yanılmış
yetişmek
imkanız
yetinmekse
tek çare
bulamayacağımdan
korkuyorum
belki
seni, belki kendimi
sebepsiz
kaybolacağım…
hüzzam
nağmelerin
divane
kemanlardan aktığı bir eylülde
sırf
kendime inat
bu
beni asacağım
söz,
bildiklerimi de unutacağım
işte
Haydarpaşa!
son
katarın dumanıyla yalnızlık mevsiminde
yanılmış
bir yolcusuyum bu trenin
biletim
mi?
müptelayım
bilirsin, tütün sarıp içtim…
mustafa
recep
02.03.2012
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder