biraz daha

nasıl yanmaz ellerim saçlarına dokunduğumda

ışıklı caddelerinde akarken zaman, eski payitaht’ın

geçmişini unutan medeniyetler çökecek akşam ezanıyla

soğuk sana düşman haydi! biraz daha sokul yanıma

ağır bir cürüm işledi gözlerim mücrim

günü karartırcasına kükreyerek

dilsiz bir şarkı titriyor dudaklarında,

duyuyorum haydi! biraz daha sokul yanıma

kimsesiz çocuklarıyız bu karanlık şehrin

elinden tutup çekeceğim seni aydınlığıma

nasıl infilâk etmez bedenim son kahve yudumunda

haydi! biraz daha sokul yanıma

bu gece bütün tramvaylarını yakacağım istiklal’in…

mustafa recep

06.02.2012

* (g.k.) için yazıldı.