29 Nisan 2012 Pazar

ölü aşıklar üzerine


ölü aşıklar üzerine

cezayir sokağına bir akşamüstü
ellerim nasıl üşüyor bilemezsin
sızıp kalmışım yoksul bir duvarın dibinde
sarmaşık gülleri mevsiminde

incecik bulutlar satardı hani
bilirsin, bir gelir bir giderdi
sağım solum sobe adını bilmezdik
çok severdik niyeyse, hep aldanırdık

mosmor kesilmiş dudakların
belli ki beni özlemişler
özlemler ara sıra çıkıp geliyor
sonrası malum yağmur zamanı

cin masalları anlatılırken
soluksuz dinlerdik inanmış gibi
şeytan kuşlarının çığlıkları sarsınca geceyi
sen pek haz etmezdin ya neyse

ipek bir şal salınıyor nazlı nazlı
kıskanmadım desem yalan
sarılıp sımsıkı boynuna
bulutları çatlatır hasretim

masada yine üç bardak var
ikisi bizim biri azrail'in
her gelişinde kafayı çekip gidiyor
alacağını unutmuyor da hesap devrediyor

ecelim olacaksa elinden
başım gözüm üstüne
sonra kurşunlar ağır gelir
dağılıp gecenin sislerinde

muntazam yükselmekte, aşk ve ölüm sarmalı
bir türlü yakamdan düşmüyor meret
bir ilmek bir ilmek daha sıktıkça sıkıyor
ne zamandır üzerimde sarhoşluğu
suratıma yumruğu indi inecek
içimde simsiyah bir sabaha uyanacağım korkusu...

mustafa recep
(29.04.2012)

22 Nisan 2012 Pazar


Aydın, Maydın ve Örgüt…
‘söz dilin eseri
 yazı kalemin
 kitaplar yapmaz devrimi
 kitabullah bile kılıçla savundu kendini…’

Bilinmez daha kaç zaman rengârenk pencerelerinizden ‘‘manzara-i umumiye’’yi esefle seyredip yazılar kuşanacaksınız sıcacık köşelerinizde. Sizi bir kalem geçtik diyelim peki, sine-i millette olup çene çalmaktan başka iş bilmeyenlere ne demeli…

Zor dönemlerin aydını da zor olur, aykırı olur, sevimlidir. Ama bizde ‘ölü aydın sevimlidir’ diyoruz .Yalçın Küçük’ün kulakları çınlasın. Sırma saçlı, badem gözlü aydınlarımız var. Onları aforizmalarıyla anmayı adet edindik, böylesini daha az tehlikeli bulanlarımız çokça. Öldüler, ölüdürler ve artık güvende sayılırız. Cenazeleri ve anma günleri bir bayramdır. Diyalogcuların Muhammed’i anması gibi ‘Vatikan veya İsa’ diyoruz. Özenti diyerek geçiştiremeyiz, bir sulandırma ve kültürsüzleştirme işidir.

‘Aydın ihanetini’ yaşıyoruz, ben farklı bakıyorum. Bir hainler meclisindeyiz. Herkesin haddinden fazla konuştuğu ama özünde hiçbir şey söylemediği zamanlardayız…

Yaratıcılık asla demokratik değildir.( terzi yamağı’nı unutmuyorum.) Ve aydın özgür olmak ister, yaratım gücü özgürlüğünden gelir, ille de hürriyet diyoruz. Yaratırken bir tanrıdır ve aydın sanatçıdır. Aşksız olmaz biliyorum…

Aydın tek’tir, çokça yalnız bu yüzden kalabalıkları sever. Örgütsüzlüğü seçmesi aykırı olmasındandır. Bir kalıba sokamazsınız ‘aydın uçlardadır.’

Aydın’ın görevi yalnızca yazıp konuşmak mıdır? Aydın’ın amacı var olan çarpık düzeni değiştirmek değilse günümüz burjuva maydınlarının yaptığı gibi ‘yavşaklığa’ devam edebilir. Ancak vazife bildiysen kendine hak adına halkın çıkarını savunmayı bundan fazlasını yapmalı. Yaratıcılık damarına başka bir yol verip örgütün kalbine akmalı.

Günümüz aydınlarının bir ‘örgütsüzlük’ hastalığına yakalandıklarını görmekteyiz. Düzeni değiştirmeyi hedefleyen her fikir mutlak iktidarı hedefler ‘anarşizm’ bile iktidarsızlığın iktidarıdır.

Demokrasilerde iktidarı hedefleyen yegâne örgütlü yapı partidir. Aydın bağımsız kalarak geniş kitlelere ‘şucu, bucu’ denmeden hitap edebilme şansına sahiptir. Normal süreçte partinin yapması gereken, aydının belli bir bilinç düzeyine ulaştırdığı geniş kitleleri örgütlemek olmalıdır. Ama örgütsüzlüğü örgütlemek çabasında olan aydınlarımız olduğu kanısındayım. Hal böyle olunca partinin görevi kitleleri örgütsüzlüğe özendiren aydınları bünyesine katmak ve hızla aleyhimize işleyen süreci tersine çevirmek olmalıdır. Burada samimi aydına düşen görev ne kadar eleştirirse eleştirsin ya bir örgütlü yapıya katılmak veya hitap ettiği kitleleri verili örgütlere yönlendirmek olmalıdır. Aksi halde aydın bir ömür boyu konuşsa, yazsa güzel yarınlara dair umudunu bir başka yaşama saklamak zorunda kalacaktır.

Verili örgütlü yapıların hataları vardır, olacaktır kul yapısıdır diyoruz. ‘Partiler üstü’ kartımızı masaya koyuyoruz. Lakin ‘partiler üstü’ söyleminin kitleleri örgütsüzlüğe itmemesine dikkat edilmelidir. Nihayetinde ‘partiler üstü’ şeklinde adlandırdığımız geniş mutabakatlı yapıda nihayetinde çeşitli örgütlerin bir araya gelip ortak akılla tek bir hedef uğruna hareket etmesidir. O hedef elbette, ‘vatanın bölünmez bütünlüğü ve milletin bağımsızlığıdır.’ Aklını, kalemini ve dilini bu uğurda kullandığı iddiasında olan her aydının görevi halkı örgütlemek olmalıdır. Tıpkı bir asır öncesinde olduğu gibi…

Gazi Paşa’nın, ‘vatanı kupkuru bir çöle benzeten’ Refii Cevat Bey’e verdiği yanıt bugün dahi yolumuza ışık tutuyor:

‘‘Öyle görünür Refii Cevat Bey, öyle görünür. Ama çölden bir hayat çıkarmak lazımdır. Çöl sanılan bu âlemde saklı ve kuvvetli hayat vardır. O, Türk milletidir. Eksik olan şey teşkilattır. Bu teşkilat organize edilebilirse vatan da millet de kurtulur.’’ (K. E. Atalay’ın Yeniçağ Gazetesi’ndeki ‘çölden çıkarılan hayat’ adlı yazısından alıntıdır.)

Gazi Paşa her şeyden önce sağlam bir teşkilatçıdır. Onun yolunda yürüdüğü iddiasında olanlarda elbet böyle olmak zorundadır. ‘Armudun sapı üzümün çöpü’ diyerek örgütlülükten uzak kalmak, halkı örgütsüzlüğe özendirmek aydının çıkmaz sokağıdır ve sonunda taş duvarlar vardır. Gerçek aydını ‘Soros’un liberal tosuncuklarından’ erdemli kılan budur. Düzenin maşası olmamış partileri bir araya getirmek ve milli bağımsızlığı tesis etmek görevimizdir. Bunun için örgütlü yapılar içerisinde yer almak hiç değilse bu milli unsurlarla ortak hareket etmek gerekmektedir. Partiler üstü söyleminin altı doldurulmadan kitlelere bu fikrin aşılanması, mantar gibi çoğalan kolay yönlendirilebilir ve başka mecralara kaydırılıp türlü operasyonlara meze edilebilir küçük yapıların oluşması sonucunu getirecektir. Nitekim beş yıldır süren ‘silivri’ davalarında bu yapıların içine sızmış kışkırtıcıların nasıl kullanıldığına tanık olduk.

