sevgiliye mektuplar-1
karanlık bütün heybetiyle çöktü üzerime
yıldızlarım bir bir kayıyor sonsuzluğa
ve şimdi ben bu boşlukta yapayalnızım
saat yarımı çoktan geçti
umutsuzluk rüzgarı estikçe esiyor
ve sanki cam parçacıkları gizli içinde
tenime vurdukça derimi, içime doldukça ciğerlerimi parçalıyor
kanım çekiliyor, ellerim buz kesti
mezarlıkta bir baykuş ölülere şarkı söylüyor
belki bir hoş geldin şarkısıdır bu yeni gelenler için
ya da bir davet şarkısı gelmeye niyeti olanlara
sesler kesildi, kulaklarım çınlıyor
sensizlik sildi süpürdü bütün devrimci coşkularımı
ve dökülürken yıldızlarım gökyüzümden
bir tek sen kaldın onca sarsıntıya inat
oysa ilk sen çekip gitmiştin
anlıyorum ki dönmek niyetindesin
ışıklar söndü, gözlerim kararıyor
bana acıdığın için mi yapacaksın bunu
yoksa beni sevdiğin için mi
eğer gitmemek üzere geldiysen şimdi tut ellerimden
yoksa son bulutum çözülüverecek
ve ben maviliklerden düşeceğim
…
üzgünüm dönüşün çok gecikti.
Mustafa Recep
19.09.2009
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder