29 Aralık 2011 Perşembe

ULUDERE’YE ÇIKAN YOL!

29.11.2009 Bülent Arınç, ‘bayramdan sonra ne Danıştay kalacak ne Bülent Arınç’ dedi. (1) Sonrası malumunuz önce ‘kozmik oda’lara girildi, sonra türlü tertiplerle TSK’nın seçkin subayları tasfiye edildi, Genelkurmay Elektronik Sistem Komutanlığı Dairesi, Havelsan’a gözaltı vd.
Doğu Perinçek ‘Türk Ordusu Kuşatmayı Nasıl Yaracak’ diyordu. Bunun üzerine ben ‘‘Bu Ric’at Başka’’ diye yazdım. Gerçektende öyleydi. Anayasa Mahkemesi tarafından Cumhuriyet düşmanlığı tescillenmiş bir parti ile şiir gibi uyum dönemi General Özel ile perçinleniyordu, en çok da terörle mücadele konusunda. Hükümet bir yandan el altından PKK ile görüşmeler yaparken diğer yandan siyasi uzantısı denilen KCK’ya operasyon üzerine operasyon düzenliyor benim fikrimce kürt siyasi hareketinin aklı başında önderlerini pasifize edip sahada deli danaları bırakıyordu. Barış Yarkadaş bizimde yazımızın ana konusu olan Uludere’deki hazin olayın ardından dünkü yazısında ‘‘Genelkurmay Başkanı Necdet Özel'in ortaya koyduğu AKP'nin de "onay verdiği" terörle mücadele konseptinin, Türkiye'yi yeniden 1990'lara götürdüğü açıkça görülüyor.’’ böyle bir değerlendirmede bulunuyor. Tespiti doğru kabul edersek devletin daha önce denenmiş ancak sonuç alınamamış yöntemlere geri dönmesi terörle mücadelede büyük bir başarısızlık olduğunun göstergesi. Türlü tertiplerle diz çöktürülen TSK artık Uludere’de görüldüğü üzere ‘operasyonel hatalar’ yapacak kıvama getirilerek büyük bir tuzağın tam ortasında savunmasız kalmıştır.

Bülent Arınç’la başladık onunla devam ediyoruz, meclisteki bütçe görüşmeleri sırasında ne buyurmuşlardı; “Kürtlerin varlığı en az bin seneden beri bir gerçektir. Bunu inkâr edemezsiniz. Kürdüm diyen bir insana bu ülkede hepimiz kadar, en az hepimiz kadar hayat hakkı, bilgi, eğitim, dil, kültür, kimlik hakkı ne varsa vereceğiz” devam ediyoruz. Çok geçmeden Leyna Zana’dan bir açıklama geldi ve kısaca artık özerklikten ziyade kendi kaderlerini tayin hakkı istediklerini söyledi. Bununla bitmiyor Cemil Bayık şu günlerde Avrupa’nın sessizliğine serzenişte bulunup ‘kitlesel eylemler’ yapılması gerektiğini söyledi. Ne olduysa şu iki hafta içerisinde oldu ve bomba Uludere’de patladı.

Tabloyu biraz daha karmaşık hale getirmek için bir iki küçük not daha düşüyoruz; İran olası bir müdahaleye karşı Hürmüz Boğazını kapatırım tehdidinin ciddiyetini göstermek için düzenlediği geniş çaplı tatbikatın sürerken bugün Amerika cephesinden gelen ‘iki gemimiz rutin geçişlerini sorunsuz yaptı’ açıklaması Ortadoğu’da suların kaynama noktasına geldiğini gösteriyor. Özellikle Arap Birliği gözlemcilerinin Suriye’ye dair değerlendirmeleri Batı İttifakını pek memnun etmeyecek cinsten. Gene Uludere’deki hazin olayın ne şartlarda vuku bulduğunu göstermek açısından şu haberi de yazmadan edemeyiz;

‘Enerji Bakanı Taner Yıldız, enerji alanında işbirliği anlaşması imzalamak için Moskova'ya gidecek. Rusya Başbakanı Vladimir Putin'in de hazır bulunacağı Beyaz Ev'deki imza töreninde, Rus tarafını Rusya Başbakan Birinci Yardımcısı İgor Seçin temsil edecek.’ (2)

Sahi, bütün bu hengâme dünyadaki enerji kaynaklarını ve yollarını kontrol altında tutabilmek için değil miydi?

Çok dağıttık ama bunların bilinmesinde fayda olduğu görüyorum. Teoman Alili’nin Uludere’deki olaya dair değerlendirmesi ise çok isabetli bakın ne diyor:

Olay açık, kuzey ırak kimin denetiminde? ABD. Türkiye'ye istihbarat bilgisini kim veriyor? ABD. Bölgede savaş çıkartmak isteyen kim? ABD. Yurtsever komutanları, gazetecileri ve siyasetçileri hedef alan kim? ABD. O halde Haftanin olayının perde arkasında ne var?
Olay ilk başlarda büyük medyada görmezden gelindi sonrasında ise mızrak çuvala sığmadı. Derken siyasi kanattan açıklamalar peşi sıra geldi. BDP başkanı Demirtaş olayı açık bir katliam olarak niteledikten sonra Erdoğan’ın Suriye Başkanı Esad’a yönelttiği eleştirinin bir benzerini Erdoğan’a yaptı. Akabinde çeşitli kentlerde protesto adı altında çeşitli kalkışmalar yaşandı ve yaşanmakta. Genelkurmay’dan ise istihbaratın teröristlerin sızdığına yönelik olduğu ve bölgenin PKK’nın etkinlik alanı içinde bulunduğu şeklinde özetlenebilecek bir açıklama geldi.

Ölen insanların ‘kaçakçı’ olduğu söyleniyor. Doğrudur, bölgede kaçakçılık meşru bir iş haline gelmiş durumda. Bu o insanların değil acziyet içerisindeki devletin sorumlusu olduğu bir durumdur. Ölenlerin sayınsın 35 olduğu ve içlerinde 30 yaş altında insanların bulunduğu hatta bazılarının korucu olduğu yönündeki haberler olayın vahametinin bir başka boyutu.

Sonuç olarak bütün bunları toplarlarsak AKP iktidarıyla birlikte terörle mücadelede gelinen noktanın acınası durumlar yarattığı ortadadır. Kürt siyasi hareketi kapana kıstırılmış bunun yanında silahlı gruplar üzerine yapılan bilindik operasyonlarla sonuç alınacağı sanılmıştır. Bu olay bir kere daha göstermiştir ki terörle mücadelede büyük bir istihbarat zafiyeti vardır. Bu olay alelade bir şekilde vuku bulmuş değildir. Çeşitli komplo teorileri ortaya sürülebilir. Ancak biz dışarıdaki bir takım gelişmelerin içeriye yansıması olarak görmekteyiz. Olayın sorumlusu olarak bir iki ulusalcı subay günah keçisi ilan edilirse hiç şaşırmayın. Bununla birlikte bu olayın ülke içerisinde öteden beri planlanan büyük kalkışmaya ve sonrasında doğabilecek iç savaşa bir adım olabileceği ihtimali çok yüksektir. Kimse bu hazin olayı bir talihsizlik olarak niteleyemez. Bütün bu yaşananlar bize göstermektedir ki gelinen nokta kendi ülkesini savunmaktan aciz bir şekilde elin istihbaratına güvenip vatandaşlarını bombalayan bir asker-polis ittifakı ve elbette bunun yegâne müsebbibi akp hükümettir.
Bundan sonra gelişecek olaylar çok dikkatli izlenmelidir. Bu olay bir şeylerin başlangıcıdır. Toplumsal bir infial yaratmaya yönelik hareketlere karşı kuşku ile yaklaşmakta yarar vardır. En kötüsü de TSK’ya yönelik operasyonlar amacına ulaşmıştır.
Ölen insanlarımıza Allah’tan rahmet dilerim. Bu olay ne yazık ki bir katliam boyutundadır.

M.Recep ERÇİN
30.12.2011 (01:53)

* Bülent Arınç ne zaman ağzını açsa başımıza taş yağıyor.
1 - http://www.odatv.com/n.php?n=mecburiyet-hasil-oldu-2912091200
2- http://zaman.com.tr/haber.do?haberno=1220890&title=yildiz-enerji-anlasmasi-icin-moskovaya-gidecek

21 Aralık 2011 Çarşamba

hiçbir zaman

bir ağacın dalları olmadık seninle hiçbir zaman
gözlerim gözlerine değmeyecekti, kandırma kendini

sen, ben olmaya hevesli fakat şaşkın
ben, senin çocukluğundan geçmedim hiçbir zaman

oyuncağın olamayacak kadar soyutum ben
sen ise ellerimin tutamayacağı kadar somut

bulutları hayal ediyor katarları duygu yüklü lokomotifin
ışıksız tünellerdeki yarasaları göremezsin hiçbir zaman

ben yalnızlığımda cehennem şarkıları söyledim
allahına kitabına sövdüm aşkın, susmak mı? hiçbir zaman

kirli kadehlerde şehvet içtim geberesiye
yaldızsız bardaklarda içtiğin duru su gibi senin

yok tek bir yolcusu yelkenlimin
seni de almayacağım yanıma, hiçbir zaman…

m.recep / 21.12.2011

20 Aralık 2011 Salı

kapımı çaldı bir şiir

dün gece kapımı çaldı bir şiir
kimdi hatırlamıyorum
fena halde sarhoştum
sevişmeden uyumuşum yada ben öyle sanıyorum

yeni yetme kızların lezbiyen gülüşlerinde
duyumsadığım bol rujlu dudakların

ciğerlerimi mentolle cilaladığım anlardan birinde
fen edebiyat fakültesinin bacaları biber gazı tütüyor
birkaç yoldaş daha emniyete çay simit tadında götürülmekte
çay acı, simit bayat
belli ki heyet-i umumiye azalarından biri vakitsiz omlet yemiş

pensilvanya geceleri alacakaranlık
vallahi, billahi, tallahi nidaları hocam maşallah
bir fasılda biz geçelim bol tekbirli ‘allahu ekber’
hareminde basılmış takunyalı peygamber

dün gece kapımı çaldı bir şiir
akrep sıfır bir, yelkovan otuz üç
gece kuşağında bol ‘action’lı amerikan filmleri
sabah fark ettim not bırakmışsın

cenub-u şarkî dağları ateş altında
G3’ün namlusu yivli mermiler kusuyor
kremlin teyakkuzda,
uzun bacaklı rus revüsü bildik gösterilerini sergiliyor
badem bıyıklı lacivert takımlar ‘toki’ açılışında

gene şifreli yazmışsın,
mecburiyet caddesi ıhlamur sokak
numara ‘sex and dracula’,
ne tür çağırışımlar yaptıysa
tanrıya sinkaflı küfürler savuran travestilerin kıvrak dilleri
zıvanadan çıkmış şakirtlerin oscar wilde akşamlarında
kusursuz göğüsleri ki erkekliğime batıyor

cuma selası yankılanır beyrutlu minarelerde
‘esselamualeykumverahmetullah’! şam dolayları ‘project democracy’
firavunların laneti bu nil nehri alev saçıyor
bir kere daha giyotinde düşen robespierre’in başıdır

gün gece kapımı çaldı bir şiir
yaz yağmuru gibi kısa ve ıslaktı öpüşleri
tadında bıraktı acelesi vardı şimdi hatırlıyorum
sabiha gökçen’de dersim dalkavuklarını

yirmi dört köşeli günlerimde
ürkütmeden kokladığım papatya bekaretinde aşkımız
ulu çınarlar gibi heybetli fakat kimsesiz
cebimde bozuk liralar gibi şıkırdayan attilâ ilhan şiirleri
kukumav kuşlarının bakıp bakıp içlendiği
ölü çehrem tıraşsız
zamansız susmalarına alışıyor gibiyim

arafat’ın mezarına cebrail tünemiş
gözlerindeyse anıtkabir
bu kez ilk vahiy ‘direniş’…

mustafa recep
20.12.2011

telvesi bol

sakin kısrak edasında akşamları şehrin
bilmiyor ki ışıklar birden yanacak
telveleri yanılmış kahvelerin
köpükleri küskün fincan yaldızlarına

on altısında orkide bedeni,
bir filozofun müstefrişesi ruhum
uzayan sirenleri narkotikçilerin
her duyduğumda eyvah basıldık diyorum

nasıldır bilirsin cennet yeşiline hapsolmak
kenevir bahçelerinin, sonu beyaz ölüm
marat gibi ölmek soğuk küvette sessiz
bir orospunun bıçağının ucunda

fakat bu başka bilerek ve isteyerek
kendi katilin olmak
falcıların kehanet kustuğu yıldızlı çağlarda…

mustafa recep
20.12.2011

15 Aralık 2011 Perşembe

İŞSİZLER Mİ? İŞÇİLER Mİ?

Yine istatistikler üzerinden yazacağız. TÜİK’in 2011 yılı üçüncü çeyrek işgücü oranlarını açıklamasıyla birlikte işsizlik oranlarının düştüğü görülür. TÜİK’in işsizlik oranlarını hesaplamadaki kriterlerinde bir sürü eksik yön var ama konumuz bu değil. O nedenle geçiyoruz.

İşsizlik oranları 2010 yılının aynı dönemine göre düşüş göstermiş. 2010 yılında %11,3 olan işsizlik oranı bu yıl 8,8’e kadar gerilemiş görünüyor. Gayet güzel olumlu bir gidiş var demek ki sanayi üretim oranları artıyor, ihracat artıyor ama enflasyon, cari açık ve dışa bağımlılıkta artıyor.

Benim esas irdelemek istediğim konu bu istatistikî verilerde kısmen yer bulan çalışan kesimin hangi şartlarda yaşadığı. Bakınız TÜİK’in aynı araştırmasında ne diyor:

Yaptığı işten ötürü herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşuna kayıtlı olmadan çalışanların oranı, önceki yılın aynı dönemine göre 1,2 puanlık azalışla % 42,8 olarak gerçekleşmiştir. Bu dönemde, geçen yılın aynı dönemine göre tarım sektöründe sosyal güvenlikten yoksun çalışanların oranı % 85,5’ten % 84,6'ya, tarım dışı sektörlerde % 29,3’ten % 28’e düşmüştür.

Sosyal güvencesiz çalışan emekçilerin oranı hiç de öyle azımsanacak düzeyde değil. Buna asgari ücretin zaman zaman açıklanan açlık ve yoksulluk sınırının altında oluşunu ekleyip birde üzerine istihdam edilenlerin aylık gelirlerinin asgari ücretten fazla olsa bile bu oranlardan düşük olduğunu hesap edersek işsizliğin düşüyor olması tek başına müspet bir gösterge olmaktan çıkıyor. Nedense hep nicel bir takım verilere bakarak değerlendirmelerde bulunuyoruz. Buna geçenlerde açıklanan büyüme rakamları da dâhil. Tevfik Güngör Uras Dünya Gazetesi’ndeki makalesini şu uyarıyı yaparak bitiriyor:

Son bir nokta: Büyüme ile gelişme aynı şey değildir. Büyüme dengesizlik yaratır. Gelişme denge ve kalite işidir. Hızlı büyüme ülkede gelir ve servet yapısını bozuyor. Gelişme dikkate alınmıyor. Büyük tehlike budur.

Nicelik değil nitelik dedik ya içi kelek bir karpuz büyük olsa ancak içine bakmadan alan bir müşteriye satılabilir. Türkiye ekonomisini kelek karpuza benzetmek biraz fazla acımasız oldu ama gördüğümüz bu. Gerçektende şu kadar büyüdük işsizlik bu kadar azaldı diye naralar atanalar büyümenin alt gelir gruplarının hayat standartlarını ne derece etkilediğini de bir zahmet bu millete anlatsalar.

OECD’nin son açıkladığı raporda Türkiye gelir adaletsizliğinde ABD, Meksika gibi ülkelerle birlikte son sıralarda yer alıyor. Yine TÜİK’in Avrupa ülkeleri bazında satın alma gücü paritesine ilişkin yayınladığı bir araştırmada Türkiye kişi başına gelir sıralamasında 100 olarak alınan 27 AB ülkesi ortalamasının oldukça altında yer alarak listedeki son 8 ülkeden biri oluyor.

Bu çarpıklıklar ne yazık ki piyasa ekonomisiyle düzeltilemez hele dünyada hâkim olan kapitalist sistem bu derece ölüm sancıları çekerken hiç. Yapılması gereken serbest piyasa düzenini yavaş yavaş bırakıp planlı ekonomiye geçmektir. Bunun içinde o hor gördüğümüz Kemalizmin ‘devletçilik ve halkçılık’ ilkelerini hatırlamakta fayda var. Geçmişin tozlu sayfalarındaki tecrübeler bir kere daha geleceğimize ışık tutacaktır; anlamasını ve kullanmasını bilenler için elbette.

M.Recep Erçin

15.12.2011

14 Aralık 2011 Çarşamba

kışın elleri sen dahi söndüremezsin beni 1

...bir gün yanacağım ve o zaman sadık dostum rüzgar küllerimi arşa kadar çıkarıp evrenin sonsuzluğuna uğurlayacak belki o zaman bir değer ifade ederim... (m.r.) 03.12.2011

... bir kalbi çaldığında onu geri veremezsin bu durumda yapacağın iki şey var; kırıp atacaksın veya sonsuza dek saklayacaksın! ben hep saklamayı seçtim bu yüzden yüküm ağır...(m.r.) 02.12.2011

...... bıraksam kendimi rüzgarlarına söyle nereye savururlar beni/ çöllere atıp mecnun mu ederler yoksa su başlarında ferhat mı... (m.r.) 04.12.2011

‎... kerbela'da hüseyin'dir namus soysuzların oklarıyla katledilir ve kuran sayfalarıdır o vakit hıyanet, kanlı mızraklar ucunda şeytanlarca gezdirilir... (m.r. 04.12.2011)

‎...şairliğimin en ukala mevsimindeyim/ beyhude çırpınma, alamut kalesi bile çoktan düştü/ yanıyor kürre-i arzın solgun teni / kışın elleri sen dahi söndüremezsin beni... (m.r. 04.12.2011)

.. sen bir nehirsin coşup çağlayan ben ise bir göl kendi içerisinde sessizce boğulan...(m.r. 05.12.2011)

.. lodos rüzgarları estikçe istanbul sen kokar şimdi, bir kibrit alevidir sıcaklığın doyumsuz, arnavut kaldırımlara kazınmış ayak izlerin belirir yıldız alacası gecede, sahra çölünde kamerdir gözlerin ruhuma doğar her gece... (m.r. 06.12.2011)

‎... bulutlar parça parça akarken gökyüzünden, düşlerimizi yeşerten yağmurlara veda vakti gelmiş demektir, bana salıncağına küsmüş çocuklar gibi bakma öyle, seni sevdiğimi söyleyemedim, çünkü sevmelerim de umutlarım ve karamsarlıklarım kadar derindi, kırılır diye korktum kalbinin kanatları uçamaz sandım, o minik dağ çilekleri gibi yemekten ziyade koklamaya doyamadığım bir zevkten öteydi seni sevmek... (m.r. 08.12.2011)

... hiç kimse, bir şairin dizelerini hak etmek onuruna sahip değildir. ama sen kimse değilsin ki! ... (m.r. 10.12.2011)

... ben en talihsiz zamanında sevmeye başladım dünyayı bu yüzden merhametim tanrılara meydan okuyacak kadar geniş gururum ise küstahlık sınırlarını zorluyor... (m.r. 10.12.2011)

...ruhlar bitse bile yeryüzünde izlerin kalır uçuşan düşlerimde! (m.r. 11.12.2011)

... uyku, geceyi kandırır ! (m.r. 11.12.2011)

... aks-i seda eyleyip ruhuma işler temmuz sıcaklığındaki sesin, ah yakacak beni bu sözler cehennem bile vız gelir, karanfil kokan geceler düşlerimi sarar şimdi, varlığın beyaz bulutlar kadar müşfik gökyüzünde... (m.r. 13.12.2011)

‎... sesinin dehşetinden korkuya kapılıp hücum eder kayalara fırtına kuşları / tumturaklı bir neva ve oldukça çetrefil / hücum borusu çalar gibi uğulduyor iblisler /kan ve gözyaşı, şarap olur akar nehirlerden / yıkılsa kadim mabetlerin mukaddes sütunları kıyametin sesiyle / yedi kat arzı parçalar ellerim sanki ruhumücerret / ve sunar benliğini taparcasına kelam işlemez gönlünüze ... (m.r. 14.12.2011)

senin için yazıldılar ve hep öyle kalacaklar.

''derin boşluklardaki fısıltılar çağırıyor belli ki, kendinin ellerinden tut ve gökyüzüne bak, orada seni izleyen olur da düşersen ardından gelecek bir şeyler var''
m.r.

‎''insanlar kaderlerini kendileri yazarlar allah ise onlara sonsuz seçenekler sunar''
m.r.

‎... usulca çökerken yeryüzüne akşam karanlığı seni düşünmek suç mu oldu şimdi? eğer öyleyse giyotine gönder beni gözünü kırpmadan hemde! m.r. - 28.11.2011

...sen sevmek isterken kaçtığım severken kaldığım sevmezken olmadığım bir yerdesin!
m.r. - 29.11.2011

‎... gün biter; kısa cümlelerin kalır geride ve gülücüklerin olanca sıcaklığıyla ruhumu saran, umarsız tavırların hep kaçakları andıran... m.r.- 01.12.2011