31 Temmuz 2012 Salı

Erdoğan’dan ‘yatırım’ çelmesi


Erdoğan’dan ‘yatırım’ çelmesi

Sermayenin getirisi faiz, doğal kaynakların getirisi ise ranttır. Doğal kaynaklar (toprak) genelde kamu mülkiyetinde bulunur. Başbakan bu ‘rant’ yabancıya gitmesin istemiş olacak ki kamuya ait tüm taşınmaz malların satışı, kirası, devri ve takası için Başbakanlık’tan izin alınması şartını getiren bir genelge yayımladı.

Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren söz konusu Başbakanlık genelgesi şöyle: “Kamu kurum ve kuruluşları (Belediyeler ve il özel idareleri hariç) ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait şirketlerin, kendi mülkiyetlerinde veya tasarruflarında bulunan taşınmazlarıyla ilgili olarak; kamu kurum ve kuruluşları, vakıf, dernek veya bunların şirketlerine, gerçek veya tüzel kişilere; satış, kira, irtifak, takas, tahsis, devir vb. her türlü tasarrufa yönelik işlemleri için Başbakanlıktan izin alınacaktır.”

16 Haziran 2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren genelgenin etkileri yavaş yavaş belli olunca yatırımcı çevrelerde panik havası esmeye başladığına dair dünkü gazetelerin ekonomi sayfalarında çeşitli haberler yer aldı.

Daha önce yatırımlar için ilgili dairelerden ayrı ayrı izin alınıyorken şimdi bu izinler tek elde toplanacak. İlk bakışta uygulamada kolaylık olacağı düşünülse de Başbakanlığın bu konuda yeterli alt yapı çalışmasının ve teknik kapasitesinin olmaması yatırımcıları endişelendiriyor. Bu ise yatırımcı çevrelerde endişeleri artırarak yığılma olacağı eleştirilerinin yapılmasına neden oluyor.

Uzmanlar, söz konusu genelgenin çok geniş bir uygulama alanını kapsadığını söylüyor. Belediyenin park yapmak için isteyeceği kamu arazisinden, bulunan altın rezervlerinin taşınmasına kadar veya kamu arazisine kurulacak baz istasyonunun yerinin kiralanmasından yüz metre karelik bir kamu binasının kiraya verilmesine kadar bu genelge ile Başbakanlığın onayını gerektiriyor.

Daha önce kanun hükmünde kararnamelerle nasıl yargı kararlarının çevresinden dolanıldığını gördük. Şimdi ise diğer devlet kurumlarının yavaş yavaş işlevleri azaltılıyor. Anayasa’nın 112. maddesinde ‘‘Başbakan, Bakanlar Kurulunun başkanı olarak, Bakanlıklar arasında işbirliğini sağlar ve hükümetin genel siyasetinin yürütülmesini gözetir.’’ der. AKP iktidarı döneminde Başbakanlık, adeta inceden inceye bir saltanat makamına dönüştürülmektedir.

Başkanlık rejimi mi dediniz, sizce gerek kaldı mı?


30.07.2012

1 Temmuz 2012 Pazar

haziran 2012


haziran 2012

''rengarenk kurdeleler salınır nazlı nazlı
 dilek ağacının uykusuz dallarında,
 yaprakları birer umut çiçeği,
 meyveleri hayal meyal anılarda.

 bir şarkı söyle semada yankılansın
 bülbülleri kıskandıran, gülleri ağlatan
 bir şarkı söyle, biraz seni anlatan.

 nazım'ın gözlerinden fırlayıp,
 mavi kıvılcımlar saçarak gelen
 şu dizelerin yadsınamaz gerçekliği,
 ciğerlerimi kurşun gibi yakıp geçiyor.

 gün haziranın yanı başına sokulmuş
 kabahatini bilen çocuklar gibi bulutsu...

 seni artık eskisi kadar sevmiyorum,
 sana şiirler yazmayacağım eskisi gibi,
 çünkü seni şimdi bir başka seviyorum;
 daha bir tutkulu,daha bir vazgeçilmez
 ve daha bir ben gibi seviyorum.'' 

(03.06.2012- nazım usta'nın anısına yazılmıştır.)


''şimdi dolunayın pırıltılı gözlerine uzun uzun bakıp sana şiirler yazmak vardı ya, ama yap-a-mayacağım, mürekkebim tükendi''
(04.06.2012)


...''istiskal eyledi gece bulutları, ayı muzaffer kıldı
yalancı kandiller yanar olmuş hümayun rahlesinde
vatan-ı mukaddes, içtiğin kanlar haram olsun
damlarda dirhem dirhem eriyecekse kılıcın kesemediği kafalar
şu toprağında çürümüş kuvvacıların etleri zehir olsun, zıkkım olsun
bende alır divane serimi vururum mihenk taşına
ederi bilinir mi hiç, etmez gavur akçesiyle beş pare
ey sırnaşık gaflet, ey sonsuz göklerin sergüzeşt mimarı
bu ebleh-i ahaliyi tutarsın da bizi ne diye hakir görürsün''... 
(04.06.2012)

''hangi baharın gülüsün ey güzel
işvendeki yel kalbimde eser
bu çeşmim gördü göreli haleli çehreni
gayri iflah olmaz verseler cenneti
sine-i hanemde açtı kızıl karanfiller
tadı zehir bilmezsin mey-i yalnızlığın
gel naz etme ne olursun, ey güzel
varalım seninle tadına aşk şarabının''
(11.06.2012) 


''bulutlara hasrettik çölgeçen mevsiminde,
 sessiz bir uçurum gizli gölgelerin içinde,
 şimdi adın bile yok şarkılar güftesinde,
 uzakları sevmeler ve ayrılığa müptela,
 ruhuma müessir bu hayı huy, 
 kavuşmak arifesinde.''
(16.06.2012)


''bir kere daha dokunabilmek için gülüşüne
 alev yağdıran güneşe inat,
 koşar adım geçtiğim yorgun kaldırımlar şehri
 bir masal anlatıyor,
 okunmamak için yazılmış sayfalardan
 belki yasak belki de gizemli.
 tutmuş dilimden çekeliyor lal dolu şişeler
 martılar kaçışırken sirenlerin sesinden
 dinle bak, duyacaksın kalp atışlarımı
 yüz bin metre öteden''
(23.06.2012)

''bir şeyin doğruluğu veya yanlışlığı onun var olduğunu gerçeğini değiştirmez'' (24.06.2012)


''dolanmış yine saçlarına vapurların makûs çilesi/
bu anlaşılmaz keşmekeş içinde, hercümerç oldum bilesin
dersaadet'te bir akşamüstü,
galata'nın suları yorgun ben yorgun.

satır satır bulutlar çiziyorum semaya
ve senin kaşların için parlak bir hilal
gecenin ortasına,
gözlerinin karanlığına tutkun yıldızlarım
yalnız ve bahtsız cüretim,
sultanahmed'in güvercinleri gibi müteyakkız
yalnızlık deminde.

nazende haziran şenlikleri,
son kertesinde hülyamızın
deryalar aşıp da gelen dilrüba sesi
ve sisleri ve sisleri...


münasebetsiz ardı ardına patlayan flaşların gölgesinde,
ciğerlerime karanfil dumanı doldurarak
sana geçmişten dünyalar tasarlıyorum,
gurubun veda çanları titrediğinde 
dilimde ayrılığa dair birkaç dize;

binevayım bilesin,
hicranıma çare olsun deyu
açmadı ki çehrenizde nur-u gülzar
neyleyim cancağızım neyleyim...''
(25.06.2012)


''gitmek zamanı çoktan geldi geçti,
dolunayı bekleyemem tutma beni
yelkovan kuşları derin bir yasta
kalmam gayrı bu diyarda
yükleyip sırtıma aşkın olanca yükünü,
sen ve ben müstesna
yıldız alacası bir gecede
uçacağım uzak okyanuslara''
(26.06.2012)


''eski bir türkü alır beni
ıssız gecelerinde şehrin
savurur düşlerimi uykulu yalnızlıklara,
ah bu ben,
ah benim yitip giden benliğim
dalgalarında kayboldum sebepsizliğin,

sorular türetiyorum kendime dair
çetrefil cevapları olan,
senin yolu göstermeni bekliyorum
haksızım biliyorum hem vurgunum yağmurlarına
yalanım belki yanılmışım,
yok henüz ihanete uğramadım
yaşamak değil yaşayabilmek umuduyla hayattayım
tam burada karşındayım.

şarkılar söyle bana,
çocukluğumuzun çiçekli bahçelerinde yazları
güneş yorulana kadar koşuşturan
ve cennet yaşamışlığımızın
müteheyyiç serüvenlerini anlatan

tek yudumluk zamandayım
bırak doldurma bardağı
kalmak dürtüsüyle gitmek çabasındayım''
(27.06.2012)


''yolculuk zor bu sefer, geri dönüşler harmanı
bırakmak zor tutkulu bakışları
ah gözlerim eriyecek biliyorum
kalbim gibi, kan ve kül bırakarak geriye.

neruda'nın aşk sonelerinden bir sayfa tutuşturup
mavi tuz parıltısı münzevi ellerine,
nasıl sığdırırım sevgimi cümlelere
duvarlar ağlar şimdi yazarsam
asıl yazmazsam, söverler gelmişime geçmişime. 

rüyadayım yalın ayak, haziran bahçelerinde
ıslak gözlerimde bakışlarının tortusu
sonsuz kaldırımlar uzanır caddelerin yüreğine
bu şehir beni değil seni seçti mazurum.

hoş geldin sefa geldin hicranım, 
karaköy iskelesinde yalnızlığıma kaçmaktayım
beni saymayacaksın kimliksizim
hem mendilim suya düştü, yarı ıslanmışım
sen gelme, artık demir alalım.

ne vakit arzuhalim söylesem 
suratıma tokat gibi inen bakışların yakar rüzgarı
sonra usulca çalar sessizlik çanları.

şu köhne meydanı sarmalayan insan kalabalığına karışmış;
denizin ve toprağın, suyun ve buğdayın kokusu altında, 
soğuk taşlara serip gölgelerimizi
güneşi bile vakitsiz batırmadık mı
veda akşamında.''
(28.06.2012)

''bir kelebeğin ömrü kadardır sanırdım aşkı, yanılmışım. meğer bir lanet kadar uzunmuş, süren ömür boyunca '' (30.06.2012)

mustafa recep

28 Haziran 2012 Perşembe

Kusmaya az kaldı


Kusmaya az kaldı

Bunu bir lanet saymalıyım. Tarihin doğum sancıları çektiği bir kesitte yaşıyor olmak. Acıların ortasındayız; doğruların gerçekliği sorgulayamadığı bu yüzden ideallerin yalancı çıktığı bir çağın içinden geçiyoruz. Yüzyıl önce kurulan bir sistemin son bir kaç yılı ve doğumla birlikte ölümü burada birleştiriyorum.

Suriye açıkça dünyaya meydan okumuştur, kulun bildiğini tanrıdan saklayamayız; Rusya ve Çin arkasındadır. Savaş, savaş deyu savaşa gidilmez. Vururum demekle vurmak arasındaki fark teori ile pratik arasındaki ilişkinin tersidir. Havlayan köpek ısırmaz diyorum. Aşılarını kontrol ettirmek elzemdir. Makam otosuna ikinci balyozu vurmak zorunda kalırlar, yaşamak istemeyiz, üzücüdür.

Avrupa'da süren anlaşmazlık Almanya'nın konumunu korumak istemesinden ileri geliyor. Amerikan kaynakları bize bunu dikte etmekteler. Almanya güçlüdür ve şimdi Rusya'ya Fransa'ya olduğundan daha yakındır. Çin'in, Yunanistan'a girmesi istenmedi. Beyaz Kule simgedir. Avrupa'nın çevre ekonomileri rezil bir haldedir, bizden farksız değiller. Amerika'da uzun süredir, bir şeyler oluyor. Moodys'in Avrupa ve Amerikan bankalarının notunu düşürmesini olağan sayamayız. Goldman Sachs'ın üzerini çizmesi ve bir kaç gün önce bir Goldman Sachs yöneticisinin dikkat buyurunuz Amerika için ''bigger threat'' ifadesini kullanması hem Obama'nın başarısızlığının göstergesi hem de Kasım'a varan süreçte değişecek güç dengelerine işaret etmektedir. Soros'un Merkel'i hedefine alması finans çevrelerinde süren savaşın gün yüzüne yansımasıdır. Avrupalı liderlerin aldığı ortak kararlar şöyle dursun, son Avrupa Birliği maliye bakanları toplantısında uzlaşma çıkmaması ve Avrupa Merkez Bankasının İspanyol finans şiketlerini kurtarma konusunda yaptığı hamleye Alman Bundesbank'ın itirazı. Attila İlhan'ın sesi kulaklarımdadır. Batı diye bir şey yoktur; Almanya, Fransa, İtalya vd. ulus devletler ve onların milli çıkarları vardır.

Mavi Marmara restleşmesinin galibini İsrail ilan ediyoruz. İsrail'in gölgesi kendisinin bir kaç katıdır. Suriye krizinde İsrail'den ses çıkmaması anlamlıdır. Geminin batması uçağın düşmesi. Sıra raylı sistemlere geliyor. Oslo'da açığa çıkan metrolardaki pkk bombaları bulunmadıysa şimdi bu aşamada olduğumuzu söylüyorum.

Aydınlık manşet attı. Nato'nun 'fos' çıktığını söylemektedir. Nato mu fostur yoksa Nato için Türkiye mi fostur. Karşımızda pek kof bir mekanizma vardır. Türkiye bir taşeron cennetidir fakat bu sefer belirleyici üst yapı mıdır, alt yapı mıdır çelişkilidir.

Yanlış bir hesap yapmak istemiyorum. Bahçeli kadar matematiğim sağlam değil. Meydanı boş bulunca 'ses vermek' adetidir. Mılıçdar için karakolda doğru söyler mahkemede şaşar diyorum. Söyledikleri önem arz etmiyor, arkasında duramamaktadır.

Yeni bir mücadele yöntemi geliştirilmelidir. Eski tas eski hamam devri kapanmıştır. Yeryüzü bunun için müsaittir. İnsan, toprağın düşünen halidir ve toprak yoğrulma, demir dövülme tavındadır. Yazmak için erkendir, başlamak için acele etmeliyiz.

M.Recep Erçin
27.06.2012

Savaş ekonomi için felaket olur


Savaş ekonomi için felaket olur

Amerika'nın içinde bulunduğu kriz nedeniyle cesaret edemediği Suriye operasyonu öteden beri Türkiye'ye ihale edilmek istenmektedir.Gerek Türkiye kamuoyunun gerekse TSK'nın Suriye'ye yönelik herhangi bir operasyona cevaz vermemesi Suriye konusunda dış güçler tarafından sıkıştırılan AKP'yi zor durumda bırakmaktaydı. Bir haftadır PKK ile savaş sürerken, dün Suriye hava sahasını ihlal ettiği gerekçesiyle uçağımızın vurulması birilerinin yeniden savaş tamtamlarını çalmasına neden oldu. Oysa hassas dengeler üzerinde ilerleyen Türkiye ekonomisinin bunlara söyleceği sözler var.

Kısa bir değerlendirme:
Dünyadaki hassas ekonomik dengeler ve kriz ortamında, Türkiye ekonomisinin 2012 yılında yüzde 2-4 arasında büyümesi bekleniyor. Türkiye tasarrufları düşük olduğundan büyüme için gerekli yatırımlarını karşılayamamaktadır. Yatırımlar için gerekli girdilerin hepsi içeride üretilemediği için ithal edilmekte, bu ithalatı karşılamaya yetecek iç tasarruf olmayınca da dışarıdan tasarruf ithal edilmektedir. Bu ise Türkiye ekonomisini dışa bağımlı hale getirmiştir. Euro Bölgesi ekonomilerinin kriz sarmalında boğuştukları, durgunluk ve yüksek kamu borcu oranları Türkiye için şimdilik bir risk taşımamasada ihtiyacımız olan döviz girdisinin önemli bir kısmı hala Euro Bölgesi ülkelerine olan ihracatımızdan karşılanmaktadır. Moody's'in son kredi notu artırımında da dikkat çektiği Türkiye'nin ihracat pazarını çeşitlendirilmesi politikası, ihracatın riskli pazarlardan gelişen ekonomilere akmasını sağlıyor. Türkiye'nin eskiden %55'ler düzeyinde Avrupa Ülkelerine olan ihracatı Ocak-Nisan dönemi dış ticaret verilerine göre %41'e düşmüştür.

Günümüzün en çekici yatırım alanı, devlet borç senetleri olduğu için, kamu maliyesi göstergeleri büyük önem taşır. Türkiye bu konuda özenlidir ve Türkiye'nin kamu borcu, bütçe açığı, faiz dışı fazla göstergeleri güvenli sınırlar içindedir. Türkiye, yüksek çari açık verme pahasına sürdürdüğü büyüme politikası için gerek duyduğu dövizi bu nedenle sağlayabilmektedir. Aslında herşey uluslararası finansal piyasalardaki likidite bolluğuna ve bunları kullanan spekülatörlerin risk iştahına bağlı. Bu etken ise dışa bağımlı yapısı nedeniyle Türkiye ekonomisinin kırılgan hale getirmektedir. Nitekim Ocak-Nisan 2012 döneminde belli kaynaklardan gelen toplam 19.8 milyar dolar, 21.2 milyar dolar olan cari açığı (döviz açığını) kapatamamıştır. Nereden geldiği belli olmayan 2.9 milyar dolarlık dövizin 1.4 milyar doları ile açık kapatılmış, artan 1.5 milyar dolar da döviz rezervine eklenmiştir.

Bu devletin kurucusu fikrimizin rehberi Gazi Mustafa Kemal, '' Zaruret olmadıkça, savaş bir cinayettir" demişti. Savaş hem sosyal boyutuyla hem iktisadi boyutuyla büyük bir kıyımdır. Kanla beslenenler ise başka...
M.Recep Erçin
23.06.2012

Hazine'nin verileri yanıltıyor & G20’de Avrupa’nın sesi gür çıktı


Hazine'nin verileri yanıltıyor

Hazine Müsteşarlığı 19 Haziran günü yayımladığı Mayıs 2012 Kamu Borç Yönetimi Raporunda Ocak-Mayıs 2012 dönemine ait finansman programı gerçekleşme verilerini açıkladı.
Raporda yer alan Hazine Finansman Tablosu verilerine göre bu dönemde gerçekleşen iç borç servisi toplamı 47,2 milyar lirası anapara ve 20,1 milyar lirası faiz ödemesi olmak üzere 67,3 milyar lira. Dış borç servisi ise 5,6 milyar lirası anapara 3,7 milyar lirası faiz olarak toplamda 9,3 milyar lira olarak gerçekleşti. Genel toplamda Ocak-Nisan 2012 döneminde 76,6 milyar lira borç ödemesi yapıldı.
Aynı tabloda yer alan Hazinenin yaptığı finansman oranları 6,2 milyar lirası dış borçlanma, 54 milyar lirası iç borçlanma olmak üzere toplamda 60,2 milyar lira. Diğer finansman kalemleri (Nakit bazlı faiz dışı denge, özelleştirme gelirleri, İssizlik Sigortası Fonundan yapılan aktarımlar, TMSF'den sağlanan gelirler, devirli/garantili borç geri dönüşleri, kasa/banka değişimi ve kur farkı kalemlerini içermektedir.) toplamı ise 16,3 milyar lira olarak gerçekleşti. Bu veriler ışığında net borçlanmamız 6,8 milyar lirası net iç borçlanma ve 0,6 milyar lirası net dış borçlanma olmak üzere toplamda 7,4 milyar lira olarak gerçekleşti.
Bu veriler kullanılarak toplam iç borç çevirme oranı % 80,3 hesaplanmış. Oysa gerçek iç borç çevirme oranı, iç borç ödemelerine faiz ödemelerini katmadığımızda %114 olarak çıkmaktadır. Böyle yapmadığımızda ise pay ve paydayı aynı bazda ele almak için yeni iç borçlanma için ödenecek faizleri de işin içine katmamız gerekir.


G20’de Avrupa’nın sesi gür çıktı

18-19 Haziran 2012 tarihleri arasında Meksika'da toplanan G20 Liderler Zirvesi'ne Avrupa'nın borç krizine dair tartışmalar damgasını vurdu.
Avrupa Komisyonu Başkanı Jose Manuel Barroso, AB'nin şimdiye dek krizi ele alma şeklini kuvvetle savundu ve Kanadalı bir gazetecinin, "Avrupalılara yardım etmek için Kuzey Amerikalılar niye servetlerini tehlikeye atsın?" şeklindeki sorusu üzerine, "Açıkçası demokrasi ya da ekonomiyi idare etme dersi almak için burada değiliz. Bu kriz, Avrupa'da başlamadı." diyerek Avrupa'nın tavrını belli etmişti. Zirvenin sonuç bildirgesinde, Avro Bölgesi'nde büyümeyi destekleyici adımların hızla harekete geçirilmesi gerektiği, ancak mali disipline bağlı kalınması görüşleri yer aldı.
Almanya ve Fransa'nın mali disiplin ve büyüme konularındaki görüş ayrılıkların G20 zirvesinde gündeme gelmesi ve sonuç bildirgesinde Avro Bölgesi ülkelerinin hamlelerine ilişkin detaylı bir bilgi verilmemesi, ''Avrupa'nın krize ilişkin bir programı var mı?'' sorularını akıllara getirdi.

Recep Erçin
23.06.2012

16 Haziran 2012 Cumartesi

Gül’ler’in İçinden…


Gül’ler’in İçinden…

‘tragédie’ ve ‘comédie’ veya ‘tragedya ve komedya’ burada kesiyorum.

‘once upon a time’ böyle başlamam gerekiyor ve devam ediyorum, ‘evvel zaman içinde kalbur saman içinde’ yeni Osmanlı’da harem savaşları diyebiliriz zaten ‘harem savaşlarını’(1) yazmış olmam bu yazıda bir masala atıf yaptığımızı gösterir. Masal anlatmayı beceremeyen, dinlemeyi pek seven biri olarak okumayı ve yazmayı bir sonraki ömrüme bırakıyorum; bu facianın akıbeti her halükarda güldürüdür. (2)

Teşbihte hata olmaz bu dalavere düzeninin içinde rolleri paylaştırmak zorunlu oluyor, bir güldürüden söz edeceksek bunu es geçemem. Hürrem için Erdoğan’ı düşünüyorum, Mahidevran Gül, Gülfem Arınç ve Valide Sultan için Gülen gayet uygundur. Süleyman’ı Obama olarak görebiliriz böylelikle harem savaşlarını ‘hamam kavgasına’ indirgiyoruz. Cariyelerin pek ateşli olduğu görülmekte; ‘taraf, zaman’ yazarları ve AKP’nin yeni dönem asları iki karşıt cephe olarak konumlandırılabilir.

Bir roman olarak düşünüyorum, bugünlerde yokluğunu daha bir hissettiğimiz Attila İlhan’ı anıyorum ve bizi erken bıraktığı inancındayım on sene daha kalmalıydı, en güzel o yazardı.

‘Gül ve Gülen iç içedirler, biri modern ortaçağın engizisyonunu (gülen) diğeri ise alafranga Osmanlı monarşisini(gül) temsil etmektedir. Biri dini araç edinmiştir ve hukuk cinayetleri işlemektedir. Diğeri cumhuriyeti araç edinmiştir ve yakasında imparatorluğun büyük şövalyesi nişanını taşımaktadır. Şimdi ikisi birdirler, içimizdeki ABD ve UK!’(3)

Bitirmek için uygundur…

Haşim Kılıç’ın ‘yargı kuşatması’ çıkışları ile dünkü Anayasa Mahkemesi’nin Gül’ün görev süresine dair verdiği kaymaklı kadayıf görünümündeki kararın aynı saflaşmanın tezahürü olduğu inancındayım.

Son Bakanlar Kurulu toplantısından sonra konuşan Arınç ‘4. yargı paketinde özel yetkili mahkemelerle ilgili bir çalışma olmadığı’ söyledi. Bu kamuoyunda Gülerce’nin geçen hafta yaptığı ‘ya ters bir rüzgâr eserse’ uyarısının(tehdidinin) etkili olduğu izlenimini verse de bir gün sonra Erdoğan’ın ÖYM’leri düzenleyen Ceza Muhakemeleri Kanunu ile ilgili Adalet Bakanlığı’nda ayrı bir çalışma yapıldığını açıklaması ve bu mahkemelerin zararlı bir takım uygulamalarının olduğunu belirtmesi Erdoğan’ın kendinden başka güç odağı istemediğinin kanıtıdır. Bu öyle ki ‘ters rüzgâr’ riskinin dahi göze alındığını gösteriyor.

Zatı muhteremin ‘geri dön, geri dön’ şarkılarına salya sümük verdiği ‘gelirim emme burada keyfim iyi’ yanıtı giden razı kalan razı tadında. Hani şimdi Gül’ün keyfine de diyecek yok seçim gezilerine de erken başlamıştı. Suriye cephesinde kaybetmeye başlayan Erdoğan bu badireyi de hafif sıyrıklarla atlatırsa başkanlık sistemini dayatacaktır. Anayasa Mahkemesi’nin dünkü kararından sonra bu elzemdir.

Darbe dönemlerine taş çıkaran bir istihzayla yıllardır içeride tutulan onurlu yurtseverler bu güç savaşını izlemekle birlikte despotlardan medet ummamaktadırlar. Sevgili dostumuz Barış Terkoğlu mektubunda 18 Hazirandaki Odatv duruşmasını hatırlatıyor ve ekliyor ‘Gerçek bir hukuk düzeninde burada bir saniye kalmamız fazladır. Lakin despotizm egemendir. Hürriyet her yerde hapistir.’

...''istiskal eyledi gece bulutları, ayı muzaffer kıldı
yalancı kandiller yanar olmuş hümayun rahlesinde
vatan-ı mukaddes, içtiğin kanlar haram olsun
damlarda dirhem dirhem eriyecekse kılıcın kesemediği kafalar
şu toprağında çürümüş kuvvacıların etleri zehir olsun, zıkkım olsun
bende alır divane serimi vururum mihenk taşına
ederi bilinir mi hiç, etmez gavur akçesiyle beş pare
ey sırnaşık gaflet, ey sonsuz göklerin sergüzeşt mimarı
bu ebleh-i ahaliyi tutarsın da bizi ne diye hakir görürsün''... 


M.Recep ERÇİN
16.06.2012




2- "Hegel, bir yerde, şöyle bir gözlemde bulunur: bütün tarihsel büyük olaylar ve kişiler, hemen hemen iki kez yinelenir. Hegel eklemeyi unutmuş: ilkinde trajedi, ikincisinde komedi olarak." Louis Bonaparte'in 18 Brumaire'i, Karl Marx

3- http://mrecepercin.wordpress.com/2012/02/21/milenyum-karanligi/

15 Haziran 2012 Cuma

Haziran Güneşi Yakmaya Başladı; devler sahnesine genel bir bakış!


Haziran Güneşi Yakmaya Başladı; devler sahnesine genel bir bakış!

Nasıl başlamalıyım bilmiyorum, bitişlerse hep ayrı bir muamma. Yazmaya başladığımda daha bir çocuktum ellerimden tutacak kimse yoktu, şikâyet etmiyorum zaten ellerimi tutsalardı yazamazdım değil mi? Gene de başladıysak bitirmeliyiz ve noktayı apansız konduruvermeliyim…

Şam’ın Şekeri başlıklı yazımızda şu değerlendirmede bulunmuştuk;
…‘Suriye’ye dair daha çok oyunların döneceği ortada Çin’in tavizsiz tavrı belirleyici unsurlardan biri, elbette Rusya’nın da’… (1)

Aradan bir hafta geçmedi ki Tevfik Rüştü Aras’tan sonra nedendir bilinmez sempati duyduğum tek dışişleri bakanı olan Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov keskin bir çıkış yaptı. Lavrov, Suriye’ye herhangi bir müdahaleye karşı olduklarını, Annan planının sürmesini, Suriye’ye yakın bölgesel güçlerin ortaklığında bir uluslararası toplantı istemini bir kez daha yineledi. Yani Rusya’da fire yok. (2)

Rick Rozoff, 3 Haziran’da globalresearch.ca’de  yayımlanan makalesinde Asya Pasifik bölgesindeki iki süper güç ABD ve Çin’in güç dengelerini daha çok Pentagon’un hazırlıkları açısından değerlendirdi ve birçok cephede yenilgiye uğramış olan ABD’nin Çin’e ile hesaplaşmak için neredeyse bütün askeri güçlerini Asya-Pasifik’e yığdığını sayısal verilerle bize sundu.(3)

Emekli komutanımız Türker Ertürk 7 Haziran günü yayımlanan makalesinde ABD Savunma Bakanının Vietnam’a ait stratejik bir yere ziyarette bulunduğunu belirterek bunun üzerinden bu bölgede Çin’in yavaş yavaş kuşatma altına alındığını yazdı. Ve güçler dengesine Çin penceresinden bakarak Çin’in bu kuşatmayı yarmada attığı adımları sıraladı.(4)  

Aynı gün Mehmet Ali Güller Aydınlık’taki makalesinde bu hesaplaşmaya dair daha genel veriler sunarak ABD’nin bu hamlelerinin taarruzdan ziyade savunma amaçlı olduğu tespitinde bulundu ve ABD’nin çabalarının beyhude olduğunu söyledi.(5)

Derken, Pekin’de düzenlenen Şanghay İşbirliği Örgütü Devlet Başkanları Zirvesinde alınan kararlar Rusya-Çin ortaklığının hız kesmeden gelişeceğine ve iki devletin Suriye konusunda tavizsiz tavrının devam edeceğine işaret ediyor. Türkiye’nin ŞİÖ’nün diyalog ortaklığına kabul edilmesi ise altı çizilecek bir gelişme. İçeride Avrasyacılar tasfiye edilirken, T.C.’nin hemen yanı başında yükselen bu güce kayıtsız kalması elbette beklenemezdi. Fakat akıllara ‘stratejik ortağımız ABD bu işe cevaz verdi mi?’ sorusu takılmakta belki de Brzezinski’nin ‘geniş batı’ projesi (6) uyarınca Rusya’yı kendi saflarına çekme çabalarının bir parçası olarak Türkiye’yi ‘kara kedi’ rolüne sokmalarıdır bütün mesele.

Suriye konusunda Kissinger amcamızın tek taraflı bir müdahaleyi son derece tehlikeli bulması ve işin Esat’ı devirmekle bitmeyeceğini bundan sonrasında güç dengelerinin at koşturacağı bir iç savaşın başlayacağını yazması ABD yönetimi için dikkate alınması zorunlu uyarılar.(7)

Avrupa bu süreçte Atlantik sistemini korumaya içtiği anda sadık kaladursun Yunanistan’dan yükselen kızıl alevler haziran güneşini daha bir yakıcı kılıyor. Yunanistan Komünist Partisi’nin uyarılarını dikkate alırsak Syriza’nın sistem için bir tehdit olmadığı kanısına varıyoruz ancak şu haliyle bile yalpalayan Avrupa gemisini epey zora sokmuş görünüyor. Ben Türkiye ve Yunanistan’ın kaderini hep ortak görüyorum, herhalde ‘Truman Doktrini ve Marshall yardımları’ aklıma geldiğinden.

İlle de iktisat diyorum ve bu tarhana çorbasına biraz daha çeşni ilave ederek iyice yenmez hale getiriyorum. Güven Sak Hocamız ‘Girişimcilik Türkiye’yi uçurur mu?’ başlıklı yazısında ülkemizin 2023 yılında hedeflediği ilk on ekonomi arasına girebilmek için (kişi başına gelir 25 bin dolar) uçması gerektiğini, gelişmiş ve gelişmekte olan diğer ekonomilerde görülmemiş bir hızla büyümesi gerektiğini söylüyor. Kişi başına gelir düzeyinde değerlendirildiğinde Amerika’nın kişi başına gelirini on bin dolardan yirmi beş bin dolara çıkarması 44 yıl, Japonya’nın 22 yıl, Yunanistan’ın 35 yıl, İspanya’nın 31 yıl, Kore’nin 19 yıl sürmüş bizim ise önümüzde sadece 11 yıl var. (8)

Tam bu noktada görüşlerine her zaman itibar ettiğim Mahfi Eğilmez’in yükselen ekonomiler içerisinde sayısal verilerle incelediği ülkemize dair şu değerlendirmeleri ‘devler arenasına’ çıkarken bulunduğumuz noktayı göstermesi açısından önem arz ediyor:

‘‘GSYH büyüklüğüne göre en büyükten küçüğe doğru sıralandığında 6. sırada yer alan Türkiye, kişi başına gelirde yine en büyükten küçüğe doğru sıralamada göre 23. sırada bulunuyor. Borç yükünü en küçük borçludan en büyük borçluya doğru sıraladığımızda Türkiye 26. sırada yer alıyor. Tasarrufların GSYH’ya oranını ele aldığımızda ise Türkiye en büyük orandan en küçüğe doğru sıralamada 49. sırada bulunuyor.  

…Türkiye’nin aynı ligde bulunduğu rakip ekonomiler ve komşu ekonomiler çerçevesinde GSYH büyüklüğü açısından iyi bir durumda olmasına karşılık kişi başına gelir ve borç yükü açısından ortalarda olduğunu söylememiz gerekiyor. Türkiye’nin en kötü olduğu değer ise tasarruf oranı. Tasarrufları bu kadar düşük olan bir ekonominin önünde iki seçenek var: Ya yatırımlar da düşük kalacak ya da yabancı kaynak getirerek yatırımları yapmaya devam edecek. Türkiye son on yıllık uygulamasında ikinci yolu seçmiş bulunuyor. Hızlı büyüyor ama yüksek cari açık veriyor. Terfi liginden birinci lige çıkabilmemizin yolu da buralardan geçiyor. Öncelikle kişi başına geliri ve tasarrufları artırmamız gerekiyor.’’(9)

Nerede kalmıştık? İkinci yolu seçen Türkiye’de işler pek ulusal çıkarlarımıza uygun yürümüyor gibi. Ülkemize yatırım yapmaktan ziyade ‘monopoly’ oynamaya gelen yabancı sermayenin son güzelliklerine dair T.Güngör Uras Hocamızın nezih değerlendirmesi şöyle: ‘Yabancı sermaye iyidir, hoştur ama ülke insanının yapabileceği işlerde sektörler ve Pazar yabancı sermaye hâkimiyetine geçtiğinde, yerli sermaye imalat sanayi dışında kalmış olur.’(10)

İşler bizde böyle yürürken, Çin’de emekçi sınıflar git gide duruma hâkim oluyor. Hocaların hocası Korkut Boratav’ın Çin’deki sınıf kavgalarına dair soL’da yayımladığı makalesi kalbi emekçilerle atan bizlere hele ki benim gibi Çin’i ekonomisini geliştirirken kapitalistlerin izlediği yolu izlemekle itham edenler için değişen dünyaya daha bir iyimserlikle bakmamıza sebep oluyor.(11)

Burada sendikal haklarını savundukları için işlerinden atılan hava işçilerimizi hatırlatmadan geçemeyeceğim. Devler sahnesine çıkıyoruz ya seleflerimizin yaptığı üzere işçi kıyımına devam, dolaylı vergi oranlarıyla yürütülen bir ekonomi daha ne kadar gider göreceğiz. Bankacılık sektörümüz sağlam olsa da son gelen veriler artan faizlerle kredi kullanım oranlarının düştüğünü gösteriyor zaten, borç batağındaki vatandaş daha ne kadar bu bozuk makinenin yakıtı olmayı sürdürebilecek belirsiz. M. Uğur Civelek’in ekonominin patronlarını ‘günü kurtarmakla’ yetinmeleri konusunda suçlaması hiç de haksız sayılmaz.

…ve başlanmış olanı bitiriyorum; ‘intihar, tek başına bir vals’tir savaşın ortasında.

M.Recep ERÇİN
11.06.2012 (kemalistler.net için yazıldı.)

*Not: Finansal piyasalardaki gelişmenin reel ekonomiye ne derece yansıdığını ise işin ehli olanlardan istirham ettik yazarlarsa öğreneceğiz.


2- 10 Haziran 2012 tarihli gazeteler.
4- makale için bakınız: http://www.ilk-kursun.com/haber/107237
5- Mehmet Ali Güller, Pasifik’e Askeri Yığınak, Aydınlık Gazetesi 07.06.2012
7- Henry Kissinger’ın ilgili yazısının Türkçe çevirisi için: http://www.dunyabulteni.net/?aType=yazarHaber&ArticleID=17934
9- Mahfi Eğilmez, Türkiye Ekonomisi-Karşılaştırmalar: http://www.mahfiegilmez.com/2012/06/turkiye-ekonomisi-karslastrmalar.html
10-  Tevfik Güngör, Yabancılar ‘Pazar’ satın alıyor, Dünya Gazetesi 11.06.2012
11- Korkut Boratav, Çin’de Sınıf Kavgaları, 10.06.2012 sol.org.tr