yollar uzadıkça uzadı ben gelemedim
çocuktum kimseye söyleyemedim
ağladım hep geceler boyunca
sana sevdiğimi ben diyemedim
vurulduk köşe başlarında,
sıra sıra dizildi cesetlerimiz,
fişlendik, kelepçeli bileklerimiz
parmaklıklar ardına hapsedildi yarınlarımız
uçurtmalar özgür uçmuyor artık ülkemde
nerdesin çık gel ey güneşin kızı,
sen umudumuz sen sevincimiz sen ekmeğimizdin
ve alın terimiz kurak toprağa düşen
suyumuzu çaldılar ve ormanlarımızı
fikirlerimiz çelikten sandıklara kilitlendi
yollar uzadıkça uzadı ben gelemedim
çocuktum, korkmuştum kimseye seslenemedim
ağladım hep geceler boyunca
sana gitme kal diyemedim, diyemezdim…
mustafa recep
22.06.2011
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder