7 Şubat 2012 Salı

Suphiler ve Ötesi

Suphiler ve Ötesi

91 yılı geride bırakırken içimizde yer etmiş bir acıdır Mustafa Suphi olayı. Hızlı solcularımızın ve tabi zamanın Menşevik takımının iddia ettiği üzere Ankara’nın göz yummasıyla ittihatçılarca katledilmişlerdir. Öyle mi değil mi tartışacağız. İttihatçıların Mustafa Kemal’i bile ortadan kaldırma çabaları eski bir saplantının süre gelmesi değil midir zaten. Yok, hayır İttihatçıları günah keçisi ilan etmiyorum. Tarihi yargılamak işimiz değil.

Mustafa Suphi olayında Süleyman Sami’nin rolü belirleyicidir. Mustafa Suphi’nin Bakü’deki İttihatçı ağırlıklı komünist partiyi tasfiye edip yerine kendi teşkilatını getirmesi, her ne kadar Süleyman Sami ile mesaileri devam etse de İttihatçı çevrelerde hoş görülmemiş olmalıdır. Zaten Mustafa Suphi adına Ankara’ya gelip Kemal Paşa ile görüşen de o değil midir?

Mehmet Perinçek’in Atatürk’ün Sovyetlerle Görüşmeleri adlı eserinde yer alan belgede ‘Mustafa Kemal Paşa ile Görüşme’ başlığı altında bu görüşmeye dair zabıtlar yer almaktadır. Raporu Mustafa Suphi Stalin’e yazmıştır.  Bakınız ne diyor;

‘Kemal Paşa, Müdafaa-i Hukuk derneklerinin ve bunların seçmiş olduğu Büyük Millet Meclisi’nin Sovyet sistemi olduğunu vurgulayarak şunları söyledi:

—Dışarıdan gelen teşkilatçı kişilere hiç ihtiyaç yoktur. Sizin en yetkili organınız ile bizim aramızdaki ilişkileri, yalnız Büyük Millet Meclisi sağlayabilir.’ (1)

Yeterince açık değil mi? Mustafa Kemal Paşa Meclis dışında özel bir hukuka yol vermiyor ve özellikle dışarıdan işimize karışmayın uyarısında bulunuyor.

Süleyman Sami’nin rolüne dair çok önemli emarelerden biri de Mustafa Kemal adına Mustafa Suphi’ye davet mektupları ile gitmesidir, oysa işin rengi başkadır.

Mustafa Kemal Paşa 22 Ocak 1921 tarihli meclis gizli oturumunda Süleyman Sami görüşmesine ve Mustafa Suphi’ye yazdığı mektuba dair şunları söylüyor:

‘(Mustafa Suphi) Benim nezdime özel adam göndermiştir. Hakikaten Eskişehir’de bulunduğum sırada Mustafa Suphi’nin ve daha bir adamının (Mehmet Emin – M.P.) imzasıyla bir belgeyi ve bir mektubu hamilen bir zat (Süleyman Sami –M.P.) benimle buluştu. (…) Hiçbir vakitte merkezi hariçte bulunan bir teşkilatla işbirliği yapamayız. Biz kendi kendimizi sevk ve idareye çalışırız. Bu memlekette çalışmak isteyenler, hakiki olarak çalışmak isteyenler memleketin içinde bulunurlar ve memleketin hakiki kaynaklarına, kitlelerine dayanırlar. Onun için Mustafa Suphi’ye ceza yapamazsınız efendim.’(2)

Mustafa Kemal’in dış politikası şüphesiz Sovyet Rusya dostluğu üzerineydi. Ancak onun bağımsızlık çizgisi milli sınırlar içerisinde BMM’den başka bir iradeyi hoş görmeyecek kadar hassastı. Nitekim Komünist Parti’de bunu kavramış bu hassasiyeti gözeten bir siyaset izlemiştir.

Mustafa Suphi ve arkadaşlarının feci sonunun nedenine dair gene Mehmet Perinçek’in kitabında yer alan Rasih Nuri İleri’nin değerlendirmeleri ufuk açıcıdır.

…‘Kendisine tutanakları verdiğim zaman ( Mustafa Suphi mektubu ve Süleyman Sami görüşmesi tutanakları – R.E.) Rasih Nuri İleri ağabey görüşmeyle mektup arasındaki şu farka dikkat çekmişti:
    ‘‘Bu görüşmede önemli olan ve Mustafa Suphi’ye yazılan mektupta yer almayan, Mustafa Kemal’in BMM dışında örgütlenme olmayacağını bildirmesidir. Mustafa Kemal, TKP’nin meseleleri konuşmak üzere Ankara’ya bir temsilci yollamasını istiyor. Mustafa Suphi’nin sonuna sebep olan çelişki de burada. Mustafa Kemal, teşkilatlanmayın demesine rağmen, Mustafa Suphi kalabalık olarak geliyor.’’ … (3)

Süleyman Sami’nin rolünü anlamak bakımından Rasih Nuri İleri’nin ‘Atatürk, Mustafa Suphi ve Gerçek Tarih’ makalesinde yer alan değerlendirmeleri dikkatinize sunuyorum:

‘‘Mustafa Kemal’in Mustafa Suphileri Ankara’ya davet etmesi hakkındaki iddia da Süleyman Sami’ye dayanmaktadır, Kendisi Mustafa Kemal’in mektubuyla Bakü’ye döndüğünde bu davet mektubu iddiasında bulunmuş ve böylece Mustafa Suphilerin grup halinde Türkiye’ye dönüşünde önemli bir rol oynamıştır. Hatta 15 yoldaşın ölümüne neden olan Süleyman Sami’nin bu uyduruk davet tuzağı olduğu ciddi olarak düşünülebilir.
Ayrıca Süleyman Sami Türkiye’ye geldiğinde mektubunu getirdiği Mustafa Suphi’nin adeta bir Sovyet ajanı olduğunu ilgili makamlara ihbar etmiştir ve de Mehmed Emin gibi 15’lere katılmayıp Erzurum ve Kars’ta kalarak canını kurtarmıştır. Ne gariptir ki, aynı kişi Enver Paşa’nın da katılmasına ve ölümüne sebep olmuştur. Bilindiği gibi Mustafa Suphi yoldaş Atatürk’ün bu kesin talimatına karşı yoldaşlanyla birlikte Türkiye’ye gelmiş, bir hayli zaman Karabekir’in kurtardığı Kars’ta kalmış ve bütün memleketle örgütsel temasını sürdürmüştür. Ankara’ya kabul edilmemesinin ve Erzurum’dan Trabzon’a yollanmasının önemli bir nedeni budur.’’

Suphilerin katledilmesine dair Mustafa Kemal’e atfedilen ithamların sığlığı ortadadır. Mustafa Suphi ve arkadaşlarının Ankara’ya intikal edecekleri sıralarda Çerkez Ethem olayının patlak vermesi Ankara’nın bu olaya yoğunlaşmasını sağlamıştır.

Sovyetlerin önemli bir temsilcisi olan Mustafa Suphi’nin öldürülmesi olayına bütün bunlardan farklı bir pencereden bakmakta yarar görmekteyim. Bir takım kimseler tarafından ( bunlar içerisinde sonradan Sovyet Elçiliği’nin yakılması olayına karışan gerici mebuslar vardır) Mustafa Suphi ve yoldaşlarının Anadolu’da bulundukları sırada halkı galeyana getirip aleyhlerinde propaganda yapılmasını sağlamaları göz ardı edilmemelidir. Türk ve Sovyet dostluğunu bozmak için çabalayan emperyalist güçlerin içerideki iş görenleri vasıtasıyla Mustafa Suphi suikastını tertiplemiş olmaları hiç de uzak bir ihtimal değildir. Anadolu içerisinde Mustafa Kemal’e muhalefet edebilecek kuvvete sahip olmayan Mustafa Suphi’nin, Mustafa Kemal Paşa tarafından hem de Çerkez Ethem olayı patlak vermişken ve Sovyetlerle ilişkilerimizi bozabilecek talihsizlikte bir işe kalkıp, birinci tehdit sırasına konulup öldürülmesi inandırıcı değildir. Bizdeki gerici akımların arkasında nedense hep bir İngiltere parmağı vardır şimdilik elimizde kanıt yok ama neden olmasın!

Attilâ İlhan’ın şu müthiş öngörüsü ile yazıma son veriyorum;

‘‘Gerçek şu ki, 2000’li yılların Türk solcuları, KUTV militanlarının ‘eylül’ geleneğiyle, Müdafaa-i Hukuk Mim-Mim’cilerinin, bilinçli yurtseverliğinin, diyalektik bir sentezi olacaklardır.
İşin başından beri, bir ve beraberdiler, gelecek de onların.’’ (4)


M.Recep Erçin
07.02.2012

1-Mehmet Perinçek Atatürk’ün Sovyetlerle Görüşmeleri sayfa 249–250
2-age. sayfa 58
3- age. sayfa 57–58
4- Attilâ İlhan, Sosyalizm Asıl Şimdi

6 Şubat 2012 Pazartesi

Dindar Mı? Kindar Mı?

Dindar Mı? Kindar Mı?


Erdoğan’ın son zamanlardaki açıklamaları sizde de bir ‘stand-up show’ izlenimi bırakıyor mu? O halde bu yazıyı okumayınız siz gülmeye devam ediniz…

Erdoğan geçen hafta yaptığı grup toplantısında katsayı meselesi ile ilgili olarak ‘En son katsayı düzenlemesini bir kez daha Danıştay'a götürdüler. Niye imam hatiplerden rahatsız oluyorsunuz. Dindar nesiller yetişmesin mi istiyorsunuz?’  yaptığı bu açıklamayla CHP’ye yüklenmişti. Şalvar davası halini alan türban istismarı ortadan kalkınca elbette gündem değiştirmekte eline kimsenin şu dökemediği Erdoğan yeni bir siyasi polemiği böylelikle başlatmış oldu.

Sazan diye bir balık türü var tatlı sularda yaşar ben çok severim bir de aynalı sazan varmış!  Not düşüyoruz.

Ana muhalefet liderimiz Kılıçdaroğlu ‘dindar’ kelimesini duyar da oltaya gelmeden durabilir mi? Gene, senin annen benim annemi manavda görüş kavgası başlar payitahtımız Ankara’da!

Kayıkçı kavgası süre dursun. Hünkârımız efendimiz gene buyurdular ‘Bir haftadır köşelerinde yazanlara sesleniyorum; bu gençliğin tinerci olmasını mı istiyorsunuz? Siz bu gençliğin büyüklerine isyankâr bir nesil mi olmasını istiyorsunuz? Siz, bu gençliğin milli, manevi değerlerinden kopuk, hiçbir istikameti, meselesi olmayan bir nesil mi olmasını istiyorsunuz?’

Dindar nesil istemezük dersen tinerci nesil verelim! Selülozik mi olsun sentetik mi? Ya Müslüman ya laik!

Erdoğan, dindar nesil yetiştirme yetkisini ise Anayasa’nın 24. maddesinden aldıklarını şu ifadelerle dile getiriyor ‘Anayasamızın 24. maddesini bir okurlarsa, devlete nasıl bir görev verildiğini de görürler. Ne der 24. madde? Devlet, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi'nden bahseder. Devlete hem eğitim hem de öğretim görevi yükler. Biz yapmadık bunu. Biz geldiğimiz de anayasada yazıyordu bunlar. Şimdi de bu devlet hükümetimizin hedefinde ilerliyor’

Gerçektende 24. madde ‘Din ve ahlâk eğitim ve öğretimi Devletin gözetim ve denetimi altında yapılır.’ diyerek dini şahsi menfaatleri uğruna kullanmak isteyenlerin önüne bir set çekmeyi amaçlamıştır. Ancak aynı anayasa maddemizde yer alan şu kısımlar da birlikte okunmalıdır. ‘Kimse, Devletin sosyal, ekonomik, siyasî veya hukukî temel düzenini kısmen de olsa, din kurallarına dayandırma veya siyasî veya kişisel çıkar yahut nüfuz sağlama amacıyla her ne suretle olursa olsun, dini veya din duygularını yahut dince kutsal sayılan şeyleri istismar edemez ve kötüye kullanamaz.’

Biri Erdoğan’a 24. maddenin son kısmını tane tane okumalı. İmam Hatipleri dindar nesil yetiştirme kurumu olarak gören bir zihniyetin çağdaş eğitimden ne anladığını öğrenmiş bulunmaktayız. Adı üzerinde imam ve hatip yetiştirmek üzere kurulmuş bu eğitim kurumlarımızı türlü bahanelerle istismar eden kesimler gene katsayı meselesinde diğer meslek yüksek okullarını neden bu kadar ön planda tutmuyorlar diye hiç sordunuz mu? Oradan çıkar sağlanamadığı için olmasın!

Laiklik konusundaki düşüncelerini sakınmadan dile getiren Erdoğan’ın amacı din ve vicdan özgürlüğü temelinde bir toplum inşasından çok kamusal dinsellik yaratmak üzerinedir. Hıristiyan batı toplumlarında görülen Orta Çağ’dan kalma dinsel öğelerin devlet içerisinde habis bir ur gibi yerini koruması ve çağdaş atılımını tamamlayamamış taassuplar içerisinde inleyen sözde İslam ülkelerinin gerici rejimleri içerisinde yükselen çağdaş Türkiye melun bir karanlığın içerisinde çekilip boğulmak istenmektedir. Dini söylemler kullanılarak bu emeller gerçekleştirilirken durumun vahametini kavramaktan uzak ‘kayıkçı kavgası’ yapmaktan başka bir meziyeti olmayanlar halkın aklını bulandırmakta beis görmüyorlar. Etnik ve dinsel ayrımcılığın kol gezdiği coğrafyamızda huzurlu bir günü bize haram kılan ve dindar nesil yetiştirmek maskesi altında yıllardır Cumhuriyetimize ve onun değerlerine karşı kindar bir nesil yetiştiren hastalıklı cemaat odaklarına karşı milletimiz uyanık olmalıdır.

M.Recep ERÇİN
07.02.2012

biraz daha



nasıl yanmaz ellerim saçlarına dokunduğumda
ışıklı caddelerinde akarken zaman, eski payitaht’ın
geçmişini unutan medeniyetler çökecek akşam ezanıyla
soğuk sana düşman haydi! biraz daha sokul yanıma

ağır bir cürüm işledi gözlerim mücrim
günü karartırcasına kükreyerek
dilsiz bir şarkı titriyor dudaklarında,
duyuyorum haydi! biraz daha sokul yanıma

kimsesiz çocuklarıyız bu karanlık şehrin
elinden tutup çekeceğim seni aydınlığıma
nasıl infilâk etmez bedenim son kahve yudumunda
haydi! biraz daha sokul yanıma

bu gece bütün tramvaylarını yakacağım istiklal’in…

mustafa recep
06.02.2012




* (g.k.) için yazıldı.

30 Ocak 2012 Pazartesi

Ocak 2012


''sen gene aç kollarını bana istanbul,
sımsıcak hasretimle kucaklayacağım seni
ucuz bir şemsiye elimde poyrazına yenik düşmüş
rengarenk açacak gözlerini martılar yeni bir sabaha
sen gene aç kollarını bana istanbul,
nasıl doğmuşsak beraber öyle öleceğiz akşam karanlığında
ve sabahın dumanları yükselmeden kaçacağız fütursuzca
başı boş yangınlar gibi kuzeyin dağlarından müstehzi süzülmedik mi
sen gene aç kollarını bana istanbul eski bir aşığını sarmalarcasına''
(mustafa recep 30.01.2012)

ben gidersem dağlar ardımdan gelir, dumanlı zirvelerinde saklı kartallar gelir...
(m.recep 25.01.12)


yani ben şu karda kışta bütün yazdıklarımı yaksam ısınabilir miyim?
ve beni yani şu bildiğini sandığın recep erçin'i milyon kere öldürsem sadece bir kere, dur diyebilir misin?
ya ne bileyim dilsizliği evlat edinse sesim o zaman mı söyle artık dersin?
keşke kabus yerine rüyalarında bir hiç olabilsem.
gel gör ki quasimodo'yum notre dame'ın çan seslerinde gizlenen!
(m.r. 17.01.2012)


bu ben seni ölende dek sevecek ve seni sevdiği sürece ölümsüzleşecek.
(m.r. 15.01.2012)


yeryüzü ütüsüz beyaz çarşafını serdi gene üzerimize
şu parça parça dökülen bulutların saçları olmalı
bir çığlığı boğarcasına savruluyorlar, öylece sessiz
ölüm sadeliğinde resm-i geçiti kar tanelerinin.
(m.r. 14.01.2012)


dağıtır karanlık düşüncelerimi ellerin,
pamuk şekeri yiyen çocuklar gibi mutlu olurum,
sonra yaralarımı sararken uzun uzun anlatırım neden nasırlı yüreğim,
geçmiş günahlarımı çıkarırcasına bir bir dökerim ayaklarına hazinemi,
beni bu şairler deli etti sevgilim ve onların kaçık şiirleri,
yani sen biraz da ben belki...
(m.r. 14.01.2012)


"‎sanat, bilmeden yaratılan mucizeler örgüsüdür.''
(m.r. 17.01.2012)


mavi yıldızların ülkesidir saklanır gençliğimiz
muhalif renklerle bezenmiş gizli bahçesi
bir yudum şampanya kalıcılığında aşka susamışlığın
herkes gitsin bir sen kal düşlerimde...
(m.r. 09.01.012)

"güne bakan çiçekleri gibi açtığında pamuk ellerini
avuç içlerinde parıldayan yıldız tozları adrenalin
heyheyli okyanus esintisi dalgalı saçların çigan masalları anlatır
derin maviliklere dalar gibi seyrederim dilindeki muhteriz sözcükleri
sevincimin orta yerinde kaybettiğim gözyaşlarım
söyleyin hangi şaşkın düşüm sizi bulut eyledi
ya nerelerdeydiniz gamlı aynalara hapsolup bir çapkına tutulana dek...
(m.r. 08.01.2012)


‎adım başı kâinat tütüyor gözlerimde
yalnızlığı aradığım kalabalıklar içinde
içli bir ezgi olur şiirlerin akar içime
senli benli ayrılık ikliminde

bilinmez kaç fani içmiş dudakların
yaralı ceylan ürkekliğinde
gözyaşlarını tutamayan ellerim mücrim
hesabı görülecek tutsaklar ülkesinde...

(05.01.2012)

‎
sonu intihar yalnızlıkların
terk edilmiş rüyaların
yağmurlu günlerimde
gözlerimin rengi yakamoz.
(m.r. 02.01.2012)

28 Ocak 2012 Cumartesi

tanrı beni eksik yarattı



tanrı beni eksik yarattı
gölgelerim karanlığına aşık
yanlış kadınlar gibi sevdim
ellerim erkek elleriydi

bana masallar anlatma
çocukluğum onları inkarı seçti
her yanlışın bir sebebi olmalı
ve her şeyin bir açıklaması

biliyorum sus söyleme
sen beni benimle aldattın
eksik kalan öteki yanım
belki de seni ben zorladım

tanrı beni eksik yarattı
belki meleklerin hatasıydı
bir parçam bitmeden ötekine başladı
biliyorum beni seninle cezalandırdı

çığlık çığlığa ‘avangart’ örüntüler
beyoğlu’nun kaldırımlarına gömüldüler
renksiz sokakları temmuz güneşi aydınlatınca
bulut kelebeklerinin intihar demidir

azledilmeyi bekleyen köleler
onların da tahliyesi reddedildi
memleket gidişattan bihaber
boğaz’ın kelepçeleri çatırdıyordu

heyecanlarımı çöllere sakladım
hayatım ucuz roman tadında
yanlış erkekler gibi seviştim
dudaklarımı kırmızılar yaladı

tanrı beni eksik yarattı
yırtıklarımı seninle yamadım
yengecin kıskacında sevgilim
edith piaf’ın paldır küldür fransızcasından
‘non, je ne regrette rien’


mustafa recep
28.01.2012

benim sokağım



geçin durmayın! bu sokak benim 
adımlarınız ürkekçe olsun,
el ele tutuşmadan yürüyün
sen ve sen! hayır olmaz,
yan yana asla olmaz
sen sağdan sen ise soldan yürüyeceksin
geçin durmayın! bu sokak benim
kuralları ben koyarım,
omuz omuza vermek yok
el ele tutuşmayın,
tırnaklarınızı tek tek sökeceğim
ve dişlerinizi sonra gözlerinizi alacağım
hepsi benim ben tasarladım,geçin durmayın!
geri dönemezsiniz burası benim sokağım,
çıkmaz sokağım

mustafa recep
27.01.2012

17 Ocak 2012 Salı

dayan ‘toros’ dayan

dayan ‘toros’ dayan


sürgün mü yedin sende yurdundan
gel o halde bizdensin
birde öksüz düşmüşsün gurbette
gayri vatandır anan
gaflet uykusunda ağababalar
fakat uyumaz bilirsin düşman
bir selam et fazıl küçük
bu can ayrı düşmez yolundan
bizdensin dedik ya elbet komitacısın
kanında var sen Türk evladısın
vakit tamam ‘toros’, savulacak düşman

beşparmak dağlarına yıldız yağmış
temmuzun yirmisi bozkurt’u bir telaş sarmış
dayan babam, atam dayan
akdeniz köpürdü geliyor anavatan
dayan rauf bey, toros dayan
düşer mi hiç sancak şiarımız felah-ı vatan

boş bulunduk bir zaman
esir aldı bizi düşman
ipe de olsa giderdik
yeter ki sağ olsun vatan
kesmedi düşman kılıcı
onurlu eğilmez başını
korkmak sana yakışmaz
dayan Denktaş’ım dayan

gel zaman git zaman ne sehpalar kurulur
müzakere masası şeytanın oyunudur
yedi düvel yürür Türk’ün üstüne
gaflet uykusunda ağababalar
kaldırmaz yüreğin bilirim ihaneti
dayan Denktaş’ım bir yol daha dayan

yıllar geçer de bozkurt kocamaz mı?
çakallar bunu nimet bilmez mi?
kurulur gene yaldızlı masalar
ceplere dolar ve hileli masallar
dayan Denktaş’ım bir yol daha dayan

sendeler ama yıkılmaz koca kurt
atadır, babadır, candır ‘toros’
direnir kalsa da tek başına düşmana
sağ yanı barış sol yanı savaş
kahpelere bildiği dilden konuşur
dün Lefkoşa, Girne, Magosa…
bugün Lozan’da, sesi Türk’ün azimkar sesi olur

şimdi ağlar da beşparmak dağları
pınar olup akmaz mı?
al şeritli bayrağına yavru vatanın
arza sakladık seni bugün
sormadık acep ağır gelmez mi?

dayan babam, atam dayan
akdeniz köpürdü geliyor anavatan
dayan rauf bey, toros dayan
düşer mi hiç sancak şiarımız felah-ı vatan
son nefesinde bağımsız
bağımsız yavru vatan!

M.Recep ERÇİN
17.01.2012
* Kıbrıs milli davamızın yılmaz neferi büyük Türk sevgili Rauf Denktaş için yazılmıştır..