Aydın sorumluluk alabilendir, gerektiğinde özgürlüğünden gelen aşkını dizelere hapsedip en keskin sözleri söylemek cesaretini gösterendir. Zor dönemlerin aydını da zor olur dedik ve ekliyoruz; zor olan devrimcidir, devrimci aydın devrimi yapacak olan teşkilatı örgütleyen aydındır, örgütlü aydındır. Aydın olmayan maydın olmuş demektir ve biz maydınlara ‘dangalaktır’ diyoruz.(1) ‘Partilerdeki çarpıklıklar mı?’ dediniz, o bahsi diğer…

‘‘godot’yu bekler gibi bekliyorsan yarını,
  zincirlerini bağlamışsan ejderhanın diline,
  daha çok ağıtlar yakılır yitip giden düşlere…
  gözlerine cehennem güneşi doğuyorsa,
  başında ölümün insafsız rüzgârları
  ve burnunda kan kokuları geziniyorsa
  daha çok taşırsın omuzlarında
  geçmiş ve gelecek hayallerin
  aslında hiç olmayan yükünü…’’

Not:  Yaptığımız tartışmalarla bu yazının oluşmasına katkı sunan Tarık Tekgözli ve Gamze Kula’ya teşekkürler…

1- ‘‘sonra aydın’dan hareketle maydın’ı buldum, Farisi’de de “m” karakteri ile yapıyoruz, yeşil-meşil, güzel-müzel diyoruz, gramer açısından uygun ancak bunlar tekerleme değil, sadece teker’dirler ve hep dönüyorlar. Üstelik zaman zaman kendilerini “sol” ve hatta hatta “aydın” dahi sanıyor ve sayıyorlar. Fakat yine de bunlara “fasulye” demiyorum, bunlar dangalaktırlar.’’ (Yalçın Küçük 14 Aralık 2011 Aydınlık)

M.Recep Erçin / Sakarya TGB
22.04.2012

14 Nisan 2012 Cumartesi

rom tadında karanfil kokuları


rom tadında karanfil kokuları


dişlerim dökülecekse elbet son nefeste dökülecek
'je le vois sur ton visage' bu sensin enrico macias bu senin sesin
ağız dolusu karanfil tüküreceğim feleğin sularına
rom tadında bir öpücük son bir öpücük daha
uçarı sevişmelerin hatırına
mucizevi olasılıklar kadar çakırkeyif ruhumuza

bir anda parıldayan kibrit alevi gibi
lalezar deminde dersaadet'in mavi gözleri efsunlu
alışık değiliz dilruba baharın yorgun yağmurlarına
cebimde eksik şiirlerin haylaz gürültüsü
kapı açık dumanlara aldırış etme usulca gir ve bekle...

mustafa recep
(15.04.2012)

5 Nisan 2012 Perşembe

sövgülerimle


sövgülerimle

yağmursuz dolunay gecelerinde
sözde mütedeyyin ülkemin
uzun uzun dalıp gitmeler niye
belli ki çaresizim, sorma
belki de sen yoksun diye
içimden küfürler geçiyor, dize dize...

bir zaman geçmişe sövmedik mi
ve ağız dolusu, tükürülesi yüzlerine
billur aynalara dönüp sırtımızı
olanca öfkemizle kusmadık mı kinimizi
öyle ya şimdi bu sövgüler kime
elbet bilirsin elbet bilirsin...

düştü düşecek son kıt'ası şiirimin
beni hiç tanımadınız, onu hiç görmediniz
zihnimde deliler mütemadiyen dolanıyor
ölüm kertesinde nasıl bir çıldırmaksa bu
tükenen mumum alevi nefesimle rakkase
ana avrat düz gidiyor, bu ben değilim ulan bu ben değilim.

mustafa recep
(6 nisan 012)

31 Mart 2012 Cumartesi

mart 2012


... geceleri ölçtüm biçtim eksik kaldı, gündüzler ne ki günler dahi kafi olmadı, mevsimler yeter mi? yok yok asla ! seni asırlara yazmalı... (01.03.2012)

... hüzünlendim bu akşam dertlere demirledim/ kadeh kaldırdım şerefine geçmişimin/ geleceğimi sana adadım/ sigaramı tükürdüm acıyan gülüşlere/ ne olursun güzelim ... / çekinme söyle muhayyer kürdi makamı o şarkıyı ... (01.03.2012)

... hasbihâl eyledik yine dostlar ile bu mevsim meğer söz tükenir de muhabbet bitmez imiş! (02.03.2012)

‎... gözlerini başkalarına verme/ bakışlarındaki umarsız kıvılcımların yalazı sönmesin/ ılıman iklimlerin bahar sancıları gelgitler arifesinde/ biliyorum hercai sevmelerin/ gel gör ki bahtsız divanenin tekiyim ... (03.03.2012)

‎... bir daha çalma o şarkıyı buzullarım erir gözlerimden akar / bir türlü tutamadığım ellerin değmesin gitarın kalender tellerine/ bir rüya gecesi dalgalanır dudakların salıdan perşembeye/ geç oldu sen uyu ben bileklerimi kesip kan içeceğim ..(12.03.2012)
... ayrılık aşılar polenleri rıhtım çiçeklerinin, koklama/ süklüm püklüm uçurtmalar hanidir panayır çöplüğünde/ gökkuşağına uçmaktan bitap düşmüşler/ üşütür ellerini öylece yitip giden hayalleri, dokunma/ bir kaç dolunay sonra orman gülleri açmayagörsün belki beklerim/ ama bu kar bulutları beni götürecek/ baharı sana bıraktım, yazı kendime sakladım ... (12.03.2012)

‎... özgürlüğe açılsın kapılar artık! dört yanı demir parmaklık ülkemin, fikirlere zincir vurdular! alev aldık eriteceğiz: hoş geldin COŞKUN MUSLUK! (12.03.2012)

"gideceksem bu rüzgarla gitmeliyim/ ve sana kıvılcım saçan gözlerimi bırakacağım/ yeşilini mayıstan çaldığım, kahvesini ekimden/ ağlamadan veda edeceğim öksüz dizelerime/ gideceksem bu rüzgarla gitmeliyim/ ardımda tebeşir beyazı günler bırakarak'' (17.03.2012)

... gitme vakti geldiğinde ellerini boşluğa salla/ yüzünü hatıralara dön / veda sözcüklerini mektuplara sakla/ beni kalın kitapların arasında unutulmuş bir çiçek farz et/ o saat gözyaşlarınla yeşerecek benden sana kalanlar/ bendekileri hiç sorma bavulumda açılmayı bekliyorlar... (22.03.2012)

... ne zaman demir alsam ve yıldızsa rüzgarım kırmızı gelir aklıma ama rotamız mavinin diyarı/ derken lodos, yelkenler fora! açık deniz yeşille kucaklaşmaya/ yaşlı gemim son fırtınada paramparça, kayalıklarda/ kaptan dalgaların beyaz köpükleriyle altın sarı kumsalda, deniz kızının kahve gözleri çok uzakta kalmış evini hatırlatmakta... (23.03.2012)

''güllere adını yazdım, kokladım seni kokladım
 bu akşam kadehlerde seni tattım seni tattım

 gitti gideli bahar ne ki güz ne ki
 cehennem oldu dünya
 görmez oldu gözlerim
 karardı günlerim
 soldu hep güllerim

 söylemeyin bilmesin
 halimi görmesin
 dönmesin''... (tsm güfte - 26.03.2012)


‎... harap oldu gönül suizan ayrılık/ dağıldı halesi aşkımın oldum perişan/ değme uzak kalsın deruni yaram/ çekerim her cefayı yeter ki et bir selam ... 
... susmadı suzmaz çalar inletir seri efkârımın sazı/ dinmedi dinmez akar kanatır çeşmi figanımın yaşı/ salınsa cihanın dilberleri alemi hayran eder/ dönmedi dönmez meftun gönül biçare seni diler... (28.03.2012)

30 Mart 2012 Cuma

Kim Daha Dindar?


Kim Daha Dindar?

Dindar nesil yetiştirme söyleminden sonra 28 Şubat’tan öç alacağız şiarıyla kolları sıvayan AKP gericiliği, yıllar yılı Batı’nın emperyalist politikaları ve onun içerideki iş görenleri marifetiyle perişan edilmiş eğitim sistemimizi, son bir darbe ile yıkıp yerine kendi ideolojik saplantılarının ürünü olan ve emir aldığı yerlerin dayatmasıyla hazırladığı bir melun sistemi bize ‘ileri demokrasi’ marifetiyle dayatmaktadır. Meclis alt komisyonundan CHP’nin direnmelerine rağmen geçirilen, finansal destekçileri 4x4 tesettürlü kesimle müsemma 4+4+4 sistemi nihayetinde beklendiği üzere parlamentoda da kabul edildi.

Alışık olduğumuz üzere son dakika golü de beraberinde geldi. MHP’nin madem engelleyemiyoruz bari çorbada bizimde tuzumuz olsun, siyaset bu yapmadığımız iş mi, hep AKP mi yapacak biz ne güne duruyoruz, araya bir ‘Kuran meali Peygamber hayatı’ katalım sonradan faydasını görürüz dercesine Cumhurbaşkanlığı seçim sürecinde yaptığı gibi AKP’nin vagonu olması aslında başlarda tarafımızdan hayretle karşılanmış olsa da sonradan aynı gerici odaklardan beslenen bu zihniyetlerin belli ortak paydalarda nasıl birleşeceğini görmüş olduk.  Kendi seçmenlerini ahmak yerine koyarcasına atılan bu adım bazı şuursuz kimselerce ‘Kuran okutulmasına Peygamberimizin hayatının öğretilmesine karşı mısınız’ şeklinde propaganda aracı olarak elbette kullanılacaktır. Ve bir soru, hepimiz o sıralardan geçtik gerek ilkokulda gerek lisede Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersleri aldık. O derslerde zaten Hz. Peygamber’in hayatı anlatılmaktaydı yeni olan Kuran mealinin okutulması. Yıllardır Kuran kursları adı altında Arapça ezberleterek taze zihinleri talan ettikleri yetmedi şimdi de Yaşar Nuri Öztürk Hocamız gibi âlim kimselerin zorlu uğraşları sonucu Kuran’a sarılmaya başlayan Kuran’ı kendi dilinde okuyup anlayan, din bezirgânlarına pabuç bırakmayan bir neslin gelmesini önlemek için kim bilir kimlerin ne idüğü belirsiz tefsir ve mealleriyle bu aydınlanma çabasını bertaraf etmek istemekteler. Tıpkı yüzyıllardır kendi hastalıklı zihinlerinin uydurduğu gerici bir takım söylemleri Hz. Peygamber’e atfedip hadis ve sünnet adı altında yutturdukları gibi.

Elbette mesele bundan ibaret değildir. Açıkça Batı’nın dayatması olan ve MYK denen adının zikredilmesine imtina edilen bir kurumun sertifikalı, seçmeli eğitim programları tasarladığı bir ortamda bunlar gelişmektedir. Bakınız çok değerli hocamız Mahiye Morgül ne diyor;

‘‘Dersanelerin EĞİTİM ŞİRKETLERİNE DÖNÜŞTÜRÜLMESİ eşzamanlı getirilen Parçalı Piyasacı Eğitim Yasasının gereğidir. Piyasacı Eğitimde Sertifikalı Kurslar olacak. YÖK de kapanıyor ki, artık merkezi sistem sınavlar ve doğal olarak sınava hazırlayan dersaneler olmaz. 

Dersanelerin kapanmasında yine bizi yanıltan söylemle geliyorlar, bu yolla MYK kendini gizleme fırsatı buluyor...
Piyasada yeni sistem okullar pazarı açılıyor; pazar paylaşım savaşıdır gördüğümüz.
Arkasındaki gücün Mesleki Yeterlik Kurumu olduğunu açıkça söyleyemeyenler "tarikat-cemaat savaşıyor oh ne güzel kapışsınlar" dememiz için ve pazarın kuruluşunu engellemememiz için bu yollu yorum yapmamız doğrultusunda haber yayıyorlar. Çok akıllıca.

Anımsatıyorum: Eski Talim Terbiyenin başı Ziya Selçuk ile eser Karakaş 2007 de TV'de şunu demişlerdi:  "Müfredat reformu eş zamanlı değişimleri gerektiriyor. Sistemi bloke eden sınav sistemi ve dersanecilik var." 
(bkz. Eğitim Küresel Piyasaya Teslim, "Eğitim Neden ve Nasıl Sektörleştiriliyor" sh.234, M.M.)
Ziya Selçuk, 4 yılda Anaokulunda nasıl İngilizce öğreteceklerini, İngilizce öğretmeni olmadan da İngilizce öğretebileceklerini söylüyordu. Yasa geçtikten sonra karşılaşacağınız gündemden bir örnek verdim.

1200 tane DİB memurunun MEB Din Öğretimi Dairesine geçirilmesi de bu kapsamdadır. Çünkü Sadece Din Öğretimi yapan eğitim şirketi kurabilmek için, "öğretmen statüsü almış olmak" gerekiyor... 

Hatırlatayım, dershanelerin yerini alacak olan yeni sistem 2 yıllık piyasa liselerinde sadece grup derslerinden sertifika verilecek, normal kültür dersleri olan liseler kapanıyor. Din Öğretimi sertifikası veren okulda örneğin, Edebiyat, Coğrafya, Matematik, Fizik gibi bilim ve kültür dersleri olmayacak.’’

CHP’nin başından beri bu tasarıya karşı çıkmasını elbette alkışlıyoruz ancak yasaya cesurca direnen KESK üyeleri Başkent’in orta yerinde dayak yerken CHP Genel Başkanı neden orada değildir? Daha cesur adımları beklemekteyiz. Başta Sakarya Milletvekilimiz Engin Özkoç olmak üzere bütün CHP’nin yasaya karşı çıkması ve bunu kararlılıkla sürdürmesi kamuoyunda geniş yankı uyandırmış ve en azından AKP’nin bu işi oldubittiye getirmesini engellemiştir. AKP gericiliği CHP’yi ters köşeye yatırmak için ve öteden beri kullana geldiği din sömürüsünü kartını masaya sürmek için gecikmedi. MHP bir şark kurnazlığı ile bu pastadan pay kapma çabasına girmişken AKP ile kol kola Kuran Meali ve Hz. Peygamber’in hayatı seçmeli dersi adı altında din sömürüsüne başladı.

İlk grup toplantısında Erdoğan; ‘bakın bunların asıl derdi dinle, biz ne getirdik MHP’nin de desteğiyle bu eğitim sistemiyle çocuklarımız Kuran’ı öğrenecekler Peygamberimizin hayatını öğrenecekler. CHP zihniyeti buna karşı çıkıyor’ derse şaşmayınız. Kindar gençlik yaratma ülküsü böylelikle mili eğitim adı altında yapılmış olacak.

Giordano Bruno yüzyıllar öncesinden şu önemli tespiti yapmıştır; "Tanrı, iradesini hâkim kılmak için yeryüzündeki iyi insanları kullanır; yeryüzündeki kötü insanlar ise kendi iradelerini hâkim kılmak için Tanrı'yı kullanırlar."

Bilim ve felsefeden uzaklaştırılan, analitik düşünme yetileri köreltilen bir nesil yetiştirdikleri yetmedi şimdi ise tekkelerin, dergâhların kapılarında sakalına tükürülesi kimselerden şefaat dilenen bir nesil yetiştirmek gayesindeler. Zaten kendileri dün Hikmet Yar’ın dizinin dibinde oturmuyorlar mıydı? Bugün Ankara’nın şerrinden Brüksel’in şefaatine sığınmadılar mı? Kâbe’yi değil de Beyaz Saray’ı kıble bilmediler mi? Eren Erdem’in o muhteşem tespitiyle ‘iman yarabbi derken imar yarabbi’ demediler mi?

Cumhuriyetimizi kuran o muhteşem insanların eğitim ve öğretimi çağdaş temellerle biçimlendirdiği Tevhid-i Tedrisat Kanunu tam manasıyla kazınıp şimdi yerine bir Tecrid-i Tedrisat kanunu getirilmiştir. Eğitimi parça parça etiler şimdi sıra söz verildiği üzere İkiz Sözleşmeler gereği yerel yönetimlere özerklik adı altında ülkeyi bölmeye geldi. Seçin bakalım ‘kim daha dindar’ dini her fırsatta diline sakız gibi dolayan mı yoksa ‘ne ararsın Allah ile aramda?’ diyen mi? Din maskesini her fırsatta kullanıp emperyalizmin izinden yürüyenler elbet cezalarını bulacaklardır. Milletimiz üzerindeki bu efsunu kaldırmak için hala geç değil.

M.Recep ERÇİN
30.03.2012

27 Mart 2012 Salı

Mücadele mi Müzakere mi?


Mücadele mi Müzakere mi?

Uludere olayı sonrası gelişen süreçte herkesin söylediği ve artık rutin bir hal alan PKK’nın silahlı etkinliğini bahar aylarında artıracağı gerçeği bir kenarda dursun bölge kaymakamını linç provokasyonu ile başlayan sivil itaatsizlik politikası nevruz kutlamaları bahanesiyle devam etti.

Uludere’ye Çıkan Yol(1) adlı yazımızda devletin terörle mücadelede 90’lardaki uygulamalara benzer bir politika takındığını birkaç cümle ile belirtmiştik. Aslına bakılırsa AKP’nin iktidara gelmesiyle birlikte azgınlaşan terör faaliyetleri bazı yandaş kalemlerce AKP’yi istemeyen devlet içerisindeki gizli yapılanmanın işi olduğunu yönünde nitelendi. Oysa iktidara geldikleri günden beri ‘kılavuzu karga olanın burnu boktan çıkmaz’ şeklinde özetleyebileceğiz terörle mücadele süreci müttefikimiz ABD ile köklü ve derin bağlar paralelinde yürütülmemiş miydi? Artık herkesin bildiği BOP kapsamında, sınırları değiştirilecek ülkeler arasında T.C. yok muydu? O halde finans merkezi yapılacak İstanbul’un taşralı kesimlerden temizlenmesi gerekmez miydi?

Dünya genelinde Huntington’un tezleri doğrultusunda yürütülen karşıt medeniyetleri belirle, ortak paydalardan ziyade çatışan yönleri ön plana çıkar ve savaştır şeklinde özetleyebileceğimiz yöntem küresel ölçekte büyük güçler arasında dengeleri belirlerken hedef ülkelerdeki iç çatışmalarla perçinlenmektedir. Güney Çin denizine petrol için burnunu sokan ABD ile Afrika’da bende varım diyen Çin’in flörtü süredursun. Suriye’deki iç çatışmanın bir benzerinin, stratejik müttefikimizin sözünden çıktığımız takdirde, ülkemizde de yaşanacağının emareleri uzun süreden beri görünüyor.

