ekim 2012

ekim 2012

gene hafiften incesaz akşamları

pera yorgun ben yorgun

yaklaşma şimdi sırası değil yağmurların

biraz daha kurağa çeksin toprağım

kaybolsun yavaştan korkularım

uzaktan naif tınılar yaklaşsın

sesinle doğan sıcak bir bahar güneşi

belki sisli mavi bir sabah uyansın

02.10.2012

söyleseydi bana sılanın yolları

silseydi bu bahar ölümsüz hatıraları

sorduğum sorular cevapsız biliyorum

yansaydı dilim, dudaklarım

öpmeseydim aşkının gözlerinden

bana yine şarkılar kaldı

bana yine yağmurlu günler

deli dolu anılar saklı

sarı sıcak bestelerde hüzünler

ah sonbahar adın bile yalnız,

yalnız yaşar ve ölür, kucağında hazanın

sade, solgun çiçekler gibi

ben ve dahi benden ötesi...

04.10.2012

ışıklar daha şimdi yandı denizin ötesinde

başımda feci bir ağrı, nasıldır bilirsin

mevsim dönüyor gibi

ben de çözülüyorum şimdi

bulutlar yine karabasan olup çökecek,

yıldırımlar şehrinin üzerine

ellerim üşüyor, titriyor parmaklarım

çığlıklarını duyabiliyor musun?

bedenim nasıl çaresiz, sıcaklığını arıyor

rezil bir kabusta hapsolup kalmışım

tanrılar mezarlığında açan karanfillerin kokusu,

infilak etmiş tomurcukları ekim'e dağılmış

yeniden sevebilir misin bu günahkarı, söyle.

sevden de sevmesen de

aslında sen de biraz herkes gibisin

nedense şimdilerde,

değiştirebilirim sanmıştım

meğer sadece kendimi kandırmışım

boğulurken her sabah nazım'ın şiirlerinde

ve her akşam inceden inceye,

bir memleket türküsü o ürkek ve dahi müşfik sesinde...

08.10.2012

alaca bir güz sabahı beni çağırdı

kaldırımlarında yağmur sesleri birikmiş

gökyüzümden uzak kaldım bu yabancı şehirde

ah şimdi memleket gibi gözümde tütüyor

meydanlarına güneş konmuş ürkütme istanbul

dalgakıran, denizini fırtınalarda susturur

henüz uyumamış ağaçlarda kuş sesleri

ah şimdi bahar gibi gelişini beklerim

gözleri mahmur dükkanların, kepenkleri ağır açılır

dokuzuncu günün telaşı, her biri diğerinin aynıdır

elimdeki kuru simit, çayını arıyor

ah şimdi gamzelerin cana batıyor

09.10.2012 *istanbul'a yazıldı...

git şimdi öyleyse, sussun bütün şarkılar

gidebildiğin kadar uzağa git

ardında bıraktıkların öylece kalsın,

ağızlar dolusu küfredercesine git

maziyi silerek, bulutlu bir gecede,

melisa kokuları mevsimi sararken git

zerdali ağaçları çiçeklenirken,

zemheri en dayanılmaz demindeyken git

ekim gelmeden ve gün batmadan,

ellerimi bırak da git...

10.10.2012

sen, her terk etmek istediğimde yeniden aşık olduğum

her tutulduğumda bin pişman, gözlerinde kaybolduğum

sen, uçurumlar gibi yankılanırsın savaş meydanlarında

ve şarapnel gibi saplanırsın olur olmaz zamanlarda aklımın ortasına...

10.10.2012

çürüyen toplum insanları o kadar bencilleştirmiş ki sevginin dahi bir karşılığı olacağını düşünüyorlar. oysa benim savaşımım buna karşıydı hep! tek üzüntüm başkalarının haklı çıkıyor olması. meğer ben yanılıyor muşum.

bazı konularda çocukça davrandığımı fark ettim. bazen haklı olsam da ben hep tanrıyı oynamalıyım.

11.10.2012

şairlik zor iş ve şiire aşık olmak! hem kendinizi yakıyorsunuz hem de başkasını...

12.10.2012

dinle bak yıldızları,

sana benden şarkılar söylüyorlar

ağlama sil gözyaşlarını...

otur şöyle yanıma

kumrular kıskansın mehtapta seyredeyim seni doyasıya

13.10.2012

susma, haykır!..

hatta küfret ağız dolusu,

hakkındır!

ama susma,

çünkü ölüm gibidir sessizlik.

unutulmuşsa söylenen sözler.

14.10.2012

düşer mavinin gözlerinden kaldırımlara bulutlar

açılır perdeleri şu talihsiz oyunun

bir kere daha ölmek için midir bu yaşamak çabası

bir kere daha geçmek ateş çemberinden

oysa intiharlar tasarlamıştık dün gece yarısı

çekilirken gemiler karanlık limanlara

gece kuşlarıyla demleniyorduk usuldan

uyandırıp da şehri soluksuz uykusundan

sen azalan ömrümüzün bitmez çilesi

giyotinde defalarca kellesini uçurduğum ihtilalci şair

güz çiçekleri topladım kucak dolusu, seversin diye

ve kokla diye, doya doya tarihin sayfalarını

devirdim son çağımın ilk rubu asrını

çekildim köşeme yalnız, yorgunluk kahvesi pişirdim

haydi anlat telvelerin gizemli masallarını

onlar ki zamanın anlamsız karmaşası

15.10.2012 ( *kendime bir şiir )

...''isyankar imgeler çağırıyor hayyam'ın dizelerinden ; bugün beni de Fazıl Say ! 

18.10.2012 (fazıl say için yazıldı, faşizm tekseslidir fazıl say ise senfoni )

dün geceyarısı kadehime düştü gözlerin,

içinde fırtınalar kopuyordu bir görseydin

seni çağırıyordu yana yakıla söylediğim şarkılar,

sazlar benim için çalıyordu ve dostlar ille de dostlar...

ne zaman bir alaturka şarkı çalınsa böyle olacaksam ben,

böyle tir tir titreyen, böyle deli divane aşık olacaksam her defasında

niye baktım ki gözlerine boğulurcasına,

niye duydum sesini, ezberledim

ve niye tuttum elini tutar gibi baharın neş'esini

aaah! mazim bir bıraksa peşimi, sonra sen gelsen suskun

ben ise mahçup, bir o kadar mahzun

yok konuşmasak tek kelime etmesek

zaten biliyoruz ikimizde söyleyeceklerimizi.

hava soğudu üşüyorum sen de üşüyorsundur,

böyledir uzaklar üşütür ve yeterince soğuksa

öldürür sevdaları...

{ 20.10.2012 : kime, niye yazdım sormayın kime yazdığımı bilen biliyor. niye yazdığımı ise sadece ben! bu yazmalar çokça acı veriyor hele dönüp dönüp okudukça büsbütün çekilmez oluyor.}

günleri diziyorum boynuma

kehribar bakışların sarıyor düşüncelerimi

efsunlu dizeler fısıldıyor şeytanlarım

yok yok! onları dinleme çocuk, onları dinleme

beklenmedik bir yolculuk başlıyor yine

serüvenler silsilesi kısalan ömrümde

az buçuk şarap içtim, beni aşk tutuyor

konuşsana çocuk, daha tüketmedik kelimeleri

bitmek bilmez bir özlemdir, ölümün huzuru

gülüşün aydınlatır sonsuzluk kabusunu

tutarsa ellerini yine bu günahkar tanrı tutar

uzaklarda kalma çocuk seni karanlığım yutar

25.10.2012