Kozmik oda operasyonu neden yapıldı?
Amerikan ordusu tarihinin en kapsamlı tatbikatını gerçekleştirmektedir(24.07-15.08.2002 – Nevada/ABD). Tatbikata NATO’nun demirbaş ülkelerinden birçoğu katılmasına rağmen Türkiye davetliler listesinde yoktur. Tatbikatın adı ‘Millenium Challenge’, tatbikatın senaryosu ise daha ilginç;
‘Tatbikatın konusu ise; işgal edilmesi planlanan ülkede önce yıkıcı bir deprem meydana gelir, bu depremle eş zamanlı olarak uluslar arası bir mahkeme ülkenin sınırlarını ilgilendiren ve çıkarlarına ters bir karar alır. Burada konu daha da ilginçleşir ve ordu hedef ülkede darbe yapar ve yakınında bulunan ada ülkeyi ablukaya alır. Önemli ulaşım yollarında bulunan bu adanın ablukaya alınması ile birlikte ABD harekete geçer ve 96 saatte o ülkenin önemli şehirlerini işgal etmeye çalışır.
Bu senaryo açıklamaya gerek bırakmayacak derecede Türkiye'yi, o günden bu güne yaşananları hatırlatmakla birlikte bazı açıklamalarda bulunmakta fayda var. Öncelikle, şunu belirtmek gerekir ki tatbikatın gerçekleştirildiği dönemde, dünyada seferberlik emrini 96 saatte gerçekleştirebilen tek ordu TSK idi. Deprem olması ise Türk vatandaşlarına zaten tanıdık gelecektir. İster gerçek manasında olsun, isterse ekonomik bir depremi temsil etsin bu konu Türkiye ile birebir eşleşmektedir. Ayrıca tatbikatın yapıldığı California'da Kuzey Anadolu Fay Hattı'na eş bir fay hattı olduğu da akılda bulundurulmalıdır. Komşu ada ülkeye yapılan abluka operasyonu ve darbe yapılması ise bu tatbikatın Türkiye açısından en ilginç noktalarıdır.’
(Emin YILMAZ – BOP ve MILLENİUM CHALLENGE Tatbikatı , 08.04.2008 , http://www.stratejikboyut.com/haber/bop-ve-millenium-challenge-tatbikati--28124.html )
TBMM tarihi bir karar vermek üzeredir(25.02.2003). Tezkere meclisten geçerse, ABD ordusu Türkiye’nin güneyinden geçerek Irak’ı işgal edecektir. Bu tezkere ile ayrıca ABD ordusu güneyimizden geçip gitmeyecek belirlenen hat boyunca konuşlanacaktır. Tezkere reddedilir, ABD ise bu resti asla unutmayacaktır.
Amerika’nın yeni başkanı Obama Irak’tan çekilme takvimini açıklar. Yazılıp çizilenlere bakılırsa Amerikan postalı Irak’ı işgal ederken basamadığı Türk Topraklarına geri çekilirken basmak niyetindedir. (The Christian Science Monitor Dergisi) Siz buna işgal etmek de diyebilirsiniz.
Bütün bu eski bilgileri niçin yeniden yazdım diye merak ediyorsunuzdur, içinizden mutlaka mesajı alanlar olmuştur.
Ö.K.K.’nın kozmik odalarında ne tür belge ve bilgilerin bulunduğuna dair birçok asker kişi mediamıza beyanat verdi. Bu beyanatlardan anladığımız kadarıyla bu odalarda olağanüstü bir durumda (savaş gibi) ne tür işlemler yapılacağına dair ‘çok gizli’ olan bilgiler bulunmakta.
Evet, bu kısa bilgiler ışığında - ‘arınç ve kozmik odası’ hikâyesinde başroldeki sekiz subayın serbest bırakıldığına da bir kenara not edersek- kozmik odalara niçin girildiğini ve buradaki bilgileri kimlerin çok merak ettiğini anlamış oluyoruz.
Bu bilgileri kim bilmek ister ‘millenium challenge’ tatbikatını kim yapıyorsa o. Bunun aksini iddia etmek ise bizim liberal tosuncukların işi o ayrı.
TSK her ne kadar NATO ordusu da olsa, NATO’nun dahi erişemediği bölümleri mevcuttur (Ege Ordusu’nu lav edin telkinleri, Deniz Kuvvetleri’nde görevli subaylara yönelik tertipler ve Genelkurmay’ın Oruç Reis çıkartması). Ö.K.K.’nı da buna dâhil ediyoruz.(ÖKK’ında görevli subaylara yönelik arınç suikastı tertibi ve General’in Babıali Baskını*)
Yazdıklarımızı kafamızda şöyle bir toparlarsak kozmik olayın ardındaki ‘çok gizli’ tertibin niçin yapıldığını görmüş oluruz.
Kozmik odalarda üst üste arama yapan, kendisine de tarama yapılan hâkime dair bir takım söylentiler var, ben bu konuda konuşamam ne de olsa ‘hukuka saygılı demokrat ve abd ile köklü, tarihi bağları olan’ bir ülkenin vatandaşıyım.
KCK operasyonunu bu tabloda nereye koymalı diye soranlar olabilir, cevabımız:
‘İstiklal Harbi’nde şahin Kürtler bizimle birlikte olmasaydı belki de başaramazdık’
*Babıali Baskını tanımlaması Yalçın Küçük’e aittir.
M.Recep
30.12.2009 - Sakarya
30 Aralık 2009 Çarşamba
28 Aralık 2009 Pazartesi
mecburiyet hâsıl oldu
mecburiyet hâsıl oldu
26.06.2009 askere sivil yargı yolunu açan yasa meclisten geçti.
14.07.2009 CHP, yasanın Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle Anayasa Mahkemesine başvurdu.
29.11.2009 Bülent Arınç, ‘bayramdan sonra ne Danıştay kalacak ne Bülent Arınç’ dedi.
20.12.2009 Arınç’a suikast iddiasıyla ‘Genelkurmay’ın TSK içinden bilgi sızdıran bir ajanı izlemek için görevlendirdiği’ subaylar gözaltına alındı.
*Haşim Kılıç ‘askere sivil yargı yolunu açan yasanın’ iptali istemini beş aydan fazla bir süre geçmesine rağmen gündeme almadı.
Arınç’a suikast yapacakları iddiasıyla gözaltına alınan subaylar önce serbest bırakıldı daha sonra Özel Kuvvetler Komutanlığı’na operasyon yapıldı ve önceden serbest bırakılan subaylarla beraber toplam sekiz subay daha gözaltına alındı. Askere sivil yargı yolu açıldı!
Eski adı Seferberlik Tetkik Kurulu olan ve daha sonra nitelik değiştirerek Özel Kuvvetler Komutanlığı adını alan askeri yapılanmanın Ankara’daki başkanlığına yapılan bu operasyon üst üste süren aramalarla devam etti ve ‘çok gizli’ gizlilik derecesi bulunan belgelerin yer aldığı kozmik odalara girildi.
Ve bütün bunlar gözlerimizin önünde oldu ve olmakta. General, hukuka saygılı ve Amerika’dan aldığı en demokrat asker madalyasının hakkını verircesine sadece susmak ve savcıların kozmik odalara girmesini engelleyen subaylara ‘çekilin’ emri vermekle yetindi. Girilen yer sadece ÖKK’nın kozmik odaları değil yatak odalarımızdır, karıştırılan belgeler özel eşyalarımızdır. Bunu yapan devletin hâkimi, savcısı da olsa hâkim ve savcılara ne derece güvenebileceğimizi asrın davası diye anılan CIA tertibinde verilen sınavda gördük. Son gelişmelere bakıldığında her belgenin açılmasına izin verilmediği yalnızca ilgili yerlere giriş izni verildiği haberleri gelse de, bu haberlerin gerçek mi yoksa içimize su serpmek için uydurulmuş yalan haberler mi olduğu konusunda kafam pek net değil. Ancak, gelişmelere dair Mahir Kaynak ve benzerlerinden gelen yorumlar hep aynı, diyorlar ki asker ve hükümetin ‘şiir gibi’ uyumunu bozmak isteyenler var, bir söz vardır ajanlıkta emeklilik olmaz, muhteremlerde görevlerini yapıyorlar.
27.08.1922 günü Mustafa Kemal’e söz verdiği halde tepeyi alamayan Yarbay Reşat Çiğiltepe bunu gururuna yediremez ve intihar eder. Ardından tepe büyük kayıplar verilmesine rağmen alınır.
19.12.2009 komutanlarına suikast düzenlemek iftirasıyla tutuklandıktan sonra serbest bırakılan ve daha sonra hakkında tekrar yakalama kararı verilen Yarbay Ali Tatar bu olayı hazmedemeyerek intihar etti.
TSK’ya karşı yürütülen asimetrik psikolojik savaş artık bir sıcak savaş halini almıştır. Ve bu ‘asimetrik psikolojik savaş’ tespitine yapanlar yeni vaziyet karşısında demokratik ve hukuka bağlı tavırlarını soğukkanlılıkla sürdürmektedirler. General bir noktayı atlamasın askerler çok demokrattı diye anılmazlar ve unutmayın tarih sizleri Silahlı Kuvvetlerin en mahrem yerlerine F tipi örgütü sokan gafil olarak kaydedecektir.
Yazımın başlığını ‘mecburiyet hâsıl oldu’ diye attım. Bunun iki sebebi var birinci sebep uzun süreden beri yazmıyordum ama bu son gelişmeler karşısında sessiz kalamadım. İkinci sebebi ise başlıktaki sözün anlamını bilenler bilir. Bütün bu karanlık tabloya rağmen her zaman olduğu gibi bir ihtimal daha var, düşman toplarının sesi BMM’den duyulmağa başlamıştı… Batı Cephesindeki Türk Ordusu 25.07.1921’de tamamen Sakarya Nehri’nin doğusuna çekildi.
Bu geri çekilme o geri çekilme olmasın!
M.Recep
28.12.2009 - Sakarya
Parola: Tekel’i savunmak vatanı savunmaktır.
Yer: Ankara Türk-İş Genel Merkezi önü
Tarih: 07 Ocak 2010 saat: 12.30
26.06.2009 askere sivil yargı yolunu açan yasa meclisten geçti.
14.07.2009 CHP, yasanın Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle Anayasa Mahkemesine başvurdu.
29.11.2009 Bülent Arınç, ‘bayramdan sonra ne Danıştay kalacak ne Bülent Arınç’ dedi.
20.12.2009 Arınç’a suikast iddiasıyla ‘Genelkurmay’ın TSK içinden bilgi sızdıran bir ajanı izlemek için görevlendirdiği’ subaylar gözaltına alındı.
*Haşim Kılıç ‘askere sivil yargı yolunu açan yasanın’ iptali istemini beş aydan fazla bir süre geçmesine rağmen gündeme almadı.
Arınç’a suikast yapacakları iddiasıyla gözaltına alınan subaylar önce serbest bırakıldı daha sonra Özel Kuvvetler Komutanlığı’na operasyon yapıldı ve önceden serbest bırakılan subaylarla beraber toplam sekiz subay daha gözaltına alındı. Askere sivil yargı yolu açıldı!
Eski adı Seferberlik Tetkik Kurulu olan ve daha sonra nitelik değiştirerek Özel Kuvvetler Komutanlığı adını alan askeri yapılanmanın Ankara’daki başkanlığına yapılan bu operasyon üst üste süren aramalarla devam etti ve ‘çok gizli’ gizlilik derecesi bulunan belgelerin yer aldığı kozmik odalara girildi.
Ve bütün bunlar gözlerimizin önünde oldu ve olmakta. General, hukuka saygılı ve Amerika’dan aldığı en demokrat asker madalyasının hakkını verircesine sadece susmak ve savcıların kozmik odalara girmesini engelleyen subaylara ‘çekilin’ emri vermekle yetindi. Girilen yer sadece ÖKK’nın kozmik odaları değil yatak odalarımızdır, karıştırılan belgeler özel eşyalarımızdır. Bunu yapan devletin hâkimi, savcısı da olsa hâkim ve savcılara ne derece güvenebileceğimizi asrın davası diye anılan CIA tertibinde verilen sınavda gördük. Son gelişmelere bakıldığında her belgenin açılmasına izin verilmediği yalnızca ilgili yerlere giriş izni verildiği haberleri gelse de, bu haberlerin gerçek mi yoksa içimize su serpmek için uydurulmuş yalan haberler mi olduğu konusunda kafam pek net değil. Ancak, gelişmelere dair Mahir Kaynak ve benzerlerinden gelen yorumlar hep aynı, diyorlar ki asker ve hükümetin ‘şiir gibi’ uyumunu bozmak isteyenler var, bir söz vardır ajanlıkta emeklilik olmaz, muhteremlerde görevlerini yapıyorlar.
27.08.1922 günü Mustafa Kemal’e söz verdiği halde tepeyi alamayan Yarbay Reşat Çiğiltepe bunu gururuna yediremez ve intihar eder. Ardından tepe büyük kayıplar verilmesine rağmen alınır.
19.12.2009 komutanlarına suikast düzenlemek iftirasıyla tutuklandıktan sonra serbest bırakılan ve daha sonra hakkında tekrar yakalama kararı verilen Yarbay Ali Tatar bu olayı hazmedemeyerek intihar etti.
TSK’ya karşı yürütülen asimetrik psikolojik savaş artık bir sıcak savaş halini almıştır. Ve bu ‘asimetrik psikolojik savaş’ tespitine yapanlar yeni vaziyet karşısında demokratik ve hukuka bağlı tavırlarını soğukkanlılıkla sürdürmektedirler. General bir noktayı atlamasın askerler çok demokrattı diye anılmazlar ve unutmayın tarih sizleri Silahlı Kuvvetlerin en mahrem yerlerine F tipi örgütü sokan gafil olarak kaydedecektir.
Yazımın başlığını ‘mecburiyet hâsıl oldu’ diye attım. Bunun iki sebebi var birinci sebep uzun süreden beri yazmıyordum ama bu son gelişmeler karşısında sessiz kalamadım. İkinci sebebi ise başlıktaki sözün anlamını bilenler bilir. Bütün bu karanlık tabloya rağmen her zaman olduğu gibi bir ihtimal daha var, düşman toplarının sesi BMM’den duyulmağa başlamıştı… Batı Cephesindeki Türk Ordusu 25.07.1921’de tamamen Sakarya Nehri’nin doğusuna çekildi.
Bu geri çekilme o geri çekilme olmasın!
M.Recep
28.12.2009 - Sakarya
Parola: Tekel’i savunmak vatanı savunmaktır.
Yer: Ankara Türk-İş Genel Merkezi önü
Tarih: 07 Ocak 2010 saat: 12.30
19 Kasım 2009 Perşembe
18.11.2009
‘sonu olmayan bir şeyin başlangıcı da olmaz, o halde sonsuzluk başlangıcı ve bitişi olmayan bir şeyse, sonsuzluk ancak var veya yok olabilir, tıpkı tanrı gibi’
14 Kasım 2009 Cumartesi
dağıstan çiçeği
dağıstan çiçeği
dağıstanın mavi bakışlı sarı çiçeği
o şimdi vatan ve hürriyetin simgesi
rüzgarla müttefiktir ne vakittir, bilmezsiniz
bilmezsiniz rüzgar onun görünmez ellerdir
polenlerini taşır bütün bir avrasya’ya
bir zamanlar istanbul’dan anadolu’ya
polenleri neye değse bilgi aşılar, sevgi aşılar
vatan ve hürriyet sevgisi
sevmez bu çiçeği akbabalar
nerde görseler koparırlar
fakat yeniden yeşerir her koparılışında
bilmezler toprağın altında
tarih kokan kökleri vardır onun,
ona erişemezler
bilmezler kökleri kan kızılıdır
toprağı bağımsızlık için ölenlerin kanlarıyla sulanmıştır
ve köklerinde Mustafa Kemal vardır
bir kaptana yoldaşlık etti bu çiçek
okyanusları gezdi kağıt yelkenli gemilerde
kaptan ayrılırken, kadim bir emanet bıraktı ona
ne vakittir bu yükü taşımakta onuruyla
şimdilerde sanmayın ki yalnızdır
etrafında nice çiçekler açmaktadır.
m. recep
27.10.2009 - sakarya
*banu avar'a ithafen yazılmıştır ve ona hediye edilmiştir.(31.10.2009)
dağıstanın mavi bakışlı sarı çiçeği
o şimdi vatan ve hürriyetin simgesi
rüzgarla müttefiktir ne vakittir, bilmezsiniz
bilmezsiniz rüzgar onun görünmez ellerdir
polenlerini taşır bütün bir avrasya’ya
bir zamanlar istanbul’dan anadolu’ya
polenleri neye değse bilgi aşılar, sevgi aşılar
vatan ve hürriyet sevgisi
sevmez bu çiçeği akbabalar
nerde görseler koparırlar
fakat yeniden yeşerir her koparılışında
bilmezler toprağın altında
tarih kokan kökleri vardır onun,
ona erişemezler
bilmezler kökleri kan kızılıdır
toprağı bağımsızlık için ölenlerin kanlarıyla sulanmıştır
ve köklerinde Mustafa Kemal vardır
bir kaptana yoldaşlık etti bu çiçek
okyanusları gezdi kağıt yelkenli gemilerde
kaptan ayrılırken, kadim bir emanet bıraktı ona
ne vakittir bu yükü taşımakta onuruyla
şimdilerde sanmayın ki yalnızdır
etrafında nice çiçekler açmaktadır.
m. recep
27.10.2009 - sakarya
*banu avar'a ithafen yazılmıştır ve ona hediye edilmiştir.(31.10.2009)
5 Kasım 2009 Perşembe
1 Kasım 2009 İşçi Partisi Kadıköy Örgütünün Düzenlediği ‘Kürt Açılımı ve Milli Çözüm’ Konulu Panele İlişkin Notlarım:
1 Kasım 2009 İşçi Partisi Kadıköy Örgütünün Düzenlediği ‘Kürt Açılımı ve Milli Çözüm’ Konulu Panele İlişkin Notlarım:
Aslında pazar günü kitap fuarında olacaktım fakat panelin yapılacağını duyunca fuara cumartesi günü gittim. Sakarya’dan kalkıp da bu yağmurda İstanbul’un bir ucundaki fuara katıldığımı duyanlar deli olduğumu düşünebilirler ancak sağanak yağmur altında fuardan Beykoz’a geçtiğimi duyduklarında teşhisi koymakta zorlanmayacaklardır. Bunu niçin yazdım herhalde hepiniz anlamışsınızdır, bu kitap fuarı neden ulaşımı daha kolay bir yerde yapılmıyor.
Panel’in başlamasına yarım saat kala oradaydım tahmin ettiğim gibi başlamaya yakın salon doldu. En önde protokol olduğu için ben ön kürsünün çaprazında yakın bir yere oturdum.
İlk olarak Diyarbakır’ın Cumhuriyet Köyünden görüntüler izledik daha sonra oturum başkanı Şule Perinçek tek tek konuşmacıları tanıttı benim gözlemlediğim kadarıyla en çok alkışı Yalçın Hoca aldı.
İlk konuşmacı Cumhuriyet Köyü Muhtarı Mehmet Tanrıkulu oldu, konuşmasında benim dikkatimi çeken sözü
‘Diyarbakır’da yargı bağımsız değildir’ oldu. Kendisiyle ara verildiğinde tanışma fırsatım oldu.
Konuşmacılar arasındaki geçişlerde Şule Hanım, Mustafa Kemal Paşa’nın Kürt meselesi üzerine söylediği sözleri okudu.
İkinci konuşmacı Nihat Genç, sözlerine ‘bu mesele hakkında sadece etnik tartışmalar günlerce sürer’ diyerek başladı.
‘her yüzyıl biriler dünyaya şekil veriyor’
‘hamilik isteyen devletler kuruluyor ve bunlar hamisiz yaşayamazlar’ (kürdo-judaik devleti kastediyor ve hamilik isteyen devletleri sıralıyor: Gürcistan, Ermenistan, Lübnan )
‘bu plan 20–25 yıllık bir plandır, birileri bir zamanlar oraya kırmızıçizgi çekti Irak’a buradan öteye geçemezsin dedi Özal burada bir rol oynadı şimdi aynısını bize yapıyorlar bize bu çizgiden öteye geçemezsin diyorlar, ABD oradakileri bir zamanlar nüfusuna geçirdi şimdi bizim vatandaşlarımıza da nüfusuna geçirmek istiyor’
‘pkk teslim oluyor ama garantisi var ABD’
‘bugün ülkemizde yapılan etnik tartışmaların %1’i Avrupa’da yapılsa şimdi kaos çıkardı paramparça olurdular. Biz hala bölünmedik ve direniyoruz.’
‘bu topraklarda her evde bir Kürt vardır’
‘bizim kavgamız siyasi kavgadır, etnik meseleler siyasete taşınmaz, bunların bu siyasetini kökünden reddediyoruz
‘endişemiz emperyalistlere doğru bazı insanlarımız kayıyor’
‘işçi partisi ve Atatürkçülere şükran borçluyuz, artık ayrı gayrı yok’
‘etnik bir takım tartışmaları yapanlar cahil insanlar’
‘Türkiye’deki iç savaşın %1’i Batı’da olsaydı infilak ederlerdi, bu topraklarda bu savaş sökmez, bizi sindiremediler’
‘bu halk en ağırına giden yere ayağa kalkar, bu halka puşt de bir şey demez ama etnik ayrımcılığı asla kabul etmeyiz, işte bu ağırımıza gidiyor’
‘niçin bu kadar aynı dili konuşuyoruz, çünkü biz telepatiyle anlaşıyoruz, ben sizi biliyorum siz efendi tanımazsınız, ben bu toprağın bağımsızlığını biliyorum’
Mehmet Bedri Gültekin’in konuşmasından notlar:
‘Türkçe bu coğrafyada yaşayan insanların ortak dilidir’ (Şule Hanım Mehmet Bedri Bey’i tanıtırken zaza olduğunu söyledi, 18 yaşına kadar Tunceli’de yaşamış)
‘ABD kazanırsa Türkiye bölünür, eğer ülkemiz Kemalist devrim rotasına girerse birleşir ve bölgede daha büyük ittifakların önü açılır’
‘BBP’liler, küçük bir grupken Abdi İpekçi’ye kadar bin kişi oldular. Orada grevde olan işçiler vardı grev çadırını görür görmez saldırdılar, bunlar ayrılıkçıdırlar.’
‘Türkiye, Yugoslavya’ya benzer eğer bir iç çatışma çıkarsa Yugoslavya’da 600 bin kişi ölmüştü burada 2 milyon 3 milyon kişi ölür. Bunu engelleyen ordumuzdur, bunun için bu belge tertipleri düzenlenmektedir’
‘bugün herkes teşhisi koymuştur nedir o, ABD Türkiye’yi bölmeye çalışıyor ama tedavi de birlik yok’
‘Tedavinin birinci maddesi: bağımsızlıkçılıktır’ (bunu muhalefet partilerine söylüyor)
‘AB üyeliğinden vazgeçilecek, ABD ile bağlar koparılacak’
‘ABD her yerde kaybediyor bir tek Türkiye’de kazanıyor ama bu tersine dönecektir. Batı Asya Topluluğu kurulacaktır.’
Panele ara verildi, ben hemen kürsüye doğru ilerledim, Hocayı yakalamışken tezlerin birinci cildini imzalattım. O sırada Yıldırım Hocayla, Şule Hanımla, Cumhuriyet Köyü Muhtarıyla ve Genel Başkan Vekili Mehmet Bedri Beyle merhabalaştık. Nihat Genç ile zaten konferans başlamadan görüşmüştük biraz daha konuşurum diyordum ama imzacılardan ve fotoğraf çekmeye gelen arkadaşlardan fırsatım olmadı. Yalçın Hoca’ya Aydın Uçlar’dan selam getirdiğimi söyledim, kitabı imzalamak için adımı sordu söyleyince ‘soyadın nereden geliyor’ dedi. Bende kısaca anlattım sonra ‘hımm’ dedi. Yeni kitaplar salyangoz yayınlarından mı çıkacak diye sordum hayır dedi, başka yayınevinden çıkacakmış.
İkinci bölüm İşçi Partisi’nin 9 Haziran Diyarbakır Mitinginin görüntüleriyle başladı. Daha sonra Şule Hanım konuşma sırası gelen Yalçın Küçük’ü tanıttıktan sonra ‘hocam bunca araştırıyorsunuz da bir İşçi Partisi’ni bulamıyorsunuz’ deyince Yalçın Hoca ‘biz Doğu ile beraber hapis tattık küçücük yerde beraber kaldık’ vs. dedikten sonra salonun havasını değiştiren sözü söyledi ‘şule ne güzel kaynanan vardı, sende onun gibi güzelsin’ dedi ve ‘böylelikle bunu geçiştirmiş’ oldum diyerek konuşmasına başladı.
Yalçın Küçük’ün konuşmasından:
‘ben Türkiye’de kimlerle beraber olursam kimler Türkiye’de ise onların dillerini öğrenmeye çalışırım’
‘ben hem kırmançi öğrendim hem sorani öğrendim, çok güzel dillerdir’
‘yazdığım kitaplar bitmiş aşklar gibidir’
‘kürtçede yoldaş yoktur arkadaş vardır, rehe yol demektir, buradan reheva olur’
‘aziz, bana yalçın içimizde en tüccar sensin derdi’
‘bizim içimizde en tüccar işçi partililer, bana hem kitap imzalattılar hem de parti teklifi yaptılar’ (salonda gülüşmeler)
‘mahkemede sordular ne iş yaparsın diye bende hapis yatarım çıkınca da üniversitede hocalık yaparım dedim’ (salonda gülüşmeler)
‘yıldırım koç ödtü’deki en akıllı, en parlak öğrencilerimdendi’
‘dağa çıkmak güzeldir, bizde ilk olarak üç kişi dağa çıkmıştır, meşrutiyet ilan edilmiştir’
‘yıldırımın arkdaşları da dağa çıktılar, hüseyin inan bizim öğrencimizdi, deniz bizim okulda değildi ama oda öyleydi, onlar gittiler’
‘nihat sky’dan ayrıldı ayrılırken kara mehmet’i korumak için ayrılıyorum dedi’
‘işte görüyor musunuz biraz da zayıflamış’
‘kara mehmet’i o koruyor, Türkiye’deki zenginlerin hiçbir kabiliyeti yoktur’
‘kara Mehmet gibi bir adamı korumak için çok sevdiği televizyon işini bıraktı’
‘Türkiye’de herkes Türk’tür, öyle denir bize öyle bakarlar’
‘Kürtler daha çok Kürt oldular, Türkler daha çok Türk oldu, İslamcılar çok saldırgan olmağa başladılar, cumhuriyetçiler bir iç savaşa hazırlanıyorlar, cumhuriyetçiler geliyorsan gel iç savaş diyorlar’
‘pavlov’un köpeklerine benzedim, o yüzden kürt ve istan dendiğimde bana beş yıl veriyorlar o yüzden söyleyemiyorum, o yüzden kürt illeri diyorum’
‘kürt illeri üç kez fethedilmiştir, birinci fethi Yavuz yapmıştır, ikincisini II. Mahmut yapmıştır, üçüncüsünü Mustafa Kemal Paşa Hazretleri yapmıştır. O bir fetihtir, bütün fetihler gibi kırıcıdır, son zamanlarda bu aşamadayız’
‘bir kitabımı bitirdim önsüzüne şöyle başladım ‘ben bir kitap yazdım’ ne yazdım’
‘1919’da İzmir’in işgali bizim için lütuftur acaba biz İzmir işgal edilmeseydi Kurtuluş Savaşına başlar mıydık, iyi ki bizi sıkıştırdılar’
‘ikinci nokta geliyorum ve bayram ediyorum iyi ki Sevr’i yaptılar yapmasalar biz savaş yapamazdık’
(salondan birisi ‘hocam sesiniz az geliyor’ diye bağırınca, hoca da ‘ben kırk yıl önce de böyleydim sanmayın ki ben konuşuyorum benim içimden geliyor bu ses’ dedi, salonda gülüşmeler)
‘bir kere tarihimizin tek kahramanlı olmasına üzülüyorum o yüzden kitaplarımda herkesi kahraman yapıyorum, Anıtkabir çok mezarlı olmalıdır, bir tanesi ise büyük kahraman onu da hep söylüyorum’
‘primitif akümülasyon, hiçbir iş yapmadan zenginlikleri alma işidir’
‘o Ermenilerin zenginlikleri alındı, kim aldı Kürt serfleri aldı, ben mi söylüyorum bunları 1978 Paris Konferansı, neredeydi bu açılımcılar’
‘niye gittik biz haaaa! Biz bu ülkenin aydınlarıyız burada bir iç savaş var bu savaş ne için, Türk Halkının bilmeye hakkı var, her şeyi biz yaptık biz Türkler yaptık, apoyu öldüreceklermiş de ben kurtarmışım’
‘şimdi rojin var etrafımızda, Kürtçe şarkı söyleyemezlerdi biz söyledik, ben Kürtler için hapse girmedim Türkiye için girdim’
‘biz Türkiye’de Kürt var derken Ahmet Türk Kürt filan yok Türk var diyordu’
‘Timurlenk, Yıldırım’a şu dünyaya bak benim gibi topalla senin gibi köre mi kaldı demiş’
‘Kürtlerin cumhuriyetten en uzaklaştığı zamandır, memleket bir aşiretçiyle bir cemaatçiye mi kaldı’
‘İlker Paşa Hazretleri açtı bunun önünü, genel af yaparsınız, dağdan birilerinin inmesine karşı değiliz, sarp kuray için af yapacaksınız’
‘hamidiye alayları var’
‘fethiye çetin diye biri var öbür tarafta ninesi mi ne ermeniymiş’
‘Kürtler kaçan Ermenilerin neyi varsa aldılar, kadınlarını da aldılar’
‘Kazım Paşa, Kürtlere işte Sevr dedi, artık savaşmazsanız bu zenginlikler gidecek dedi’
‘yani buna öyle anlamlar yüklemeyin mecburdular’
(hoca konuşma süresini aştı Şule Hanım uyarıyor ve üç dakika daha rüşvet veriyor)
‘tarihe bakarsanız hepsini biz yapmışız, size güç vereceğim’
(1970 tarihli Emek Dergisinin Kasım sayısını gösteriyor)
‘Türkiye solcuları bir kongre yaptılar, 1970’de Türkiye’de Kürt var dediler, kim dedi Şule gibi güzel bir kadın Behice Boran, 15 yıla mahkûm oldular’
‘şu anda Türkiye’yi ümmiler yönetiyor, Bizans’ta olduğu gibi, Bizans çöktü Türkiye’yi de çökertiyorlar’
‘mısırlılaştırma, mısır bizimdi ama bizim sözümüz geçmiyordu, İngilizler orada bize karşı yönetim kurmuşlardı’
‘obama, ABD bu kürdo-judaik devlet, onlar oradan çekildikleri zaman Arapların onu yaşatmayacağını biliyorlar, orayı korumak için apo’yu seçtiler apo fiyatı yüksek tuttu. Şimdi, TSK ile orayı Araplardan korumaya çalışıyorlar, orası şeklen Irak’ta kalacak ama orası sermayedarların cirit attığı yer olacak’
‘yeneriz, yeneriz gördüğüm nokta şudur bu son gelişler İzmir’in işgali gibi bir etki yapmaya başladı bizde, Kürtleri en çok sevenlerinde onurunu kırdılar, kanunlar çiğnenmiştir, bundan bir kararlılık çıkacaktır, 1956–57 de olduğu gibi çok değerli paşalar da bu işin içine girecektir, korkmayınız!’’
Yıldırım Koç’un konuşmasından notlar:
‘Yalçın Hoca eskiden nasılsa şimdi de öyle coşkulu, biz okuldayken birbirimize Yalçın Hoca’nın dersi var hadi gidelim derdik’
‘işçi sınıfı milli birlik ile işçi sınıfı birliğini beraber götürecek nitelikteki tek sınıftır, bu geleneğe bir tek işçi sınıfı sahiptir’
‘1950 yıllarında işçi sınıfının boyutu küçüktü, İstiklal Savaşı’nda daha küçüktü’
‘şimdi ise çok büyük ve bunlar ülke çapında örgütlenme gücüne sahiptirler’
‘bu yüzden emperyalizm işçi sınıfına saldırıyor’
‘bizim sermayedarlarımız milli değildir, kompradordur. Bir sınıf olarak anti-emperyalist olamazlar’
‘İstiklal Savaşı’nda emperyalizm işçi sınıfına saldırmadı, şimdi ise bakın en büyük saldırılar işçi sınıfınadır’
‘1975–76 da İskenderun’da, sonra Tofaş’ta sonra Seydişehir’de bir işçi diğer bir işçiyi vurdu, işçi sınıfını böldüler’
‘anti-emperyalist yapısı en fazla olan sınıf işçi sınıfıdır, doğal işleyiş sınıf kimliğinin öne çıkmasıdır, ama emperyalizm bu kimlik öne çıkmasın diye etnik ve dinsel kimliği öne çıkarmağa çalışır. Sınıf bilinciyle etnik ve dinsel kimlik uyuşmaz ama milli kimlik uyuşur’
(daha sonra sendikalara bölücü unsurların nasıl sızdıklarını ve bunun sonuçlarını anlatıyor)
‘işçi sınıfı kendini kurtarmaya çalışırken insanlığı kurtarır, Türkiye işçi sınıfı da kendi sorunlarını çözmeye kalktığında Türkiye’nin sorunlarını da çözecektir’
(sendikaların şuan ki genel durumunu kısaca anlatıyor)
‘yeni saldırı ise sendikalarla ilgili yasa taslağı, bu taslak etnik temelli sendikalar kurmanın önünü açıyor, çalışma bakanlığına bildirmek üzere sendikalara dışarıdan para alabilecekler bu ise sendikaların bağımsızlığını etkileyecektir’
‘TSK’ ya yönelik saldırılar vardır ama asıl mücadele işçi sınıfı içinde verilmelidir’
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Soru-cevap kısmına geçildi, ben bundan sonra söylenenleri not almadım aklımda kaldığınca birisi neden İşçi Partisi’nin oyları bu kadar az diye soru sorunca Mehmet Bedri ‘kurtuluş savaşı sırasında anadolu’da seçim yapılsa mustafa kemal yüzde kaç oy alırdı’ cevapladı, aynı soruyu Nihat Genç ‘evet oy oranı küçüktür ama bu ülkenin en değerli aydınlarını yetiştirmektedir, çok birikimli bir partidir’ diyerek cevapladı.
Kuşkusuz buraya yazamadığım pek çok şey yaşandı Nihat Genç ile Yıldırım Koç arasındaki atışma da bunlardan biriydi, Nihat Genç son beş dakika salondan ayrıldı, biz bir anlam veremedik sonradan düşününce Yıldırım Hoca’nın sınıfsal bakışla yaptığı değerlendirmelere kızmış olabileceğini düşündüm, televizyon konuşmalarında da Nihat Genç zaten bu tür sınıf muhabbetlerinde hiç hoşlanmadığı söyler. Ama ben Yıldırım Hoca’nın asıl anlatmak istediğini anladığını pek sanmıyorum, yine de Nihat Genç’in bu davranışı hoş olmadı. Bir gün mutlaka görürsem soracağım, bu yakın bir zamanda olursa buraya da yazarım.
Eksik olan çok kısım var ama elimden geldiğince paneli sizlere anlatmağa çalıştım. Bu kadar geç kalmasının nedeni gribe yakalanmam neyse ki şimdi daha iyiyim.
Mustafa Recep
5.11.2009
Aslında pazar günü kitap fuarında olacaktım fakat panelin yapılacağını duyunca fuara cumartesi günü gittim. Sakarya’dan kalkıp da bu yağmurda İstanbul’un bir ucundaki fuara katıldığımı duyanlar deli olduğumu düşünebilirler ancak sağanak yağmur altında fuardan Beykoz’a geçtiğimi duyduklarında teşhisi koymakta zorlanmayacaklardır. Bunu niçin yazdım herhalde hepiniz anlamışsınızdır, bu kitap fuarı neden ulaşımı daha kolay bir yerde yapılmıyor.
Panel’in başlamasına yarım saat kala oradaydım tahmin ettiğim gibi başlamaya yakın salon doldu. En önde protokol olduğu için ben ön kürsünün çaprazında yakın bir yere oturdum.
İlk olarak Diyarbakır’ın Cumhuriyet Köyünden görüntüler izledik daha sonra oturum başkanı Şule Perinçek tek tek konuşmacıları tanıttı benim gözlemlediğim kadarıyla en çok alkışı Yalçın Hoca aldı.
İlk konuşmacı Cumhuriyet Köyü Muhtarı Mehmet Tanrıkulu oldu, konuşmasında benim dikkatimi çeken sözü
‘Diyarbakır’da yargı bağımsız değildir’ oldu. Kendisiyle ara verildiğinde tanışma fırsatım oldu.
Konuşmacılar arasındaki geçişlerde Şule Hanım, Mustafa Kemal Paşa’nın Kürt meselesi üzerine söylediği sözleri okudu.
İkinci konuşmacı Nihat Genç, sözlerine ‘bu mesele hakkında sadece etnik tartışmalar günlerce sürer’ diyerek başladı.
‘her yüzyıl biriler dünyaya şekil veriyor’
‘hamilik isteyen devletler kuruluyor ve bunlar hamisiz yaşayamazlar’ (kürdo-judaik devleti kastediyor ve hamilik isteyen devletleri sıralıyor: Gürcistan, Ermenistan, Lübnan )
‘bu plan 20–25 yıllık bir plandır, birileri bir zamanlar oraya kırmızıçizgi çekti Irak’a buradan öteye geçemezsin dedi Özal burada bir rol oynadı şimdi aynısını bize yapıyorlar bize bu çizgiden öteye geçemezsin diyorlar, ABD oradakileri bir zamanlar nüfusuna geçirdi şimdi bizim vatandaşlarımıza da nüfusuna geçirmek istiyor’
‘pkk teslim oluyor ama garantisi var ABD’
‘bugün ülkemizde yapılan etnik tartışmaların %1’i Avrupa’da yapılsa şimdi kaos çıkardı paramparça olurdular. Biz hala bölünmedik ve direniyoruz.’
‘bu topraklarda her evde bir Kürt vardır’
‘bizim kavgamız siyasi kavgadır, etnik meseleler siyasete taşınmaz, bunların bu siyasetini kökünden reddediyoruz
‘endişemiz emperyalistlere doğru bazı insanlarımız kayıyor’
‘işçi partisi ve Atatürkçülere şükran borçluyuz, artık ayrı gayrı yok’
‘etnik bir takım tartışmaları yapanlar cahil insanlar’
‘Türkiye’deki iç savaşın %1’i Batı’da olsaydı infilak ederlerdi, bu topraklarda bu savaş sökmez, bizi sindiremediler’
‘bu halk en ağırına giden yere ayağa kalkar, bu halka puşt de bir şey demez ama etnik ayrımcılığı asla kabul etmeyiz, işte bu ağırımıza gidiyor’
‘niçin bu kadar aynı dili konuşuyoruz, çünkü biz telepatiyle anlaşıyoruz, ben sizi biliyorum siz efendi tanımazsınız, ben bu toprağın bağımsızlığını biliyorum’
Mehmet Bedri Gültekin’in konuşmasından notlar:
‘Türkçe bu coğrafyada yaşayan insanların ortak dilidir’ (Şule Hanım Mehmet Bedri Bey’i tanıtırken zaza olduğunu söyledi, 18 yaşına kadar Tunceli’de yaşamış)
‘ABD kazanırsa Türkiye bölünür, eğer ülkemiz Kemalist devrim rotasına girerse birleşir ve bölgede daha büyük ittifakların önü açılır’
‘BBP’liler, küçük bir grupken Abdi İpekçi’ye kadar bin kişi oldular. Orada grevde olan işçiler vardı grev çadırını görür görmez saldırdılar, bunlar ayrılıkçıdırlar.’
‘Türkiye, Yugoslavya’ya benzer eğer bir iç çatışma çıkarsa Yugoslavya’da 600 bin kişi ölmüştü burada 2 milyon 3 milyon kişi ölür. Bunu engelleyen ordumuzdur, bunun için bu belge tertipleri düzenlenmektedir’
‘bugün herkes teşhisi koymuştur nedir o, ABD Türkiye’yi bölmeye çalışıyor ama tedavi de birlik yok’
‘Tedavinin birinci maddesi: bağımsızlıkçılıktır’ (bunu muhalefet partilerine söylüyor)
‘AB üyeliğinden vazgeçilecek, ABD ile bağlar koparılacak’
‘ABD her yerde kaybediyor bir tek Türkiye’de kazanıyor ama bu tersine dönecektir. Batı Asya Topluluğu kurulacaktır.’
Panele ara verildi, ben hemen kürsüye doğru ilerledim, Hocayı yakalamışken tezlerin birinci cildini imzalattım. O sırada Yıldırım Hocayla, Şule Hanımla, Cumhuriyet Köyü Muhtarıyla ve Genel Başkan Vekili Mehmet Bedri Beyle merhabalaştık. Nihat Genç ile zaten konferans başlamadan görüşmüştük biraz daha konuşurum diyordum ama imzacılardan ve fotoğraf çekmeye gelen arkadaşlardan fırsatım olmadı. Yalçın Hoca’ya Aydın Uçlar’dan selam getirdiğimi söyledim, kitabı imzalamak için adımı sordu söyleyince ‘soyadın nereden geliyor’ dedi. Bende kısaca anlattım sonra ‘hımm’ dedi. Yeni kitaplar salyangoz yayınlarından mı çıkacak diye sordum hayır dedi, başka yayınevinden çıkacakmış.
İkinci bölüm İşçi Partisi’nin 9 Haziran Diyarbakır Mitinginin görüntüleriyle başladı. Daha sonra Şule Hanım konuşma sırası gelen Yalçın Küçük’ü tanıttıktan sonra ‘hocam bunca araştırıyorsunuz da bir İşçi Partisi’ni bulamıyorsunuz’ deyince Yalçın Hoca ‘biz Doğu ile beraber hapis tattık küçücük yerde beraber kaldık’ vs. dedikten sonra salonun havasını değiştiren sözü söyledi ‘şule ne güzel kaynanan vardı, sende onun gibi güzelsin’ dedi ve ‘böylelikle bunu geçiştirmiş’ oldum diyerek konuşmasına başladı.