Terörle mücadele sürecinde askerin kışlaya çekilip özel harekât polislerinin alanlara sürülmesiyle birlikte gelen polis şehitlerimizden tutun KCK operasyonları ile şehirlerde devam eden mücadele ve her an patlamaya hazır bombalar, gelişen sürecin yönünü bize gösteriyor. En son Seul’deki tiyatroda da gördük gene Obama sırtımızı sıvazladı kendi emperyalist politikalarının açmazında bizi sahaya itti ve karşılığında terörle mücadelenizde yanınızdayız dedi. Suriye’deki teröristleri destekleyen ABD-AKP ittifakı PKK ile de mücadele yerine müzakere etmek yoluna mı gidecek derken en yetkili ağızdan ‘PKK ile mücadele siyasi uzantıları ile müzakere’ sözünü duyuverdik. Olay adam Arınç’ın BDP’ye zeytin dalı uzatan söylemleri yeni olmayan ama şimdilerde masada olan PKK’yı yalnızlaştırma siyasetinin bir ürünü olsa gerek. KCK operasyonları sürecinde gelişen karmaşık güç savaşı PKK’nın elini güçlendirebilir endişesiyle olacak hükümet böyle bir mesaj vermek istiyor anlaşılan. ‘düz ovada siyaset’ miydi? Kekliği de düz ovada avlarlar…

Yeni Anayasa yapma girişimleri, bu konudaki ısrarcı ve aceleci tutum bir yerlere verilen sözlerin tutulma çabası, hani ‘bıldır yediğin hurmalar gün gelir tırmalar’ türünden değil de nedir? O sözler mi; yerel yönetimlere özerklik şartı BM ikiz sözleşmelerinin Anayasa’ya uydurulması yanlış oldu yeni Anayasa’nın BM ikiz sözleşmelerine uydurulması olacak. Az daha unutuyordum medyamızda geçen terör saldırılarına dair haberlerde araya sıkıştırılan ‘‘fehman hüseyin’e bağlı olduğu belirtilen teröristlerce yapıldığı tahmin ediliyor’’ söylemi sizce neyin göstergesi? Kandil’de havai fişek gösterisi yapmaktan öte geçemeyenlerin niyeti PKK ile mücadele edeceğiz adı altında Suriye’ye bir kara harekâtı mıdır? Esat’ı devirmek konusunda PKK’ya yakın Suriyeli kürt grupları ikna edememişken hem de.

Neyse ki küresel ölçekte gelişen trajik olaylar ABD’nin beklenen İran saldırısı öncesi Suriye’ye bir askeri müdahalede bulunmaktan çok uzak olduğunu gösteriyor. Hem Çin’in hem de Rusya’nın mücadele değil müzakere seçeneklerini diretmeleri Batı ittifakını şimdilik dize getirmiş görünüyor. Beklenen İran saldırısı dedik ama ‘bazı askerler hata yapmak üzere olabilir’(2) adlı yazımızdan bu yana ABD’nin İran konusunda bir takım ufak çaplı örtülü operasyonlar ve tehdit için silah geliştirmekten başka yaptığı bir hamle yok. İsrail’deki radikallerin asalım keselim söylemlerine kulak tıkayan ABD yönetimi hem dünya için hem de kendileri için en iyisi yapıyor gibi. En son yoldaş Fidel’de İran’a yapılacak bir saldırının ABD tarihi açısından felaket olacağını yazdı. Ve ekledi kadınlı erkekli milyonlarca İran askeri ile savaş! Bu öyle geliştirilen konvansiyonel silahlarla başarıya ulaşabilecek bir savaş değil İran’a dokunan yanar!

Sular ısınıyor ve biz kurbağalar bunun ne kadar farkındayız? Bu yazı kurbağaların hala kazandan kaçmak için zamanı olduğunu göstermek için yazıldı. Bilmem anlatabildim mi?

M.Recep Erçin
27.03.2012