibi gelebilir lakin değil gayet açık sonsuz evren tanrının kendisidir ve boyutlar ki sonsuzun parçalarıdır ve iki kısımdan söz ediyoruz mutlak karanlık ve mutlak ışık peki ya alacakaranlık bu kısmı var olduğumuz kısım olarak niteleyebilir miyiz? Gücün farklı halleri enerji olan ve durağan yani madde olan materyalistler haklı çıktılar fakat enerjiye gereken önemi vermedikleri kanaatindeyim idealistler ise maddeyi yadsıdıklarından enerjiyi ıskaladılar’’… (06.05.2011)
…‘‘bir vampir furyasıdır gidiyor televizyonlar, kitaplar ve sinema bu kan emici fantastik yaratığı çekici kılanın ne olduğu size kalsın beni ilgilendiren kısmı neden bu kadar çok gözümüze gözümüze sokulduğu, insanlarının kanını emerek beslenen bu fantastik yaratık geçmişte inanıldığının aksine günümüzde bizlere bir ucubeden çok üstün bir insan gibi yansıtılıyor. Kapitalizmin temel kanunu olan güçlü güçsüzü yer prensibi bu canlının doğasında var. Kültürel değerlerimiz ekonomik güçsüzlüğümüz nedeniyle daha güçlü yapmacık kültürlerin taarruzuna uğrayıp yıpranırken ‘komşusu aç iken tok gezen bizden değildir’ ilkesinin yerine ‘komşunun hakkını da sen ye’ geçmektedir. Yeni düzenin insan profili vampirleşmiş homosapiens olacağından olsa gerek yavaş yavaş bilinçaltımıza bu kan emici fantastik yaratığın doğasını kabullenmemiz aşılanıyor. Size yanılıyor muyum?’’…(28.05.2011)
öylesine
…‘‘bu can sıkıcı yerde oturmuş şimdi sana söyleyeceklerimi tasarlıyorum, ne garip ki aklıma hiçlikten başka bir şey gelmiyor, susuz ve yalnız bir ağacım kıraç ovada öyle ki dağlar bile benden fersah fersah uzaklarda mosmor kesilmiş hüzünle halime ağlamakta, kimsesizliğim değil de sensizliğim çok fena canımı yakmakta, ne zaman yağmur yağsa utanıyorum seni aldatıyormuşum gibi geliyor, sonrasında çekilmez bir pişmanlık duygusu sarıyor bütün hücrelerimi, yasak bir içki içmişim gibi, yanıyorum’’… (08.04.2011)
…‘‘şafak mı oda ne, şafak mafak geçiniz bunları çünkü geçiyorum hayatla taşak fakat neden insanların birçoğu yavşak oğlu yavşak! Her ilde mutlaka bulunur bir köprülü kavşak, yalakaların işi elbette şak şak şak! Acaba kalan günlerde geçer mi şen şakrak, bir düş ki gözden acımazlar hemen basarlar ensene şamarı şap diye şaplak! Karavan içinde şap, inanmayın siz bunlara ama derseniz ki bildim ben o zaman yersiniz suratınıza bir şamar! Hangisi daha gerçekçi tecrübe ettikleriniz mi yoksa size fitil misali sokulanlar mı? Cevap sizde saklı kalsın boş boğazlık edip de söylerseniz olursunuz birer uşak! Şak diye şak şak sanmayın ki geçiyorum sizlerle taşak, yazdıklarımın hepsi olsun saçınıza tarak!’’… (17.04.2011)
…‘‘tanrının yokluğuna dair sağlam deliller bulamadım o yüzden şimdilik inkârcılardan değilim, inanmak bazen körü körünedir neden ve niçin inandığımızı bilemeden öylesine inanmak istersiniz dinlerin uydurma olduğunu biliyoruz fakat nebiler onlar madde kadar gerçek ve mesajlar insanlığı düştüğü karanlık çukurlardan kurtarmak için yollandı peki neden? Sapık bir yaratık olan insan akıl gibi tanrısal bir yetiye sahiptir, evrimin geldiği son nokta aşabilirse kendini başka bir şeye dönüşür mü bilinmez (hani birilerinin söyledikleri üstün insan safsatası) lakin şu haliyle kaldıkça gücü ancak kendini bitirmeye yeter. Yıldızları düşünüyorum onların karanlık evrende tanrının yansılamaları olduğunu iddia ediyorum, boşluk hiçbir şeyse aynı zamanda her şeydir çünkü boşluk sonsuzdur, sonsuz olan her şeyi kapsar (kümelerden biliyoruz) aynı anda her şey olan hiçbir şey olur buna kısıtlanmamış da diyebiliriz düşüncede böyle sınırsız ve sonsuz, çok derinlere inerseniz bu tanrısal yeti sizi delirtebilir yani gücü kullanabilmemize müsaade edildi fakat nerede duracağınızı bilmelisiniz yoksa kontrolünüz dışına çıkan güç sizi sizden alır. Tanrı’nın her şey olduğu ve aslında hiçbir şey olmadığı ve yine sonsuz ise boşluk olduğu boşluğun karanlık ve boşluktaki bütün nesnelerin O olduğu ve yine karanlığın olması için gereken ışığında O olduğu sonucuna varıyoruz. Çok karışık gibi gelebilir lakin değil gayet açık sonsuz evren tanrının kendisidir ve boyutlar ki sonsuzun parçalarıdır ve iki kısımdan söz ediyoruz mutlak karanlık ve mutlak ışık peki ya alacakaranlık bu kısmı var olduğumuz kısım olarak niteleyebilir miyiz? Gücün farklı halleri enerji olan ve durağan yani madde olan materyalistler haklı çıktılar fakat enerjiye gereken önemi vermedikleri kanaatindeyim idealistler ise maddeyi yadsıdıklarından enerjiyi ıskaladılar’’… (06.05.2011)
…‘‘bir vampir furyasıdır gidiyor televizyonlar, kitaplar ve sinema bu kan emici fantastik yaratığı çekici kılanın ne olduğu size kalsın beni ilgilendiren kısmı neden bu kadar çok gözümüze gözümüze sokulduğu, insanlarının kanını emerek beslenen bu fantastik yaratık geçmişte inanıldığının aksine günümüzde bizlere bir ucubeden çok üstün bir insan gibi yansıtılıyor. Kapitalizmin temel kanunu olan güçlü güçsüzü yer prensibi bu canlının doğasında var. Kültürel değerlerimiz ekonomik güçsüzlüğümüz nedeniyle daha güçlü yapmacık kültürlerin taarruzuna uğrayıp yıpranırken ‘komşusu aç iken tok gezen bizden değildir’ ilkesinin yerine ‘komşunun hakkını da sen ye’ geçmektedir. Yeni düzenin insan profili vampirleşmiş homosapiens olacağından olsa gerek yavaş yavaş bilinçaltımıza bu kan emici fantastik yaratığın doğasını kabullenmemiz aşılanıyor. Size yanılıyor muyum?’’…(28.05.2011)
bekleyiş
hep o günü bekliyorum
bilmem kaçıncı perondayım
garın içerisi ışıl ışıl
telaşlı insan kalabalığı
hep o günü bekliyorum
biraz hüzünlü bir hayli mutluyum
kulaklarımı tırmalayan motor sesleri
dudağımda gidenlerin türküsü
hep o günü bekliyorum
yeşil pelerinini üzerine örterken yeryüzü,
takarken ipek saçlarına papatyaları
bir yanım durgun bir yanım heyecanlı
koşar adım ilerliyorum koltuğuma
pencere kenarı bilmem kaç numara
hep o günü bekliyorum
sürgünden dönüşü
ait olduğum dünyaya
kendi krallığıma dönüşümü
ve bir mayıs gecesi yada sabahı
dostların şen gülüşünü
hep o günü bekliyorum
sayılı günleri zamanın kumlarına gömüyorum
bir öncekini unutarak bir sonrakine
yeni doğmuş gibi başlıyorum
hep o günü hayal ediyorum
üşürken soğuk gecelerde bir başıma
bir paslı hançer saplanır kalbime
ve ben günü düşündükçe
birden hayatla doluyorum…
mustafa recep
07.02.2011
bilmem kaçıncı perondayım
garın içerisi ışıl ışıl
telaşlı insan kalabalığı
hep o günü bekliyorum
biraz hüzünlü bir hayli mutluyum
kulaklarımı tırmalayan motor sesleri
dudağımda gidenlerin türküsü
hep o günü bekliyorum
yeşil pelerinini üzerine örterken yeryüzü,
takarken ipek saçlarına papatyaları
bir yanım durgun bir yanım heyecanlı
koşar adım ilerliyorum koltuğuma
pencere kenarı bilmem kaç numara
hep o günü bekliyorum
sürgünden dönüşü
ait olduğum dünyaya
kendi krallığıma dönüşümü
ve bir mayıs gecesi yada sabahı
dostların şen gülüşünü
hep o günü bekliyorum
sayılı günleri zamanın kumlarına gömüyorum
bir öncekini unutarak bir sonrakine
yeni doğmuş gibi başlıyorum
hep o günü hayal ediyorum
üşürken soğuk gecelerde bir başıma
bir paslı hançer saplanır kalbime
ve ben günü düşündükçe
birden hayatla doluyorum…
mustafa recep
07.02.2011
adını söylemeyeceğim
zor geçecek bu bahar,
çiçekler için hem de çok
ayazı çok sevdi mayıs belli
yazı getirmeye niyeti yok…
yüreklerimiz kavruluyor
ihtilalin ateşiyle
fakat ne çare kelepçeli bileklerimiz
çakmağımızla zalimi değil
ancak sigaramızı yakabiliriz…
tükenir mi hiç umutlar
yaşanır mı hayal etmeden
güzel güneşli günleri
yarınları ah yarınları…
kaç uykusuz gece daha kaç
sensiz ve sessiz yalnızlık mı hayır, hayır
yanılmak benimkisi inanmak olmayacaklara
ama yaşayabilir miyim ki sensiz hayır, hayır asla…
ezilir bedenim yorgunluğun balyozuyla
kahrolurum her soluduğumda ve bir söz, son kez
akar da dudaklarımdan, adını alamazlar benden
seni alsalar bile…
mustafa recep
04.05.2011
çiçekler için hem de çok
ayazı çok sevdi mayıs belli
yazı getirmeye niyeti yok…
yüreklerimiz kavruluyor
ihtilalin ateşiyle
fakat ne çare kelepçeli bileklerimiz
çakmağımızla zalimi değil
ancak sigaramızı yakabiliriz…
tükenir mi hiç umutlar
yaşanır mı hayal etmeden
güzel güneşli günleri
yarınları ah yarınları…
kaç uykusuz gece daha kaç
sensiz ve sessiz yalnızlık mı hayır, hayır
yanılmak benimkisi inanmak olmayacaklara
ama yaşayabilir miyim ki sensiz hayır, hayır asla…
ezilir bedenim yorgunluğun balyozuyla
kahrolurum her soluduğumda ve bir söz, son kez
akar da dudaklarımdan, adını alamazlar benden
seni alsalar bile…
mustafa recep
04.05.2011
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)