Yalçın Küçük’ün konuşmasından:
‘ben Türkiye’de kimlerle beraber olursam kimler Türkiye’de ise onların dillerini öğrenmeye çalışırım’
‘ben hem kırmançi öğrendim hem sorani öğrendim, çok güzel dillerdir’
‘yazdığım kitaplar bitmiş aşklar gibidir’
‘kürtçede yoldaş yoktur arkadaş vardır, rehe yol demektir, buradan reheva olur’
‘aziz, bana yalçın içimizde en tüccar sensin derdi’
‘bizim içimizde en tüccar işçi partililer, bana hem kitap imzalattılar hem de parti teklifi yaptılar’ (salonda gülüşmeler)
‘mahkemede sordular ne iş yaparsın diye bende hapis yatarım çıkınca da üniversitede hocalık yaparım dedim’ (salonda gülüşmeler)
‘yıldırım koç ödtü’deki en akıllı, en parlak öğrencilerimdendi’
‘dağa çıkmak güzeldir, bizde ilk olarak üç kişi dağa çıkmıştır, meşrutiyet ilan edilmiştir’
‘yıldırımın arkdaşları da dağa çıktılar, hüseyin inan bizim öğrencimizdi, deniz bizim okulda değildi ama oda öyleydi, onlar gittiler’
‘nihat sky’dan ayrıldı ayrılırken kara mehmet’i korumak için ayrılıyorum dedi’
‘işte görüyor musunuz biraz da zayıflamış’
‘kara mehmet’i o koruyor, Türkiye’deki zenginlerin hiçbir kabiliyeti yoktur’
‘kara Mehmet gibi bir adamı korumak için çok sevdiği televizyon işini bıraktı’
‘Türkiye’de herkes Türk’tür, öyle denir bize öyle bakarlar’
‘Kürtler daha çok Kürt oldular, Türkler daha çok Türk oldu, İslamcılar çok saldırgan olmağa başladılar, cumhuriyetçiler bir iç savaşa hazırlanıyorlar, cumhuriyetçiler geliyorsan gel iç savaş diyorlar’
‘pavlov’un köpeklerine benzedim, o yüzden kürt ve istan dendiğimde bana beş yıl veriyorlar o yüzden söyleyemiyorum, o yüzden kürt illeri diyorum’
‘kürt illeri üç kez fethedilmiştir, birinci fethi Yavuz yapmıştır, ikincisini II. Mahmut yapmıştır, üçüncüsünü Mustafa Kemal Paşa Hazretleri yapmıştır. O bir fetihtir, bütün fetihler gibi kırıcıdır, son zamanlarda bu aşamadayız’
‘bir kitabımı bitirdim önsüzüne şöyle başladım ‘ben bir kitap yazdım’ ne yazdım’
‘1919’da İzmir’in işgali bizim için lütuftur acaba biz İzmir işgal edilmeseydi Kurtuluş Savaşına başlar mıydık, iyi ki bizi sıkıştırdılar’
‘ikinci nokta geliyorum ve bayram ediyorum iyi ki Sevr’i yaptılar yapmasalar biz savaş yapamazdık’
(salondan birisi ‘hocam sesiniz az geliyor’ diye bağırınca, hoca da ‘ben kırk yıl önce de böyleydim sanmayın ki ben konuşuyorum benim içimden geliyor bu ses’ dedi, salonda gülüşmeler)
‘bir kere tarihimizin tek kahramanlı olmasına üzülüyorum o yüzden kitaplarımda herkesi kahraman yapıyorum, Anıtkabir çok mezarlı olmalıdır, bir tanesi ise büyük kahraman onu da hep söylüyorum’
‘primitif akümülasyon, hiçbir iş yapmadan zenginlikleri alma işidir’
‘o Ermenilerin zenginlikleri alındı, kim aldı Kürt serfleri aldı, ben mi söylüyorum bunları 1978 Paris Konferansı, neredeydi bu açılımcılar’
‘niye gittik biz haaaa! Biz bu ülkenin aydınlarıyız burada bir iç savaş var bu savaş ne için, Türk Halkının bilmeye hakkı var, her şeyi biz yaptık biz Türkler yaptık, apoyu öldüreceklermiş de ben kurtarmışım’
‘şimdi rojin var etrafımızda, Kürtçe şarkı söyleyemezlerdi biz söyledik, ben Kürtler için hapse girmedim Türkiye için girdim’
‘biz Türkiye’de Kürt var derken Ahmet Türk Kürt filan yok Türk var diyordu’
‘Timurlenk, Yıldırım’a şu dünyaya bak benim gibi topalla senin gibi köre mi kaldı demiş’
‘Kürtlerin cumhuriyetten en uzaklaştığı zamandır, memleket bir aşiretçiyle bir cemaatçiye mi kaldı’
‘İlker Paşa Hazretleri açtı bunun önünü, genel af yaparsınız, dağdan birilerinin inmesine karşı değiliz, sarp kuray için af yapacaksınız’
‘hamidiye alayları var’
‘fethiye çetin diye biri var öbür tarafta ninesi mi ne ermeniymiş’
‘Kürtler kaçan Ermenilerin neyi varsa aldılar, kadınlarını da aldılar’
‘Kazım Paşa, Kürtlere işte Sevr dedi, artık savaşmazsanız bu zenginlikler gidecek dedi’
‘yani buna öyle anlamlar yüklemeyin mecburdular’
(hoca konuşma süresini aştı Şule Hanım uyarıyor ve üç dakika daha rüşvet veriyor)
‘tarihe bakarsanız hepsini biz yapmışız, size güç vereceğim’
(1970 tarihli Emek Dergisinin Kasım sayısını gösteriyor)
‘Türkiye solcuları bir kongre yaptılar, 1970’de Türkiye’de Kürt var dediler, kim dedi Şule gibi güzel bir kadın Behice Boran, 15 yıla mahkûm oldular’
‘şu anda Türkiye’yi ümmiler yönetiyor, Bizans’ta olduğu gibi, Bizans çöktü Türkiye’yi de çökertiyorlar’
‘mısırlılaştırma, mısır bizimdi ama bizim sözümüz geçmiyordu, İngilizler orada bize karşı yönetim kurmuşlardı’
‘obama, ABD bu kürdo-judaik devlet, onlar oradan çekildikleri zaman Arapların onu yaşatmayacağını biliyorlar, orayı korumak için apo’yu seçtiler apo fiyatı yüksek tuttu. Şimdi, TSK ile orayı Araplardan korumaya çalışıyorlar, orası şeklen Irak’ta kalacak ama orası sermayedarların cirit attığı yer olacak’
‘yeneriz, yeneriz gördüğüm nokta şudur bu son gelişler İzmir’in işgali gibi bir etki yapmaya başladı bizde, Kürtleri en çok sevenlerinde onurunu kırdılar, kanunlar çiğnenmiştir, bundan bir kararlılık çıkacaktır, 1956–57 de olduğu gibi çok değerli paşalar da bu işin içine girecektir, korkmayınız!’’
Yıldırım Koç’un konuşmasından notlar:
‘Yalçın Hoca eskiden nasılsa şimdi de öyle coşkulu, biz okuldayken birbirimize Yalçın Hoca’nın dersi var hadi gidelim derdik’
‘işçi sınıfı milli birlik ile işçi sınıfı birliğini beraber götürecek nitelikteki tek sınıftır, bu geleneğe bir tek işçi sınıfı sahiptir’
‘1950 yıllarında işçi sınıfının boyutu küçüktü, İstiklal Savaşı’nda daha küçüktü’
‘şimdi ise çok büyük ve bunlar ülke çapında örgütlenme gücüne sahiptirler’
‘bu yüzden emperyalizm işçi sınıfına saldırıyor’
‘bizim sermayedarlarımız milli değildir, kompradordur. Bir sınıf olarak anti-emperyalist olamazlar’
‘İstiklal Savaşı’nda emperyalizm işçi sınıfına saldırmadı, şimdi ise bakın en büyük saldırılar işçi sınıfınadır’
‘1975–76 da İskenderun’da, sonra Tofaş’ta sonra Seydişehir’de bir işçi diğer bir işçiyi vurdu, işçi sınıfını böldüler’
‘anti-emperyalist yapısı en fazla olan sınıf işçi sınıfıdır, doğal işleyiş sınıf kimliğinin öne çıkmasıdır, ama emperyalizm bu kimlik öne çıkmasın diye etnik ve dinsel kimliği öne çıkarmağa çalışır. Sınıf bilinciyle etnik ve dinsel kimlik uyuşmaz ama milli kimlik uyuşur’
(daha sonra sendikalara bölücü unsurların nasıl sızdıklarını ve bunun sonuçlarını anlatıyor)
‘işçi sınıfı kendini kurtarmaya çalışırken insanlığı kurtarır, Türkiye işçi sınıfı da kendi sorunlarını çözmeye kalktığında Türkiye’nin sorunlarını da çözecektir’
(sendikaların şuan ki genel durumunu kısaca anlatıyor)
‘yeni saldırı ise sendikalarla ilgili yasa taslağı, bu taslak etnik temelli sendikalar kurmanın önünü açıyor, çalışma bakanlığına bildirmek üzere sendikalara dışarıdan para alabilecekler bu ise sendikaların bağımsızlığını etkileyecektir’
‘TSK’ ya yönelik saldırılar vardır ama asıl mücadele işçi sınıfı içinde verilmelidir’
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Soru-cevap kısmına geçildi, ben bundan sonra söylenenleri not almadım aklımda kaldığınca birisi neden İşçi Partisi’nin oyları bu kadar az diye soru sorunca Mehmet Bedri ‘kurtuluş savaşı sırasında anadolu’da seçim yapılsa mustafa kemal yüzde kaç oy alırdı’ cevapladı, aynı soruyu Nihat Genç ‘evet oy oranı küçüktür ama bu ülkenin en değerli aydınlarını yetiştirmektedir, çok birikimli bir partidir’ diyerek cevapladı.
Kuşkusuz buraya yazamadığım pek çok şey yaşandı Nihat Genç ile Yıldırım Koç arasındaki atışma da bunlardan biriydi, Nihat Genç son beş dakika salondan ayrıldı, biz bir anlam veremedik sonradan düşününce Yıldırım Hoca’nın sınıfsal bakışla yaptığı değerlendirmelere kızmış olabileceğini düşündüm, televizyon konuşmalarında da Nihat Genç zaten bu tür sınıf muhabbetlerinde hiç hoşlanmadığı söyler. Ama ben Yıldırım Hoca’nın asıl anlatmak istediğini anladığını pek sanmıyorum, yine de Nihat Genç’in bu davranışı hoş olmadı. Bir gün mutlaka görürsem soracağım, bu yakın bir zamanda olursa buraya da yazarım.
Eksik olan çok kısım var ama elimden geldiğince paneli sizlere anlatmağa çalıştım. Bu kadar geç kalmasının nedeni gribe yakalanmam neyse ki şimdi daha iyiyim.
Mustafa Recep
5.11.2009
16 Ekim 2009 Cuma
İsyan Değişimin Anahtarıdır
İsyan Değişimin Anahtarıdır
Bir şeyler değişiyor, dünya artık o bildiğimiz yer değil. Bu değişim normal bir sürecin getirdiği bir başkalaşım mı yoksa beşeriyetin neden olduğu çarpık düzenin sonucu mu? Evrimleşme sürecinin getirdiği doğal seçilim, bugün algıladığımız birçok varlığın yarın gözden kaybolmasına ve zamanın kumları altına gömülmesine neden olacak. Belki bu yok oluştan insanoğlu da nasibini alacak.
Bu durdurulamaz süreci kimin veya neyin başlattığı çok da önemli değil, çünkü tetiğe bir kere basıldı mı kimse namlunun önüne geçip kurşunun hedefi vurmasını engelleyemez. Düşünmemiz gereken ise sürecin sonunda ne olacağıdır. Başkalaşım geçiren evrene ayak uyduran beşeriyet nasıl bir hal alacak ya da ayak uydurabilecek mi? Çürüyen değerlerimizle beraber bedenlerimizde çürüyecek mi? Bu türden bir söylem belki çok fantastik gelmiş olabilir fakat hepinizin cevaplarını duyar gibiyim ve ne acı ki hemfikiriz.
Bu çürümenin nedeni ‘iyi ve kötü arasında kalmış insanın iyi olanı terk edip kötü olana yönelmesi sonucu oluştu’ gibi bir söylem işin kolayına kaçmak olur, zaten biz çürümeye neyin sebep olduğunu bulmağa çalışmıyoruz. Aradığımız cevap ne olacağımız. Yeryüzünde asırlardan beri hüküm süren uygarlığımız şimdi kendi kendini yiyip bitirmekte.
Değersizleşen değerlerimiz, ahlaksızlaşan ahlakımız ve dogmalarla dolu akıllarımız yani akıl tutulması. Yaşadığımız süreç sadece bunlardan ibaret değil elbette ama geldiğimiz yer burası, akıl tutulması yaşayan bir uygarlık. Öyle ki yüzyıllardır birbirimizi sömürmekten başka ne yaptık ya da daha iyi sömürebilmek için yaptıklarımızdan başka ne var. Hız kesmeden ilerleyen bilimsel araştırmalar ve teknolojik gelişmeler daha iyi bir dünya için miydi yoksa bir grup azınlığın saltanatının devamı için mi? Buradan bakınca hiç tereddütsüz ikincisi. Yeni Dünya Düzeni dedikleri ve altın tepsilerde bize sundukları sistem de işte bu ikincisinin ürünü. Karmaşa ve çok sesliğin olduğu bir yerde işleri rayına oturtmak elbette kolay değil. Bu nereden baktığınıza da bağlı, eğer dünyayı avucunun içine almak isteyen biriyseniz bu sizi hırçınlaştıracaktır ama değilseniz yani bu sonsuz sayıda şeridi ve rengi içinde barındıran gökkuşağının bir parçası iseniz o zaman bulutların üzerinden yeryüzüne bakabilme yetisine sahipsinizdir. Peki, bu sonsuz sayıda şeridi birbirine ekleyen değerleri kimler ve neden çürütmekteler. Hem de bu çürümenin bir çözülmeyi getireceği bu kadar açıkken. Kimler olacak gözü dönmüş kapitalistler, kana susamış bir vampir gibi mavi gezegenimizin kanını emiyorlar. Ele geçirdikleri beyinleri kullanarak insanlığa yapmacık bir kültür aşılıyorlar.
Şimdilerde ise her birimiz birer mahkumuz. Koskocaman bir hapishane adım adım gözlerimizin önünde inşa ediliyor. Ne oldu izlediğim bir bilim kurgu romanını mı anlatıyorum sandınız. Öyle ise evinizden dışarıya çıkın ve etrafınıza iyice bir bakın, her saniye nasıl izlendiğinizi göreceksiniz. Aslında evinizden dışarıya çıkmanıza dahi gerek yok cep telefonlarımızdan nerede olduğumuz kolaylıkla tespit edilebiliyor ama yetmez sırada çipli kimlikler var, sonrası mı doğar doğmaz ya bir tarafımıza çip takarlar yada barkot yapıştırırlar. Hoş geldin hür dünya!
Biz ne için mücadele ettik, sultanlara, despotlara, papazlara, şahlara, imparatorlara daha nicesine niçin baş kaldırdık. Sonunda yeniden köle olmak için mi?
Bir şeyler değişiyor dedik ama işin aslı hiçbir şey değişmiyor. Dünya, yine aynı tas aynı hamam. İçten içe kaynayan yanardağ bir gün patlar mı bilinmez ancak patladığında lavlar eskiye dair ne varsa yakacak. Yani, révolution.
Yüzyıllardan beri uygarlığımız çok yol kat etti. Ay’a çıkıp Dünya’ya baktığınızda bu mavi gezegenin evrendeki en mutlu yer olduğunu sanabilirsiniz. Peki, öyle mi? Bu soruyu kendinize bir kez olsun sorun ve iyice düşündükten sonra cevaplayın.
Ben kendi cevabımı vereyim; mutsuz ve umutsuz bir dünyada yaşıyoruz. Bu düşüncemde hiç de yalnız olmadığımı sizlerde soruya cevap verdiğinizde göreceksiniz.
‘düzen sallandıkça sevgisizlik üretir’1
Kıyamete ne kadar kaldı bilemiyorum ama yaklaştığını hissediyorum. Sevginin olmadığı bir dünyada mutluluktan da söz edemeyiz. Bilerek veya bilmeyerek kurduğumuz bu düzen sallanıyor. Ve her değişim sarsıntılar içerir. Değişen düzen yerini daha adil daha sevgi dolu daha mutlu bir düzene mi bırakacak yoksa tam tersi mi olacak. Kıyamet dediğimiz ikincisi mi? Belki de kıyamet kopmağa başlamıştır ve yaşadığımız süreç bir kıyamet kopmasıdır. Kıyametin sonunda ise tek bir yol değil de iki yol birden belirecek. Ve bu yolların her biri, birbirinin zıttı iki ayrı dünyaya varacak. İnsanlık hangi yoldan gideceğine kurmak istediği düzene göre karar verecek. Elbette buna sen, ben veya bizler değil başkaları karar verecek o başkalarının kim olduğunu yazımıza başlarken söylemiştik. Kendi istediğiniz bir düzende yaşamak niyetindeyseniz, seçme hakkınıza sahip çıkın ve sizin yerinize birilerinin karar vermesine izin vermeyin. Gerekirse bu yolda zor kullanın. Unutmayın her yol zorluklarla doludur. Bir şeyleri değiştirmek, zoru başarmaktır ve bunu ancak isyan etme yetisine sahip olanlar başarabilirler.
Mustafa Recep
16.10.2009
1.Yalçın Küçük
Bir şeyler değişiyor, dünya artık o bildiğimiz yer değil. Bu değişim normal bir sürecin getirdiği bir başkalaşım mı yoksa beşeriyetin neden olduğu çarpık düzenin sonucu mu? Evrimleşme sürecinin getirdiği doğal seçilim, bugün algıladığımız birçok varlığın yarın gözden kaybolmasına ve zamanın kumları altına gömülmesine neden olacak. Belki bu yok oluştan insanoğlu da nasibini alacak.
Bu durdurulamaz süreci kimin veya neyin başlattığı çok da önemli değil, çünkü tetiğe bir kere basıldı mı kimse namlunun önüne geçip kurşunun hedefi vurmasını engelleyemez. Düşünmemiz gereken ise sürecin sonunda ne olacağıdır. Başkalaşım geçiren evrene ayak uyduran beşeriyet nasıl bir hal alacak ya da ayak uydurabilecek mi? Çürüyen değerlerimizle beraber bedenlerimizde çürüyecek mi? Bu türden bir söylem belki çok fantastik gelmiş olabilir fakat hepinizin cevaplarını duyar gibiyim ve ne acı ki hemfikiriz.
Bu çürümenin nedeni ‘iyi ve kötü arasında kalmış insanın iyi olanı terk edip kötü olana yönelmesi sonucu oluştu’ gibi bir söylem işin kolayına kaçmak olur, zaten biz çürümeye neyin sebep olduğunu bulmağa çalışmıyoruz. Aradığımız cevap ne olacağımız. Yeryüzünde asırlardan beri hüküm süren uygarlığımız şimdi kendi kendini yiyip bitirmekte.
Değersizleşen değerlerimiz, ahlaksızlaşan ahlakımız ve dogmalarla dolu akıllarımız yani akıl tutulması. Yaşadığımız süreç sadece bunlardan ibaret değil elbette ama geldiğimiz yer burası, akıl tutulması yaşayan bir uygarlık. Öyle ki yüzyıllardır birbirimizi sömürmekten başka ne yaptık ya da daha iyi sömürebilmek için yaptıklarımızdan başka ne var. Hız kesmeden ilerleyen bilimsel araştırmalar ve teknolojik gelişmeler daha iyi bir dünya için miydi yoksa bir grup azınlığın saltanatının devamı için mi? Buradan bakınca hiç tereddütsüz ikincisi. Yeni Dünya Düzeni dedikleri ve altın tepsilerde bize sundukları sistem de işte bu ikincisinin ürünü. Karmaşa ve çok sesliğin olduğu bir yerde işleri rayına oturtmak elbette kolay değil. Bu nereden baktığınıza da bağlı, eğer dünyayı avucunun içine almak isteyen biriyseniz bu sizi hırçınlaştıracaktır ama değilseniz yani bu sonsuz sayıda şeridi ve rengi içinde barındıran gökkuşağının bir parçası iseniz o zaman bulutların üzerinden yeryüzüne bakabilme yetisine sahipsinizdir. Peki, bu sonsuz sayıda şeridi birbirine ekleyen değerleri kimler ve neden çürütmekteler. Hem de bu çürümenin bir çözülmeyi getireceği bu kadar açıkken. Kimler olacak gözü dönmüş kapitalistler, kana susamış bir vampir gibi mavi gezegenimizin kanını emiyorlar. Ele geçirdikleri beyinleri kullanarak insanlığa yapmacık bir kültür aşılıyorlar.
Şimdilerde ise her birimiz birer mahkumuz. Koskocaman bir hapishane adım adım gözlerimizin önünde inşa ediliyor. Ne oldu izlediğim bir bilim kurgu romanını mı anlatıyorum sandınız. Öyle ise evinizden dışarıya çıkın ve etrafınıza iyice bir bakın, her saniye nasıl izlendiğinizi göreceksiniz. Aslında evinizden dışarıya çıkmanıza dahi gerek yok cep telefonlarımızdan nerede olduğumuz kolaylıkla tespit edilebiliyor ama yetmez sırada çipli kimlikler var, sonrası mı doğar doğmaz ya bir tarafımıza çip takarlar yada barkot yapıştırırlar. Hoş geldin hür dünya!
Biz ne için mücadele ettik, sultanlara, despotlara, papazlara, şahlara, imparatorlara daha nicesine niçin baş kaldırdık. Sonunda yeniden köle olmak için mi?
Bir şeyler değişiyor dedik ama işin aslı hiçbir şey değişmiyor. Dünya, yine aynı tas aynı hamam. İçten içe kaynayan yanardağ bir gün patlar mı bilinmez ancak patladığında lavlar eskiye dair ne varsa yakacak. Yani, révolution.
Yüzyıllardan beri uygarlığımız çok yol kat etti. Ay’a çıkıp Dünya’ya baktığınızda bu mavi gezegenin evrendeki en mutlu yer olduğunu sanabilirsiniz. Peki, öyle mi? Bu soruyu kendinize bir kez olsun sorun ve iyice düşündükten sonra cevaplayın.
Ben kendi cevabımı vereyim; mutsuz ve umutsuz bir dünyada yaşıyoruz. Bu düşüncemde hiç de yalnız olmadığımı sizlerde soruya cevap verdiğinizde göreceksiniz.
‘düzen sallandıkça sevgisizlik üretir’1
Kıyamete ne kadar kaldı bilemiyorum ama yaklaştığını hissediyorum. Sevginin olmadığı bir dünyada mutluluktan da söz edemeyiz. Bilerek veya bilmeyerek kurduğumuz bu düzen sallanıyor. Ve her değişim sarsıntılar içerir. Değişen düzen yerini daha adil daha sevgi dolu daha mutlu bir düzene mi bırakacak yoksa tam tersi mi olacak. Kıyamet dediğimiz ikincisi mi? Belki de kıyamet kopmağa başlamıştır ve yaşadığımız süreç bir kıyamet kopmasıdır. Kıyametin sonunda ise tek bir yol değil de iki yol birden belirecek. Ve bu yolların her biri, birbirinin zıttı iki ayrı dünyaya varacak. İnsanlık hangi yoldan gideceğine kurmak istediği düzene göre karar verecek. Elbette buna sen, ben veya bizler değil başkaları karar verecek o başkalarının kim olduğunu yazımıza başlarken söylemiştik. Kendi istediğiniz bir düzende yaşamak niyetindeyseniz, seçme hakkınıza sahip çıkın ve sizin yerinize birilerinin karar vermesine izin vermeyin. Gerekirse bu yolda zor kullanın. Unutmayın her yol zorluklarla doludur. Bir şeyleri değiştirmek, zoru başarmaktır ve bunu ancak isyan etme yetisine sahip olanlar başarabilirler.
Mustafa Recep
16.10.2009
1.Yalçın Küçük
10 Ekim 2009 Cumartesi
sözler
İnsanlar doğuştan ahlaklıdırlar, yani ahlaklı olmak bir meziyet değildir asıl meziyet ahlaklı kalabilmektir.
24.02.2009
Devrimciler davalarında muvaffak olurlarsa kahraman başarısız olurlarsa hain ilan olunurlar.
Ölüm son derece teoriktir, intihar eylemsiz ölümüdür. Eylemsizliğiniz bir intihar halidir. O halde, susun ölüler gibi.
sonsuzluğun başlangıç noktası insanın kendisidir aynı şekilde sonsuzluğun odak noktası çünkü herkesin sonsuzluğu kendinde başlar
24.02.2009
Devrimciler davalarında muvaffak olurlarsa kahraman başarısız olurlarsa hain ilan olunurlar.
Ölüm son derece teoriktir, intihar eylemsiz ölümüdür. Eylemsizliğiniz bir intihar halidir. O halde, susun ölüler gibi.
sonsuzluğun başlangıç noktası insanın kendisidir aynı şekilde sonsuzluğun odak noktası çünkü herkesin sonsuzluğu kendinde başlar
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)