al beni uçurumlardan
sal gökyüzüne kanatlarım alevlensin
al beni kuytulardan
vur denizlere zaten sürgün yemişim
bir çiçek açmaya görsün şimdi
bir kelebek konarsa eğer üzerine
bak bahar yağmurları inceden inceye
ağlatır şimdi öksüz dizeleri
{14.2.13}
17 Şubat 2013 Pazar
31 Ocak 2013 Perşembe
13'e dizeler ocak13
ocak 13
boşlukta kayan yıldızlar gibiyim
yanarak düşüyorum gözlerinden,
sonsuzluğa...
{1.1.13}
memleketin dağlarına kar yürümüş hey hey
kan bürümüş gözlerini düşmanın cânım
al al olmuş yanakların ayaz yemiş hey gidi
ayrılık zemheridir demedim mi yar
{2.1.13}
sevdalar kuşandım geliyorum, sırdaşım
ağlama gözyaşların kurşun gibi ağır
zulümhanelerden geçtim, ölümcül yaralarım
işkenceler bile incitmedi, sözlerin kadar
{4.1.13}
ve karanlığa düştü sevdam
...
öyle biri hiç olmadı
tıpkı öncekiler gibi,
talihsiz bir rüyaydı.
sildim bütün anıları,
sürdüğüm gibi bulutları.
yeni bir ay doğuyor
bu gece, başka olacak
ve bu gecenin sabahında
doğacak güneş;
gözlerimin yalazı kadar parlak,
ellerim kadar sıcak.
zamansız rüzgarlar esecek,
uzun uzun eski şarkılardan
nakaratlar mırıldanacağım.
zehirli sarmaşıklar ormanımı esir almış
işte vakti geldi ölüme yatmanın.
{5.1.13}
Görmediğim zamanlarda
Ansızın aklıma düşer gözlerin
Mevsimler geçiyor tadına varamadan
Zaman beni bir bilinmezliğe sürüyor
Ektiğim tohumlar bile yeşerdi çoktan
Kapattım bütün kapıları
Umut şimdi boş bir pencere
Lanet okuyorum bütün sevmelere
Aşk acı bir su, serptiğin yanan ellerime
{6.1.13 / g.k. için}
kış uykularımda adını buğulu camlara çizdiğim,
rüyalar bile uzak nedendir?
eski masallardan anlatalım uzun uzun,
hatırlar mısın?
kar tanelerinin intiharı anlatılmaz bir şölen,
sensizlik demlerinde varmışsın gibi yapmak,
avutmak ve avunmak beyhude
şimdi uzaktır zaman...
bir tutam yıldız serpildi geceme
saçlarının dalgasından,
sıcaklığını özlediğim ellerinse ayrı..
çırağan'dan süzüldü anılarım şu soğuk denize...
{9.1.13}
Meridyenler sarmalı münzevi, göğün dehlizlerinde
Ellerinde kar bulutları yükseliyor, ağır ve pak
Sükun perdesi örtülmüş, eski şehirlerin üzerine
Umacı kuşları geçiyor bak, şarkılar söyleyerek
Teninde ise, dünyaya gözünü açmanı sımsıcak heyecanı ...
{18.1.13 / kardeşim mesut için}
kadife gecelerde,
yalnızlığın rengi gözlerin...
ya bırak büsbütün, git
ya gel, hep kal bende....
uçmağa vardı hayallerimiz, beyhude
susturdum seni çağıran arzularımı.
sessizce seyrediyorum, çöküşünü devr-i saltanatımın
yakamozların yalazı, denizin ellerinde
yeni bir hayat tasarlıyorum şimdi,
benim artık bir başka ben olduğum
şu kararsızlık mevsiminde...
{19.1.13}
gece sisleri aldı beni, sigaramı ayaz çaldı nerdesin?
bir kibrit çakıver karanlığa, gözlerim alevlensin...
{20.1.13}
kalem için ve şu yazdıklarım için
senin için en çok bilmelisin
susuzluğum...
al başını git, vur uzak yollara sevdanı
vuslatın başka, bu sıla değil...
kaşlarını çatmış yine yıldırımlar saçıyor
sesinde titrek kıvılcımlar
belli ki yeni dizeler türetiyor...
yaşamak istediğim günlerden bugün
uzakta olmadığın anlardan biri işte...
{21.1.13}
günleri boş kadehler misali devirip
ömrümün kızıl akşamlarında,
ve her kabuslu gecenin sabahında
ağız dolusu kan tükürdüm müstehzi aynalara...
{22.1.13}
aşk bitmedi daha
yâr sönmedi kalbim,
geçmedi bahar
biterse bitsin artık yeter!
acılar ağır nasıl da beter
sensiz olamam bunu bil yeter
(sevdiğimi bil bu bana yeter)
uçuyor deli zaman
esiyor kumları ah
yakıyor aşkın acısı
savruldum yine bak gecelere
{25.1.13 – şarkı sözü}
yüzünü neredeyse hatırlamıyorum bile
ve sesin pek sıcak gelmese de
derinlerde bir yerlerde
çapkın ruhum seni çağırıyor
bilemedim niye!
{30.01.13 / e.n. için}
boşlukta kayan yıldızlar gibiyim
yanarak düşüyorum gözlerinden,
sonsuzluğa...
{1.1.13}
memleketin dağlarına kar yürümüş hey hey
kan bürümüş gözlerini düşmanın cânım
al al olmuş yanakların ayaz yemiş hey gidi
ayrılık zemheridir demedim mi yar
{2.1.13}
sevdalar kuşandım geliyorum, sırdaşım
ağlama gözyaşların kurşun gibi ağır
zulümhanelerden geçtim, ölümcül yaralarım
işkenceler bile incitmedi, sözlerin kadar
{4.1.13}
ve karanlığa düştü sevdam
...
öyle biri hiç olmadı
tıpkı öncekiler gibi,
talihsiz bir rüyaydı.
sildim bütün anıları,
sürdüğüm gibi bulutları.
yeni bir ay doğuyor
bu gece, başka olacak
ve bu gecenin sabahında
doğacak güneş;
gözlerimin yalazı kadar parlak,
ellerim kadar sıcak.
zamansız rüzgarlar esecek,
uzun uzun eski şarkılardan
nakaratlar mırıldanacağım.
zehirli sarmaşıklar ormanımı esir almış
işte vakti geldi ölüme yatmanın.
{5.1.13}
Görmediğim zamanlarda
Ansızın aklıma düşer gözlerin
Mevsimler geçiyor tadına varamadan
Zaman beni bir bilinmezliğe sürüyor
Ektiğim tohumlar bile yeşerdi çoktan
Kapattım bütün kapıları
Umut şimdi boş bir pencere
Lanet okuyorum bütün sevmelere
Aşk acı bir su, serptiğin yanan ellerime
{6.1.13 / g.k. için}
kış uykularımda adını buğulu camlara çizdiğim,
rüyalar bile uzak nedendir?
eski masallardan anlatalım uzun uzun,
hatırlar mısın?
kar tanelerinin intiharı anlatılmaz bir şölen,
sensizlik demlerinde varmışsın gibi yapmak,
avutmak ve avunmak beyhude
şimdi uzaktır zaman...
bir tutam yıldız serpildi geceme
saçlarının dalgasından,
sıcaklığını özlediğim ellerinse ayrı..
çırağan'dan süzüldü anılarım şu soğuk denize...
{9.1.13}
Meridyenler sarmalı münzevi, göğün dehlizlerinde
Ellerinde kar bulutları yükseliyor, ağır ve pak
Sükun perdesi örtülmüş, eski şehirlerin üzerine
Umacı kuşları geçiyor bak, şarkılar söyleyerek
Teninde ise, dünyaya gözünü açmanı sımsıcak heyecanı ...
{18.1.13 / kardeşim mesut için}
kadife gecelerde,
yalnızlığın rengi gözlerin...
ya bırak büsbütün, git
ya gel, hep kal bende....
uçmağa vardı hayallerimiz, beyhude
susturdum seni çağıran arzularımı.
sessizce seyrediyorum, çöküşünü devr-i saltanatımın
yakamozların yalazı, denizin ellerinde
yeni bir hayat tasarlıyorum şimdi,
benim artık bir başka ben olduğum
şu kararsızlık mevsiminde...
{19.1.13}
gece sisleri aldı beni, sigaramı ayaz çaldı nerdesin?
bir kibrit çakıver karanlığa, gözlerim alevlensin...
{20.1.13}
kalem için ve şu yazdıklarım için
senin için en çok bilmelisin
susuzluğum...
al başını git, vur uzak yollara sevdanı
vuslatın başka, bu sıla değil...
kaşlarını çatmış yine yıldırımlar saçıyor
sesinde titrek kıvılcımlar
belli ki yeni dizeler türetiyor...
yaşamak istediğim günlerden bugün
uzakta olmadığın anlardan biri işte...
{21.1.13}
günleri boş kadehler misali devirip
ömrümün kızıl akşamlarında,
ve her kabuslu gecenin sabahında
ağız dolusu kan tükürdüm müstehzi aynalara...
{22.1.13}
aşk bitmedi daha
yâr sönmedi kalbim,
geçmedi bahar
biterse bitsin artık yeter!
acılar ağır nasıl da beter
sensiz olamam bunu bil yeter
(sevdiğimi bil bu bana yeter)
uçuyor deli zaman
esiyor kumları ah
yakıyor aşkın acısı
savruldum yine bak gecelere
{25.1.13 – şarkı sözü}
yüzünü neredeyse hatırlamıyorum bile
ve sesin pek sıcak gelmese de
derinlerde bir yerlerde
çapkın ruhum seni çağırıyor
bilemedim niye!
{30.01.13 / e.n. için}
30 Aralık 2012 Pazar
aralık 2012
aralık 2012
saçlarına vuruyor akşam güneşi
gözleri o dakka yağmur gibi duru
esmer tenine kızıl ferace sarmış
baygın bakışlarını sanki benden
almış ( gypsy princess - 01.12.12)
yağmurlu bir kış sabahı
kirpiklerinden düştüm,
kanlı bir göz yaşıydım, acı
ateşlere dökülen ( 02.12.12)
'boş ve geniş caddeler gibi ıssızım
yokluğunda
ah yine yağmur ve nasıl soğuk
sabahın alacakaranlığında,
öldürecek beni kabusların'
(04.12.12)
sımsıkı sarılsam sonra hiç
bırakmasam,
kıyamet kopsa kaç yazar;
sımsıcak gülüşünle sen
yanımdaysan... (07.12.12)
kahreder yalnızlığı ayaza çekmiş
sabahların
son günü dün idi delice
susuşların... (10.12.12)
güneş battığı kızıllıkta
doğuyorsa
davullar çalınıyordur tutsaklar
ülkesinde
prangaları eritecek ateş yakılmıştır
artık
ve sen nefessiz kalana dek
haykıracaksın
istiklâl caddesi isyanın son resmî
geçidini seyrediyor
ulus’ta düşen düşmanın gardıdır
rasattepe’ye bu sabah güneş bir
başka doğuyor
silivri’de titreyen zulüm
duvarlarıdır (15.12.12)
şimdilerde yalnızca sarhoşken
mutluyum
oysaki şen şakrak geçmişti
çocukluğum (g.k. için 16.12.12)
artık zamanı geldiyse yalnızlığın
bir kuş uçmalı pencerenden
yarıp çığlık çığlığa
bulutları...
sönmüş gözlerinin yalazı
bu karakışlar mıdır yoksa sebebi
içli içli çekersin sigarann
dumanını...
beklerim ve özlemekteyim,
vakitsiz çıkıp gelmesini baharın....
(19.12.12)
düşüyor parmaklarından tütün
hareleri,
aralık soğuğunda istiklal
meyhanelerinin birinde
sarı sıcak sokakta o kırmızı
paltolu çakma sarışın,
ilgiliymiş gibi karşısındaki
delikanlıyı dinliyor
masadaki bardaklar yarım,
ve ayazda sigara dumanlarına
boğuluyor.... (20.12.12)
yazmıyorsam bir sebebi vardır
kaybolmuşumdur karanlıkta
belki, unutmuşsundur
kimbilir...
fakat gözlerin ah o gözlerin
hep aklımda,
çıldırmaya an kala
çıkıp geliryorsun ya...
ilahi zaman,
ayrılışın bir başka sancı...
kalbimi susturamıyorum,
ölümüm elinden olacak
bunu biliyorsun,
hem de bal gibi biliyorsun.
kan tükürdüğüm akşamların
birinde
pera'da bekliyor olacağım,
sigaramı yine orospular gibi
tutacağım,
gören beni öyle böyle sanacak
ama sen yalnız sen,
anlayacaksın...
ne günler ne haftalar
ne de aylar kar etmiyor,
yılları devirdim canım efendim
aşka kelam işlemiyor... (25.12.12 )
15 Aralık 2012 Cumartesi
NOKTA! ....kuşatma mı yoksa taarruz mu?
NOKTA!
....kuşatma mı yoksa taarruz mu?
Nokta'yı
yazıyorum. Virgül'e devrimcilik atfedenlere naziredir. 13 Aralık
bir nokta koyma işidir. Noktalı virgül'le başlayan, virgüller
silsilesini sonlandırıp yeni bir cümle kurma girişimidir.
Artık Mayıs 19,
Ekim 29 ve Kasım 10 günden ibarettir. Ayları kısaltmış
oluyoruz. Bu bir telaştan çok, vakit kalmadığının göstegesidir.
Kuşatma yerindedir. Fakat daha çok bir taarruz hareketidir. Şu
haliyle 13 Aralık Silivri Kuşatması'na bir taarruzun provasıdır
diyebiliriz.
Faşizmin
zindanlarını yıkacak gücümüz var. Yıkılacaksa yıkarız.
Şimdi buradayız....
Bastille mi? Çok
yakındır. 1789'a gönderme yapıyoruz. Elzemdir. Duvarlar yol
olacaktır; köprü iki ucu birleştirmektir. Uçurumlara meydan
okuyoruz. İhtilal aynı zamanda bir trajedi'yi beraberinde
getirmektedir. Bu seferkinin komedi olması muhtemeldir. Gülen taraf
ise hep güçlü olandır. Hukuk mu? Üstünlerin hukukudur!
''İleri''
ve belki ''hücum'' da denilebilir. Tek bir işaret kafidir! Artık
bir ordumuz var. Seferberlik halindedir. Yürüyoruz, uygun adım mı?
Henüz değil. Lâkin
duramayız, hep söylüyorum; durursak düşeriz...
Koşmaya
10 Kasım'da başladık. Silivri artık İzmir'dir. Yüzbaşı
Şerafettin Bey ve üç süvarisinin hatırası bizimledir. Taarruz
an meselesidir. Yalnız ve yalnız bir işarete bakmaktadır.
...''güneş battığı kızıllıkta
doğuyorsa / davullar çalınıyordur tutsaklar ülkesinde /
prangaları eritecek ateş yakılmıştır artık / ve sen nefessiz
kalana dek haykıracaksın''....
Yeni bir altüst
oluşa tanıklık ediyoruz. Geçen yüzyılın başında olduğu gibi
daha ilerisine zemin hazırlanmaktadır. Parçalı bulutlu ve yer yer
güneşli bir mevsime kapı açılmıştır. Yağmuru ise pek
seviyoruz. Yürümek güzeldir. Soğuk mu? Aldırış etmiyoruz.
Ocak körüklenmiştir
ve demir tavında dövülecek. Örs çatlayana dek; muttarit ve
mütemadiyen...
Kimleri
göremiyoruz; kılıç dövüyoruz, savaşa gidiyoruz fakat
'hurdacı'mız yoktur! Şaşırmıyorum. Külüstür Alman
otomobilleri koleksiyonu ve yıllık kahvaltılarda zeytinlerle
metamatik hesabı yapmakla meşguldür. 'Külüstür devletlü' pek
uygundur. Diğeri ise meydanlardan korkmaktadır. Ulus'ta çokça
ürktüğünü tespit ediyoruz. Bir ekonomi toplantısında 10
Kasım'ı kendilerine işaret ettiğimde; 'yasaklanırsa giderim'
demiştir. Fizikte vardır; 'moment noktası' velinimetini işaret
etmektedir. Kılıcını kınından çekecek cesareti yoktur.
...''istiklâl caddesi isyanın son
resmî geçidini seyrediyor / ulus'ta düşen düşmanın gardıdır
/ rasattepe'ye bu sabah güneş bir başka doğuyor / silivri'de
titreyen zulüm duvarlarıdır''...
Öncüleri
kurtarmak aynı zamanda bir kurma girişimidir. 'Milli Birliği'
tesis etme yolunda atılan en sağlam adımdır. Silivri'de
zindanların ağır kapıları zorlanırken, Millet Meclisi
kürsüsünden 'jandarma biz sosyalistiz' marşı okunmaktaydı.
Silivri'de önümüze barikatı kuransa 'robocop' jandarmadır.
Tesadüf müdür? Bilemiyoruz. Belki, tesadüfler mucizelerin
yansımasıdır. Not ediyorum. Tarih yazımıdır. Ayrıntılar
önemlidir. Belirleyici oldukları zamanlardayız.
Meydan
muharebelerinden mevzi savaşlarına gelmiş durumdayız. Noktasal
hucümlar zamandır. Sandıklar da bir mevzidir. Vur, vur, vur! Her
mevzide savaş. ''Hatt-ı müdafaa yoktur, sath-ı müdafaa vardır''
bizim doktrinimizdir. Artık bütün vatan savaş alanıdır. 13
Aralık bunun ilanıdır.
....''her
yıldırımda bir gece, bir gölge devrilir, / bir ufk-ı i'tilâ
açılır, yükselir hayât; / yükselmeyen düşer: ya terakkî, ya
inhitat!''.... (*)
Hasan
Basri dışarıdaki öncülerin lideri konumundadır. 'İstersek
yıkarız!' esaslı bir tehdittir. BOP Sultanı'nın makamında ve
Pensilvanya'da duyulduğu aşikardır. CHP'li vekilleri es
geçmiyoruz. Varlıkları önemlidir. 'Genel Başkan'ın aksine orada
olmaları ve hep olmaları bir tutarlılık göstergesidir.
Mücadeleyi kabullenmiş olduklarını görüyoruz. Ancak Silivri'de
hakim güç yine gençliktir. Gördüğümüz şudur; İlker Yücel'in
'ileri' emri beklenmektedir. İlk-Er olarak başı çekiyor.
İlkelidir, daha zamanı olduğunu bilmektedir. Fakat zaman
kaybedemeyiz. Bir de yaşı genç olanlar var ki, onlar,
sevdiklerinden başka kaybedecek hiçbir şeyi olmayanlardır. Çünkü
her şeyleri maphustur!
Dışarda
faşizmin duvarlarına hücum eden Millet mütalaasını heyet-i
sefil'e sunmuş görünüyor. Bir mahkemeden söz edemiyoruz. Özel
yetkili soytarılar divanı kurulmuştur. Savunma da artık hucüm
marşı söylemektedir. Vural Ergül üstadımın 'mahkeme'de yüksek
sesle konuşması 'slogan'dır. O halde konuşmak, bağırmaktır ve
slogan atmak ise böylece 'küfür' niteliği taşımaktadır. Bütün
küfürlerimiz ak-faşizmedir.
...''o
sözler ki kalbimizin üstünde /dolu bir tabanca gibi / ölüp
ölesiye taşırız / o sözler ki bir kere çıkmıştır
ağzımızdan / uğrunda asılırız''... (**)
Mayıs
yürüyüşünü 22'sinde ''medya'nın gözleri'' başlıklı
yazımızda işlemiştik. Bir tarih yazımından söz ediyorduk.
Buraya bir virgül (,) koyuyoruz. Ekim seferberliğini ise daha
öncesinden görebiliyorduk. Ve 10 Ekim'de Attilâ
İlhan'ı da anarak ''yürüyün çocuklar siz onu göremezsiniz''
dedik. Bir tane de buraya (,) . Ve dahi Kasım'ın kasvetinden
sıyrılıp ''karanfil kokulu çocuklar''a selam durmuştuk. Bu
sonuncu (,). 'Virgül' olsa olsa bir ihtilalin aşamalarını
simgeler. Oysa 'nokta' başlı başına bir devrimdir. Bitişler yeni
başlangıçları getirmektedir. Yani;
...''dünle beraber gitti,
cancağızım, ne varsa düne ait / bugün yeni şeyler söylemek
lazım''... (***)
Bitirmekten kastımız yeni bir yol
açmanın zaruretini göstermektir. 22 Aralık satıha yayılan
mücadelenin süreceğini haber veriyor. Bu sefer kadınlar öncüdür.
Oğullarını emperyalizme kalkan yapmayacaklar. İkinci Hatay
isyanının kıvılcımını çakmak içindir. Not ediyorum. Ve
bitiriyorum.
*Tevfik Fikret, 'ferda'
**Attilâ
İlhan, 'o sözler ki'
***Mevlânâ
M.Recep Erçin
15.12.2012
Yürüyün çocuklar siz onu göremezsiniz; Attilâ İlhan
Yürüyün çocuklar siz onu
göremezsiniz; Attilâ İlhan
Aylardan Ekim, sicim gibi bir yağmur
çökmüş yıldırımlar şehrinin üzerine. Eski bir tanrının
heykeli daha devrilmiş ve panteona bir lahit daha eklenmiş
sessizce...
Kendini alafrangalıktan çekip
kurtardıktan sonra Türk aydınının düştüğü batı
taklitçiliğini her eyleminde eleştirmiş bir düşün adamı olan
Attilâ İlhan denince, şiir gelir kapımızı çalar bütün
debdebesiyle. Şiir de gelir, aşk da gelir gelmesine de, bir düşünün
bakalım her dizesinde bizi Anadolu'nun bozkırına atan o Kuva-yi
milliye ruhu gelmez mi?
''bana bir şimşek çak /
kalpakları tozlu paşaların çığlıklı gözlerinden''
Ya köhnemiş devleti, canla başla
kurtarmak derdinde ve boyunlarında yağlı urganlarıyla jön
Türkler gelmez mi?
''yürüyün çocuklar siz bizi
göremezsiniz / çünkü sizin gözleriniz bizim gözlerimiz''
O mahur beste de çalmaya dursun be
müjgan, yitip giden gençliklerine mi yanmalı yoksa onlardan sonra
düşen, şaşanlara mı?
Türkiye hep zorların ülkesi ola
gelmiştir. Toprağı kanla sulanmış diyarlarda ölülerin laneti
dolanırmış ya işte öyle. Bahtı kara maderini kurtardık
sanırken buluverdik tepemizde gene demir pençelerini emperyalizmin.
Osmanlı'nın son dönemlerini, Cumhuriyet'in ilk yıllarını ve
sonrasındaki hayli karışık süreci romanlarında işleyen Kaptan,
nedense bir yerde takılıp kalmıştı. Özellikle de ömrünün son
demlerinde sürekli dilinde bir ''eğitim, savunma ve ekonomi milli
olmalıdır, yoksa Sevr gelir'' sözleriyle...
Uyuyan bir milleti uyandırmanın
zorluğunu bildiğinden olacak, ilerleyen yaşına rağmen yazmaya,
konuşmaya ve sesinin yettiği kadar bağırmaya devam etti. Türk
aydınının içine düştüğü milli kimliğinden kopuk tavrı
gördükçe o bildiklerini daha bir altını çizerek tekrarladı.
Gerçi şimdilerde yetiştirdiği bazı 'edebiyatçıların' haçlı
irticanın matbuatında kalem oynattıklarını görseydi ne derdi
merak ediyorum. Lakin, o bahsi diğer...
Rozet Atatürkçülerine açtığı
savaştan tutun da batı yardakçılığı yapan ama bu ülkenin
ekmeğini yiyen her kesime karşı duruşu netti, bu büyük şairin.
Son on beş yıldır, iyiden iyiye ayak sesleri duyulmaya başlayan
'avrasyacılığın' en keskin savunucularındandı. Hiçbir zaman
AB'ye inanmadı. ABD'ye ram olmadı. Yani, Gazi Paşa'sının sözüyle
'ne batılılaştı ne de Amerikanlaştı yalnızca özleşti.' Sahi
ne diyordu:
...''Avrupa'yı Avrupa gibi
görmüyorum. Roma-Germen İmparatorluğu gibi görüyorum. Hala aynı
mantıkla hareket ediyorlar. O mantık hiç değişmedi. Dinini
değiştirecek, dilini değiştirecek, seni parçalayacak. Aynı şeyi
düşünüyor.''....
CHP'nin batı taklitçisi sosyal
demokrasi hamlelerini eleştiren Attilâ İlhan, bu hastalığın
tanzimattan ileri geldiğini üstüne basa basa söylüyordu.
İnönü'nün Atatürkçülüğünü eleştiriyordu(k) ama kaderin
cilvesi 'değirmen döndü dolandı yıllar oldu' İsmet Paşa'yı
savunmak bile biz sosyalistlere kaldı. Kaptan görse ne derdi
acaba?!
2007'den sonra gelişen süreçte ve
bir kaç yıl ötesinde ki, bu satırların yazarının 'eylül
tezlerini' kaleme almasından hemen sonradır, değişen bir Türkiye
panaroması çıkıyor karşımıza. Yeni konjonktürün getirdiği
öz değerlerini, kurumlarını, geleneğini yitirmiş ve üzerine
bolca 'demokrasi' sosu dökülmüş yeni bir 'cumhuriyet'!
Gençlikten her zaman umutlu olan
Attilâ İlhan, şimdilerde ortadan ikiye bölünmüş bu halkı
yekvücut kılmak için yegane çözümü elbet gene tarihin tozlu
sayfalarında arardı.
''unutma ki sevmek
yalnız kelam değil, gerçek manada bir faaliyettir
bir tutmak korumak ve kurtarmak faaliyeti''
yalnız kelam değil, gerçek manada bir faaliyettir
bir tutmak korumak ve kurtarmak faaliyeti''
O halde sorumluyuz seviyorsak bu
memleketi ki seviyordu Kaptan, ana gibi yar gibi;
''sen Türkiye'sin ekmeğim tuzum
Türkiye
Türkiye Türkiye ay'lı yıldız'lı Türkiye ''
Türkiye Türkiye ay'lı yıldız'lı Türkiye ''
Kemalizm mi dediniz? Sol Kemalistlerin,
çoktan sağ cenahca cebren ve hileyle oyun sahasından dışarı
atıldığı. 'Men dakka dukka' çok geçmez el bebek yetiştirdikleri
gericiliğin, emperyalizmle kol kola sağ cehanın tahtını
devirdiği bir süreci yaşadık. İşin sermaye boyutuna ise gene
Kaptan açıklık getiriyor. Bakın ne demiş;
''Osmanlı'daki burjuvazi komprador
burjuvazi, yani yabancıyla iş birliği hâlindeki gayrimüslimler
ve savaş sırasında onlar emperyalizmle iş birliği halindeler.
Böyle olunca, inkılâbın burjuvazisi yok.''
Ya sonrası milli burjuvazimiz oldu mu?
Olmadı diyerek geçiştiriyorum çünkü başka bir yazı konusudur.
Burjuvazimiz komprador olunca haliyle bu 'aydınlarımıza' da
sirayet ediyor. Ne de olsa kafa aynı tanzimatçı kafa!
...''ben kendi hesabına bunu çok
söyledim, yine de söylerim; burada, gençliğimde, çocukluğumda
edebiyat meraklısı bir kişi olarak okuduğum kitapların büyük
bir ekseriyetinin, Avrupa'ya gidip yabancı dil öğrendikten sonra
oradaki birtakım kitapların Türkiye versiyonları olduğunu fark
ettim. Yani orijinal de değiliz. "Şiirde büyük yenilik yaptı
falan kişi" diyoruz biz, gidip bakıyorsun, oradaki falan
adamın Türkiye versiyonu. Yani nasıl komprador bir tüccar varsa
oradaki şirketin Türkiye'deki mümessili, komprador edebiyatçı
var bizde, oradaki yazarın Türkiye mümessili gibi; onun
yaptıklarını Türkiye'de yapıyor. Peki, Türkiye'nin ihtiyacı
olan ne? Onu düşünüyoruz. Çünkü Türkiye'nin ihtiyacı bizi
hiç ilgilendirmiyor.''...
Nasıl? Aydının kompradoru da bir
başka oluyor haliyle. Gördük yetiştik hepsine. Ülkesine küfredip
silah tüccarlarının ödülünü alanlardan tutun da ''askeri
vesayet var naraları atıp'' sonra Fransız subayına göğsüne
nişan taktıranı.
''elsiz ayaksız bir yeşil
yılan
yaptıklarını yıkıyorlar Mustafa Kemal
hani bir vakitler Kubilay'ı kestiler
çün buyurdun kesenleri astılar
sen uyudun asılanlar dirildi
Mustafa'm Mustafa Kemal'im''
yaptıklarını yıkıyorlar Mustafa Kemal
hani bir vakitler Kubilay'ı kestiler
çün buyurdun kesenleri astılar
sen uyudun asılanlar dirildi
Mustafa'm Mustafa Kemal'im''
Büstü kırılıp elektrik
direklerinden sallandırılan Mustafa Kemal! Vatan toprağını
İngiliz postalına çiğnetmemiş Mustafa Kemal! Hangi Atatürk?
Şimdi okumanın tam sırası ve dahi 'bir milleti uyandırmak' için
giriştiği savaşımı. Sosyalizm ayak sesleri mi dediniz. Sırası
gelecek elbet. Önce Allah'ın süngüleri parıldamalı Akdeniz'e
uzanarak ve Gazi Paşa, şahin bakışlarıyla Haliç'e demirlemiş
düşman zırhlılarını nazarlamalı. Sarışın Kurt ise pusu
kurmuş Kocatepe'de zafer gününün şafağını bekliyor...
Yarım kalan ulusal devrimimizi
özümsemiş eksik yanlarını anlatmış ve en çok da savunmuştur,
Attilâ İlhan. Türkiye sosyalist hareketinin içinde bir sol
Kemalist olarak yer etmiştir; ''yıldız, hilal ve kalpak''
üçlemesiyle.
...''Attilâ'nın cenazesine
katılanları, bazı yazar arkadaşlarımı biraz korkmuş gördüm.
Bana biraz Stalin'in cenazesini hatırlattılar. Korkudan kurtuluşun
sevinci vardı sanki yüzlerinde; onlar Attilâ'yı o kadar
sevmezlerdi.'' diyor Yalçın Küçük Hocamız ki maphustur.
Bunu neden yazdım. İkinci cumhuriyetin ilan edilme safhasına eski
rejimin savunucuları tasfiye edilmeliydi. Attilâ İlhan onların
başında geliyordu. Silivri'ye gitmeye ömrü yetmedi. Ulusalcı
dalgayı aşmak niyetindeki güruhlar o günden bu yana epey yol kat
ettiler. Dip dalgası kıyılara ulaşamadı belki ama denizde epey
çalkantılar yarattı. Yükselen ulusalcılık o birilerinin size
anlattığının tersine bakın neydi:
...''Mustafa Kemal Müdafa-i Hukuk
hareketine girdiği zaman Ankara'da yanında kimler vardı? Onları
bir düşünün. Mustafa Kemal Paşa'nın bir tarafında Ziya Gökalp
vardı; Türkçü, bir tarafında Yusuf Akçura vardı; marksist ama
kafada Türkçü. Arkasında Mehmet Akif; müslüman ama Türkçü.
Peki kimi çağırmışlardı? Mustafa Suphi komünist ama Türkçü.
Şimdi aynı şey oluyor.''...
Yükselen ulusalcı dalga buydu? Bu
dalgayı kim aşmak isterdi. Dün Mustafa Kemal'e karşı kim
savaşmışsa onlar; emperyalizm ve yerli iş birlikçileri.
Ulusalcıların gayesi Atlantik'in bölge jandarmalığını yapmayan
bağımsız bir Türkiye'ydi:
...''avrasyada hala mazlumların
uğultusu
kısa bozkır atlarının nallarından
gizli kıvılcımlar ki etrafa saçılıyor
azadlık mermileridir
çekirdekleri çelik cehennem gibi sıcak''...
kısa bozkır atlarının nallarından
gizli kıvılcımlar ki etrafa saçılıyor
azadlık mermileridir
çekirdekleri çelik cehennem gibi sıcak''...
Dünya'da gelişen sosyalist
hareketleri her zaman yakından izlemekteydi. Latin Amerika'daki
hareketlere kayıtsız kalmamış, yazılarında yeri geldikçe
değinmişti. Sosyalizm deyince unutmadan belirtelim; Sovyetler'de
yükselen ve hakimiyeti ele geçiren Stalin'e karşı Galiyev
çizgisini savunuyordu. 'Sultan Galiyef, Avrasya'da dolaşan hayalet'
Attilâ İlhan eksik yanı ise Türkiye Sosyalist Partisi sonrası
hiçbir siyasi partide örgütlü olmayışıydı. Nitekim, bu
sonraki aydın kuşağına da bir nebze sirayet etmiştir.
...''Ben ne sosyalist devrimin ne
Türkiye'deki Ulusal Kurtuluş Hareketi'nin sona erdiği gibi bir
mantıksızlığa girmem. Bunlar sona ermez. Çünkü dünyanın
dörtte üçü hala emperyalizmin kölesi halindedir. Sona
ermeyeceğinin en güzel işareti de ABD'nin arka bahçesinden
geliyor. Güney Amerika'da dördüncü sosyalist hükümet kuruldu.
Bizimkiler biraz daha korkacaklar. İşin aslı bu. Eskiden kabadayı
kabadayı ötüyorlardı. Birdenbire gördüler ki durum o değil.
İkincisi, Avrasya dediğimiz oyun değil. Başlangıçta Şanghay
Beşlisi küçük mahalli bir şeymiş gibi kuruldu. O da bizi
ilgilendiriyor. Şangay Beşlisi'nin içinde bizim Orta Asya Türk
Cumhuriyetleri vardı. Biz onları çoktan üvey evlat sayıyorduk.
Onlar girdiler, hemen Rusya ve Çin'le anlaştılar.''...
Çok da uzatmadan bitirirken; Mustafa
Kemal'in ülkeyi ve devrimleri emanet ettiği gençliği
bilinçlendirmek için çabalamış, sayısız konferanslar vermiş,
kitaplar, yazılar yayımlamış bu büyük düşün adamının
ebediyete göçüşünün 7. yılında anmak hepimizin görevidir. En
çok da bugün onu kendisine rehber edinen Türkiye Gençlik Birliği
üyelerinin. Ve bu vesileyle, 29 Ekim'de Ankara'da yapılacak
'Seferberlik Yürüşü'nü duyurmuş oluyorum;
'yürüyün çocuklar siz bizi
göremezsiniz'
Yazımın başlığını Attilâ
İlhan'ın 'ferda' şiirinde yer alan 'yürüyün çocuklar siz bizi
göremezsiniz' dizelerinden alıntı yaparak koydum. Şiirin devamı
mı? Meraklısı elbet arar bulur ben bir iki dizeyle noktalıyorum...
...''Mekteb-i harbiye derseniz ben
Mustafa Kemal, Selanik
yürüyün çocuklar siz bizi göremezsiniz
büyük yumruklar gibi sıkılı içinizde gizli bir yerinizdeyiz
çünkü sesimizde deprem sesleri var sizin sesinizden
çünkü sizin gözleriniz bizim gözlerimiz
yürüyün çocuklar siz bizi göremezsiniz''...
yürüyün çocuklar siz bizi göremezsiniz
büyük yumruklar gibi sıkılı içinizde gizli bir yerinizdeyiz
çünkü sesimizde deprem sesleri var sizin sesinizden
çünkü sizin gözleriniz bizim gözlerimiz
yürüyün çocuklar siz bizi göremezsiniz''...
M.Recep Erçin
10.10.2012
1 Aralık 2012 Cumartesi
kasım 2012
sararmış güncelerin solgun mevsimi
ay şimdi kasım
gökyüzümde dolanır kuyruksuz bir
kedi
ay şimdi kasım
bakışlarında asude yağmurların
sessizliği
ay şimdi kasım
bulutlar çiziyor ressamlar gölgeden
tuvallere
ay şimdi kasım
bahçemizde hazanın son çiçekleri
ay şimdi kasım
yanar elleri tutkunun kendi ateşinden
ay şimdi kasım
tatlı bir zehir içmektir seni
özlemek, ettiğin küfürler gibi
ay şimdi kasım
kız kulesi bile bu sabah şaşkın
düşünceler içinde
ay şimdi kasım
sonbaharın ilk günüdür belki ilk
günün son baharı
ay şimdi kasım
sürgün adımlarıdır sessiz, ürkek
ve ince
ay şimdi kasım
ve ben yine ağır ağır sana yol
almaktayım...
1 Kasım 2012
sanatkar, eserleriyle olduğu kadar
sosyal ve siyasal duruşuyla da topluma ışık tutmadıkça parlayıp
sönen bir kıvılcımdan farksızdır. halbuki ona düşen vazife
içinde bulunduğu çağın öncüsü olarak, ışığıyla cehaleti
ve korkuyu dağıtmasıdır...
(2.11.12 bu sözü tuna kiremitçi'ye
ithaf ediyorum selim ileri'nin c.başkanlığınca ödüllendirilmesine
pek sevinmiş zaaar )
En nihayetinde, aşk hüzünlü bir
şarkıydı usanmadan söylenen...
06.11.2012
ah usuldan incesaz akşamları,
gene çöküyor üstüme ağır ağır
notalar,
neveser senin adın biliyorum başkası
değil,
gel de çök karanlığıma öylece...
minarelerinde dalga dalga ezan sesleri,
göğe dağılıyor şehrin yedirenk
kandilleri,
fısıltıyla konuşma hem gözlerime
bak önce, yoksa sus!
susta ölülerim incinmesin
yalanlarından,
kırgın yüreğim daha bir tuzbuz
olmasın,
nasılsa inanacağım, yine
aldatacaksın
yok belki bu sefer başka!
8 Kasım 2012
'gözlerinde cumhuriyet güneşi
ellerinde devrim ateşi
duyuyor musun? işte geliyorlar
meydanları inletiyor ıslıklar,
alkışlar, sloganlar
onlar, karanfil kokulu çocuklar
kaldır yumruğunu gökyüzü inlesin
sesinden
yıldızlar titreyecek adımlarının
dehşetinden
yol versin tarihin vakur sayfaları
selam dursun sancaklar
işte geliyor karanfil kokulu çocuklar
9 Kasım 2012
yağmur ve rüzgar ay gecede
bulutlar çekmiş gözlerini uykulara
aşık kuşların mevsimidir
öpmek ister kalbim ellerinden
yalvarırcasına
uzak durma ne olur sımsıkı sarıl
bana
sıcaklığın yeter bütün korkuları
dağıtmaya
dilim kopsun söylemeyeceğim
ama bil sevdiğimi
ekmek gibi, su gibi ve ağaç gibi
seviyorum
ilkinde yeşeren sonunda sararan
yazları deli dolu, kışınsa ölüm
uykularında
uzak durma baharım
papatyalar çağında
sımsıkı sarıl şimdi
sıcaklığın yeter ayazları
dağıtmaya
10 Kasım 2012
kır zincilerini gamlı dağların
gölgesi yürüsün
yarım öyküler anlatırdı hani
annemiz uzun kış gecelerinde
buz gibi bir sabaha uyanırdık,
soframızda taze çay ve kızarmış
ekmek kokusu
gözlerin dalıyor dağların vakur
zirvelerine, o an
kar bulutlarının arasında gülümseyen
kış güneşi bakışların
hem seni hem beni alıp götürüyor
yemyeşil bir güne...
18 Kasım 2012
kuşkonmaz camii'nde akşam ezanları
okunurken
haliç'i kana bulayan güneşin kızıl
gözleridir
aynalı kavak kasrı'nda ürkek beyaz
güvercinler
yalnızlığıma edepsizce kadeh
kaldırıp,
günün en huzursuz saatinde yorgun ve
mahzun,
sabaha karşı uçmuyorlar mı?
hasköy'deyim şu bilindik musevi
mezarlığında
tabancam yok ama cinayete
niyetliyim....
20 Kasım 2012
uyanmak istemezken ille de uyanmak
soğuk bir sabaha
sağımda solumda geceden sohbete
daldığım şeytanlarım
uykularımı onlar değil bil ki sen
kaçırdın...
uzun uzun anlattım yine, ölüm
sessizliğinde susmak için
ısınmak gibisi yok, doğan güneşin
ışıklarıyla şarkılar söyleyerek
yeniden ve yeniden uyumak,
şişelerde hüzün, perdelerde şen
şakrak
uzaksan uzağım hayata şiir gibi
uzağım rüyalarına...
25 Kasım 2012
10 Kasım 2012 Cumartesi
...'karanfil kokulu çocuklar'
(Bu topraklarda Mustafa Kemal'ler
yenilmez)
Mayıs'ın çiçeklerini bir yaz boyu
sulayıp sonbahara erdiren şüphesiz cesaret, azim ve inançtır.
Umudumuz oldular, umuduz. 19 Mayıs büyük gençlik yürüyüşü
bir dirilişin simgesiydi. Halkı seferber etmek son derece cesur bir
adımdı. Türk Gençliği bu adımı attı. Türkiye Gençlik
Birliği (TGB) öncüdür. Üstesinden geleceğine (we shall
overcome) inanıyorduk. İnanç ve başarı bibirini beslemektedir
ve şimdi buradayız.
Mücadele Mayıs'ta başladıysa
Ekim'de taçlanmıştır. Kasım ise sondur ama bitti diyemiyoruz.
Yeni bir evrenin başlangıcıdır. On yıllık AKP diktatoryasına
karşı toplumun muhalif dinamikleri ilk defa böylesine bir arada
'seferberliği' kabul edip mücadeleye atıldı. Birikmiş
korkuların, bastırılmış isyanın doğum sancılarıdır.
Yazmıştık, tekrarda sakınca görmüyorum; isyan, değişimin
anahtarıdır.
...''o jöntürkler ki - `hariçten
/ evrak-ı muzırra celbederlerdi' - / o fedailer ki barut öksürürler
/ sakal tıraşları mavi / kırmızı bıyıkları biber / kim kaldı
/ müdafaa-i hukuk cemiyeti'nden''... (*)
Gazi güvenmekte haklı çıktı.
Gençlik mücadelenin mayasıdır. Gençliği parçalara
ayırabiliyoruz. Fakat, mücadele meydanlardadır. Büyük savaşlar
büyük meydanlarda olur. Gençlik meydanlardadır. Gelecek ve
gerçeklik devrimcidir; gençliği gelecek görüyorum ve devrimin
ateşleyicisi sayıyorum. Gelecek artık emin ellerdedir. Yarınlar
sahipsiz değildir, bunu görüyoruz.
Karanfiller payitahtın caddelerinden
akıp geçerken şüphesiz Ankara'nın kalbi Rasattepe'dir. Büyük
Cumhuriyet eylemlerinden farkı, bir yürüyüş olmasıdır. Durağan
değildir. Yoldur ve yol çaredir. Adımlar çaredir. Umutlanmakta
haklıyım. Kuru kalabalıktan öte olduğunu mücadeleyi
sahiplenmelerinde gördük. Saflar bu sefer çok daha sağlamdır.
Düşmek yasaktır ve düşenimiz yoktur. Ulus işarettir. Parola ise
10 Kasım'dır.
AKP diktatoryasına karşı 2007
yılında meydanlara inen geniş halk kitleleri ne yazık ki siyasi
liderlikten yoksundu. 2009'da yeni bir dalga hareketlenmeye
başladıysa da aynı niceliğe ulaşamadı. Ancak 2009'u korkusuzlar
hareketi olarak adlandırıyoruz. Süren yıpratma ve sindirme
operasyonlarına karşı cesurca göğüs germişlerdir. 2012'yi
yaratanları arıyorsanız izleri oradadır. Artık korkusuzların
sayısının arttığını görmekteyiz. Üstelik bu sefer
çizmelerini giymiş haldedirler. Görev şimdi çok daha zordur!
Partilerin partisizleştiği alanlada TGB öncüdür. Zor oyunu
bozuyor. Faşizmin barikatını zorlamaktayız. Yıkılması
yakındır.
...''gözlerinde cumhuriyet güneşi
/ ellerinde devrim ateşi / duyuyor musun? işte geliyorlar/
meydanları inletiyor ıslıklar,
alkışlar, sloganlar / onlar, karanfil kokulu çocuklar''... (**)
Gelinen süreç mücadele içerisinde
yer alan bizler tarafından iyi bilinmektedir. Büyük
fedakarlıklarla adım adım işlenerek oluşturulan çekirdekte
sağlam çeperde ise çok renkli ve gevşek yapı şimdi daha bir
çelikleşmektedir. Çekirdeğin çekim gücü bilgi, deneyim,
cesaret ve mücadele ile artarken sorumluluklar ağırlaşmakta,
tehlikeler artmaktadır. Tarihte gençliğin bu kadar büyük bir
mücadeleyi sırtladığı başka dönemler olmuş mudur,
bilemiyorum. Abdülhamit istibdadına karşı bayrak açan genç
ittihatçıları ve 27 Mayıs'ta Menderes diktasını tanımayan
gençliği elbette unutmuyoruz. Tarihimizdir. O geleneğin devam
ettiğini görüyoruz.
...''kim kaldı eski selanik'ten /
laternalar sustu / sürahiler tenha / tek kibrit çakılmıyor / kim
kaldı ittihat ve terakki'den''... (*)
Bir tutam baharat tadında tüttürdüğüm
o sigaraların dumanında, mücadele bayrağının yükseldiğini
tahayyül ediyorum. Rüzgarı arkamıza almış olduğumuzu
hissediyorum. Zamanın sarkacı bir sağa bir sola savruladursun,
saatin kumları yolumuza yıldız tozları misali serpiliyor.
Günümüzde gençliğin, ne
yaptığından habersiz ve artık geleceğe dair bütün
heyecanlarını yitirmiş 'muhalefetin' peşinden sürüklendiğini
görüyorum. Bu şartlarda merkezini koruyabilen ve özel yapısı
itibariyle bir çok kesimi korkutan TGB'nin kat ettiği yol için
'sadece başlangıçtır' diyorum. Mucizelerin tarihin geçiş
dönemlerinde çokça görüldüğünü biliyoruz. Böyle zamanların
mucizeler, insanlığın devrimci birikiminin sıçrayış noktaları
oluyorlar. Yükselme devrindeyiz. Her yükseliş bir başka çöküşü
beraberinde getiriyor. Çöküş gölgenindir ve şimdi şafak
vaktidir.
...''kaldır yumruğunu gökyüzü
inlesin sesinden / yıldızlar titreyecek adımlarının dehşetinden
/ yol versin tarihin vakur sayfaları / selam dursun
sancaklar / işte geliyor karanfil kokulu çocuklar''... (**)
Mayıs'ı yazmamış, Ekim'i unutmuş
ve Kasım'ı hiç hatırlamamış olmam gerekirdi. 'Milenyum
karanlığında' yazmak, titrek ve cılız bir mum ışığında,
karabasanlarla dans etmektir. Halbuki bu sefer güneşin yükselişini
görmekteyiz. Güneş, gözlerinden doğmaktadır. Altı senede
alınan mesafe bir uzun yürüyüşün doruk noktasına hızla
ilermemekte olduğunun göstergesidir. Çarklar dönüyor ancak
tekere çomak sokanlar olacaktır. Uyanık olmak devrimci için artık
cesaretten daha çok önem arz etmektedir. Vakit, bu vakittir.
Vaktinden önce açan çiçeklerin ruhu ayazda yitip göçüyor.
Göçenlerden olmak için çok tazeler. Gelincik tarlalarının
habercisidir. Bir öngörüdür.
Karanfiller, en çok da kırmızılar
sonbahara yakışmaktadır. Sonbahar ise ihtilallere pek aşinadır.
Vakitli veya vakitsiz ölüm en büyük devrimdir. Onuncu Kasım,
ölümü yâd ediş
provasıdır. Despotizmi yıkacak parolanın söylendiğini ve
kapıların açıldığını buradan anlayabiliyoruz. Mayıs'ta
işareti verdiğimizde başarcağımıza inanıyorduk. Ekim ise bizim
için şaşırtıcı olmaktan öte yön vermek noktasında büyük
bir sınavdır. Tesadüflerin aleladeliğine inanmıyoruz. Çünkü
onları biz yaratıyoruz. Tarihler, bilgimiz dahilindedir ve tarih
bize yol vermektedir. 10 Kasım şimdi bu yürüyüşün dönüm
noktasıdır. Rengi kırmızıdır ve karanfil kokmaktadır.
Duyabiliyorum çok uzak değiliz. Erken ya da geç kalmış değilim.
Çokça zaman bozuk bir çalar saat gibiyim. Ne garip hep vaktinde
çalıyorum yani vaktidir. İlahi bir tezahür diyebiliriz. Nazım
ustayla devam ediyorum. Bahar fidelerini yazmaktadır, karanfil
kokuları içinde hazırlıklar başlasın diye inceden inceye...
...''Saksılarda
hâlâ tek tük karanfil bulunursa da / ovada güz nadasları yapıldı
çoktan, tohum saçılıyor. / Ve zeytin devşirilmekte. / Bir yandan
kışa girilmekte, / bir yandan bahar fidelerine yer açılıyor.''...
(Nazım Hikmet, 20 Kasım 1945 )
Gördüğümüz
şudur; böylesine büyük bir sevgi çok az insana nasip olacağı
gibi yine böylesine eşsiz bir insan bir milletin bağrından pek az
çıkar. İşte Mustafa Kemal Atatürk böyle bir aşkın
ölümsüzleştirdiği eşsiz devrimcilerdendir ve belki de insanlık
tarihinde tektir. Mustafa Kemal Paşa Hazretleri'ni anmadan da
edemiyorlar. Öyke ki her 10 Kasım'da yüreklerindeki korkuyu
hisedebiliyorum. Rasattepe'ye çıkmak zatı şahaneleri için gerçek
bir eziyettir. Bu yıl kaçtığını görüyoruz. Sultanına
koşmaktadır. Sultanlık özlemi içindedir. Gazi Paşa
Hazretleri'nin büyük ruhu ve devrimleri bizimledir. Korkuları
bundandır. Bütün bir millet Ata'sını anarken sahtekarların
beyanatları samimiyetsizdir. Bu yağmurda meydanlarda olan
yüzbinlere sevgilerimi gönderiyorum.
…''bir çift mavi yıldız gözlerin doğmaz oldu ne zamandır
zindan gecelerime/ sofralarında tadı yok be kemal’im, ne rakı
şişesi avutur beni ne de sarı leblebi''… (**)
(*) Attilâ
İlhan'ın 'kim kaldı' şiiriden alınmıştır.
(**) M.Recep Erçin / 10.11.12
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)