''derin boşluklardaki fısıltılar çağırıyor belli ki, kendinin ellerinden tut ve gökyüzüne bak, orada seni izleyen olur da düşersen ardından gelecek bir şeyler var''
m.r.
''insanlar kaderlerini kendileri yazarlar allah ise onlara sonsuz seçenekler sunar''
m.r.
... usulca çökerken yeryüzüne akşam karanlığı seni düşünmek suç mu oldu şimdi? eğer öyleyse giyotine gönder beni gözünü kırpmadan hemde! m.r. - 28.11.2011
...sen sevmek isterken kaçtığım severken kaldığım sevmezken olmadığım bir yerdesin!
m.r. - 29.11.2011
... gün biter; kısa cümlelerin kalır geride ve gülücüklerin olanca sıcaklığıyla ruhumu saran, umarsız tavırların hep kaçakları andıran... m.r.- 01.12.2011
14 Aralık 2011 Çarşamba
8 Aralık 2011 Perşembe
Balon Patlar Mı?
Balon Patlar Mı?
Wall Street Journal gazetesi, Türkiye’deki yükselen enflasyonun “cari açık başağrısı” nı kötüleştirdiği görüşünü dile getirirken, “Türkiye’nin merkez bankacıları, bu sabah Nurofen’e başvurdukları için affedilmeli. Başağrısı yaratan son kokteyl nedir dersiniz? Balon gibi şişen cari açıkla karışık hızlı enflasyon” esprisine yer verdi. (Yeniçağ Gazetesi, 07.12.2011)
‘Sürdürülebilirlik’ başlıklı makalemizde cari açığın başa bela olmaya devam edeceğini yazmıştık. Nitekim WSJ’da alaylı bir ifadeyle buna değinmiş ve şişen balon diye tabir etmiş. Cari açığın çözümü için ‘ihracatı güçlendirmek ve finansman açığı daraltmak için zayıflamış veya rekabetçi bir lirayı hedefleyen Ankara’nın hızla yükselen fiyatları indirmek için daha sıkı bir para politikası’ uygulaması gerektiğini vurgulamış. Buradan ben ‘ihracatı’ çekip çıkaracağım ve bir takım değerlendirmelerde bulunacağım. Ama önce felaket tellallığına devam ederek Sermaye Piyasası Kurulu (SPK) Başkanı Vedat Akgiray’ın Türk şirketlerinin borçluluk oranlarıyla ilgili ‘aşırı borçlu’ değerlendirmesinde bulunduğunu da aktaralım.(07.12.2011 tarihli gazeteler)
Türk şirketlerinin borçluluk oranları yabacı paralar cinsinden olduğu için haliyle Türk Lirasının aşırı değer kaybetmesi bu şirketleri zor durumda bırakabilir.
Ak Parti Giresun Milletvekili Nurettin Canikli AB’ne yönelik bir takım eleştiriler getirdikten sonra konuyu gümrük birliği anlaşmasına getiriyor ve gümrük birliği sayesinde firmalarımızın uluslar arası rekabet gücünün arttığını fakat gelinen noktada üçüncü ülkelere yaptığımız ihracat açısından bakıldığında bizim için sorunlar yarattığını söylemiş. (02.12.2011 tarihli haberlere bakılabilir)
Türkiye’nin ihracat yaptığı ülkeler sıralamasına bakıldığında ilk onda AB ülkelerinin payı oldukça yüksek. 2010 yılı verilerine bakıldığında yeni pazarlara yönelik ihracatımızın katlandığı görülse de AB ülkelerine yaptığımız ihracatın payı da artmıştır. 30.11.2011 tarihli aylık TİM (Türkiye İhracatçılar Meclisi) verilerine bakıldığında ilk on sırada İngiltere’yi saymasak dahi altı AB ülkesinin yer aldığı görülmektedir. Canikli’nin değerlendirmesi elbette doğrudur. Ancak AB krize girdi diye dış ticaretimizde özellikle de ihracatımızda büyük payı olan bu pazara sırtımızı dönemeyiz. Ancak AB’deki belirsizlik ortamı bizi yeni pazarlara açılmaya itmektedir. Canikli’nin tespiti baz alındığında gümrük birliği buna engel oluşturmaktadır ve yeniden bir takım düzenlemelerin yapılmasına gerek vardır. AB’de süren belirsizlik ortamı 2012’de ihracatımızı olumsuz yönde etkileyebilir bu ise döviz girişinin azalması anlamına geliyor.
Hocaların hocası Korkut Boratav’ın ‘ikinci lale devrinin son demleri’ adlı makalesinde yer alan değerlendirmelere baktığımızda uluslar arası sermaye hareketlerinin bizi olumsuz etkileyeceğini görüyoruz. İşin vahim tarafı Korkut Boratav makalesini “işimiz Allah’a kalmıştır” şeklinde bitiriyor. (söz konusu makale için sol.org internet sitesine bakılabilir)
IMF’nin 2012 Türkiye ekonomisine dair yaptığı değerlendirmeler ise Korkut Boratav’ı doğrular nitelikte. IMF İcra Direktörleri Kurulu ‘2012 yılı büyüme oranının zayıf sermaye girişleri nedeniyle yüzde ikilere düşeceğini, dış finansmandaki azalmayla birlikte ithalatın baskılanacağını ve cari işlemler açığının –bana göre pek de az olmayan- GSMH’nın yüzde sekizine inebileceğini’ açıklamış.
TÜİK’in bugün açıkladığı verilere göre sanayi üretim endeksimiz son iki aydır artış eğiliminde.( http://www.tuik.gov.tr bakılabilir.) Ekim ve kasım ayı ihracat oranlarına baktığımızda ise artışın sürdüğünü görmekteyiz. İthalat oranları da hız kesmeden artamaya devam ediyor. IMF’nin ithalat baskılanır değerlendirmesini, sanayi üretimimizin ithalata dayalı olduğu gerçeğini ve dolayısıyla ihracatımızın büyük oranda ithalata endeksli olduğunu, gene şirketlerimizin özellikle aşırı borçluluklarının döviz üzerinden olduğunu, ihracatımızın büyük oranda AB ülkelerine olduğunu ve AB’deki kaosun çözülmesine yönelik hala somut adımlar atılmadığını üst üste koyup toplarsak 2012 yılı açısından önümüze pek de iç açıcı bir tablo çıkmıyor.
WSJ’nın ‘balon gibi şişen’ dediği cari açığımızın havası biraz kaçacağı için patlama riski şimdilik yok gibi ancak küresel kriz ortamının uzun yıllar süreceği hesaplandığında Türkiye ekonomisinin kırılgan yapısı ise hala devam ediyor. Beklenenden daha olumsuz sonuçların ortaya çıkması kaçınılmaz. Türkiye ekonomisini yönetenler akıllı adımlar atmak zorundalar. Halkımız üzerindeki ağır vergi yükünü arttırarak daha bu aksaklıkları nereye kadar soğurabileceklerdir ya da ihracat yapan firmaların rekabet gücünü korumaları uğruna emekçi sınıfların ezilmesine daha ne kadar sessiz kalacaklar. Kapitalizmin merkezlerindeki ayaklanmaların böyle giderse Türkiye’ye de sıçrayacağı hesaba katılmalıdır. Makro ekonomik veriler şimdilik iyi gözükse de hane halkları düzeyine inip bakıldığında yoksullaşan bir Türkiye ayan beyan ortadadır. TÜSİAD Başkanı Türkiye’nin bir sanayi politikasına ihtiyacı olduğunu buyurmuşlar. (A.A. 08.12.2011) Sadece o kadar mı?
M.Recep Erçin
08.12.2011
Wall Street Journal gazetesi, Türkiye’deki yükselen enflasyonun “cari açık başağrısı” nı kötüleştirdiği görüşünü dile getirirken, “Türkiye’nin merkez bankacıları, bu sabah Nurofen’e başvurdukları için affedilmeli. Başağrısı yaratan son kokteyl nedir dersiniz? Balon gibi şişen cari açıkla karışık hızlı enflasyon” esprisine yer verdi. (Yeniçağ Gazetesi, 07.12.2011)
‘Sürdürülebilirlik’ başlıklı makalemizde cari açığın başa bela olmaya devam edeceğini yazmıştık. Nitekim WSJ’da alaylı bir ifadeyle buna değinmiş ve şişen balon diye tabir etmiş. Cari açığın çözümü için ‘ihracatı güçlendirmek ve finansman açığı daraltmak için zayıflamış veya rekabetçi bir lirayı hedefleyen Ankara’nın hızla yükselen fiyatları indirmek için daha sıkı bir para politikası’ uygulaması gerektiğini vurgulamış. Buradan ben ‘ihracatı’ çekip çıkaracağım ve bir takım değerlendirmelerde bulunacağım. Ama önce felaket tellallığına devam ederek Sermaye Piyasası Kurulu (SPK) Başkanı Vedat Akgiray’ın Türk şirketlerinin borçluluk oranlarıyla ilgili ‘aşırı borçlu’ değerlendirmesinde bulunduğunu da aktaralım.(07.12.2011 tarihli gazeteler)
Türk şirketlerinin borçluluk oranları yabacı paralar cinsinden olduğu için haliyle Türk Lirasının aşırı değer kaybetmesi bu şirketleri zor durumda bırakabilir.
Ak Parti Giresun Milletvekili Nurettin Canikli AB’ne yönelik bir takım eleştiriler getirdikten sonra konuyu gümrük birliği anlaşmasına getiriyor ve gümrük birliği sayesinde firmalarımızın uluslar arası rekabet gücünün arttığını fakat gelinen noktada üçüncü ülkelere yaptığımız ihracat açısından bakıldığında bizim için sorunlar yarattığını söylemiş. (02.12.2011 tarihli haberlere bakılabilir)
Türkiye’nin ihracat yaptığı ülkeler sıralamasına bakıldığında ilk onda AB ülkelerinin payı oldukça yüksek. 2010 yılı verilerine bakıldığında yeni pazarlara yönelik ihracatımızın katlandığı görülse de AB ülkelerine yaptığımız ihracatın payı da artmıştır. 30.11.2011 tarihli aylık TİM (Türkiye İhracatçılar Meclisi) verilerine bakıldığında ilk on sırada İngiltere’yi saymasak dahi altı AB ülkesinin yer aldığı görülmektedir. Canikli’nin değerlendirmesi elbette doğrudur. Ancak AB krize girdi diye dış ticaretimizde özellikle de ihracatımızda büyük payı olan bu pazara sırtımızı dönemeyiz. Ancak AB’deki belirsizlik ortamı bizi yeni pazarlara açılmaya itmektedir. Canikli’nin tespiti baz alındığında gümrük birliği buna engel oluşturmaktadır ve yeniden bir takım düzenlemelerin yapılmasına gerek vardır. AB’de süren belirsizlik ortamı 2012’de ihracatımızı olumsuz yönde etkileyebilir bu ise döviz girişinin azalması anlamına geliyor.
Hocaların hocası Korkut Boratav’ın ‘ikinci lale devrinin son demleri’ adlı makalesinde yer alan değerlendirmelere baktığımızda uluslar arası sermaye hareketlerinin bizi olumsuz etkileyeceğini görüyoruz. İşin vahim tarafı Korkut Boratav makalesini “işimiz Allah’a kalmıştır” şeklinde bitiriyor. (söz konusu makale için sol.org internet sitesine bakılabilir)
IMF’nin 2012 Türkiye ekonomisine dair yaptığı değerlendirmeler ise Korkut Boratav’ı doğrular nitelikte. IMF İcra Direktörleri Kurulu ‘2012 yılı büyüme oranının zayıf sermaye girişleri nedeniyle yüzde ikilere düşeceğini, dış finansmandaki azalmayla birlikte ithalatın baskılanacağını ve cari işlemler açığının –bana göre pek de az olmayan- GSMH’nın yüzde sekizine inebileceğini’ açıklamış.
TÜİK’in bugün açıkladığı verilere göre sanayi üretim endeksimiz son iki aydır artış eğiliminde.( http://www.tuik.gov.tr bakılabilir.) Ekim ve kasım ayı ihracat oranlarına baktığımızda ise artışın sürdüğünü görmekteyiz. İthalat oranları da hız kesmeden artamaya devam ediyor. IMF’nin ithalat baskılanır değerlendirmesini, sanayi üretimimizin ithalata dayalı olduğu gerçeğini ve dolayısıyla ihracatımızın büyük oranda ithalata endeksli olduğunu, gene şirketlerimizin özellikle aşırı borçluluklarının döviz üzerinden olduğunu, ihracatımızın büyük oranda AB ülkelerine olduğunu ve AB’deki kaosun çözülmesine yönelik hala somut adımlar atılmadığını üst üste koyup toplarsak 2012 yılı açısından önümüze pek de iç açıcı bir tablo çıkmıyor.
WSJ’nın ‘balon gibi şişen’ dediği cari açığımızın havası biraz kaçacağı için patlama riski şimdilik yok gibi ancak küresel kriz ortamının uzun yıllar süreceği hesaplandığında Türkiye ekonomisinin kırılgan yapısı ise hala devam ediyor. Beklenenden daha olumsuz sonuçların ortaya çıkması kaçınılmaz. Türkiye ekonomisini yönetenler akıllı adımlar atmak zorundalar. Halkımız üzerindeki ağır vergi yükünü arttırarak daha bu aksaklıkları nereye kadar soğurabileceklerdir ya da ihracat yapan firmaların rekabet gücünü korumaları uğruna emekçi sınıfların ezilmesine daha ne kadar sessiz kalacaklar. Kapitalizmin merkezlerindeki ayaklanmaların böyle giderse Türkiye’ye de sıçrayacağı hesaba katılmalıdır. Makro ekonomik veriler şimdilik iyi gözükse de hane halkları düzeyine inip bakıldığında yoksullaşan bir Türkiye ayan beyan ortadadır. TÜSİAD Başkanı Türkiye’nin bir sanayi politikasına ihtiyacı olduğunu buyurmuşlar. (A.A. 08.12.2011) Sadece o kadar mı?
M.Recep Erçin
08.12.2011
1 Aralık 2011 Perşembe
Kemalist Devrim – 1 Teorik Çerçeve (5. Basım) Doğu Perinçek, Kitaba İlişkin Aldığım Notlar:
Genel Eleştiri:
Doğu Bey bu kitabıyla bilimsel sosyalizm ışığında Kemalist devrimi incelemiş ve Kemalizm’e yönelik haksız ithamların ne derece temelsiz olduğunu genel bir çerçeve çizerek açıklamıştır. Bununla beraber kendisi de bir takım eleştiriler getirmektedir. Toprak reformu bunun temelini oluşturuyor. Ancak D.Perinçek’in Toprak Ağalığı ve Kürt Sorunu adlı eseri bu reformların neden yapılamadığını anlamak açısından okunmalıdır. Devrimin lideri Gazi Paşa birçok kereler bizzat girişimlerde bulunmasına rağmen meclis çatısı altındaki o taşlaşmaya başlayan yapıyı kıramamıştır.
Doğu Bey kitabın ilk bölümlerinde ve sonradan yer verdiği TİİKP savunmasında da devrimin lideri Mustafa Kemal’i tarih sahnesinde saygı ile anmakta ve onu şakşakçılıktan uzak samimi bir tarzda yüceltmektedir. Sadece bu açısıyla dahi Perinçeklere yönelik yapılan ‘şimdi Atatürkçü mü oldular’ eleştirilerinin haksızlığı kanıtlanmaktadır. 1970’lerde Kemalizm konusundaki fikirleri ne ise bugün de aynıdır. Bilimsel Sosyalizmi benimsemiş bir lider olarak bu çerçeveden Kemalizm’e bakmakta ve hakkını teslim etmektedir.
Benim fikirlerim elbette Doğu Bey ile belli ölçülerde paralellik göstermektedir. Benim için Gazi Paşa büyük kurtarıcıdır ve Attila İlhan’ın hep söylediği Gazi’nin Ulusal Solculuğu tanımı aklımdadır. Yalçın Küçük Hocamın deyişiyle ‘‘kemalizm’den geri düşemeyiz’’ Kemalizm günahıyla sevabıyla bizimdir ve direnç noktamızdır. (m.recep erçin 24.11.2011)
‘‘milli kurtuluş savaşımızın ve cumhuriyet devriminin önderi büyük devrimci mustafa kemal’in anısına’’
Dördüncü basıma önsöz:
…İnönü’nün ikinci dünya savaşı yıllarındaki iktidarı için kullanılan ‘milli şef faşist diktatörlüğü’ nitelemesini çıkardım. 1942’de hükümetin başına geçen Saraçoğlu’nun Nazi yanlısı tavrına rağmen İnönü’nün esas olarak faşist kampın dışındaki ‘demokratik’ cepheye daha eğilimli olmasını dikkate alarak bu kavramı açıklayıcı ve yerinde bulmadım(sayfa 13)
*kitap ilk olarak kasım 1977 yılında basılmış, dördüncü basım ise mart 1995 aradan geçen sürede Perinçek’in daha nesnel bir yönde fikriyatının geliştiğini açık olarak görebiliyoruz.(r.erçin notu)
Üçüncü basıma önsöz:
…gerçektende, burjuvazinin demokratik devrimci atılımı olarak Kemalizm, artık tarihte kalmıştır ve Türkiye’nin geleceği üzerinde rol oynama şansına sahip değildir.
…bu nedenle Kemalist rejim, aynı zamanda burjuvazi ve toprak sahiplerinin emekçiler üzerinde diktatörlüğü idi. Kemalizm, burjuva sınıfsal karakteri nedeniyle kürt halkına ulusal baskı uyguladı. Bu baskı, ayaklanan kürt kitlelerine karşı kırımlara kadar vardı. Emekçilere ve kürt ulusuna tavrı, kemalizmin tarihe ayak bağı olan yönünü oluşturdu.(sayfa 15-16)
*yukarıdaki görüşler anladığım kadarıyla Perinçek’in değil, Perinçek’in bu kitapta eleştirdiği ve iki gruba ayırdığı Kemalizm inkârcılarının birinci grubunda yer alanların genel görüşleridir. (r.erçin notu)
… ‘‘ikinci cumhuriyet’’ tezleri bu ortamda piyasaya sürüldü. Aslında bu projenin mimarı, Turgut Özal’dır. ‘ikinci cumhuriyet’ üç temel direk üzerine oturtuluyor. ‘hür teşebbüs’, ‘hür düşünce’ ve ‘yeni dünya düzeni’.(sayfa 20)
*burada ikinci cumhuriyetçilerin tezlerini yermeye haklı olarak devam ediyor ve dikkatimi çeken Yalçın Küçük’ü de bunlara dâhil ediyor (sayfa 16’da). Ama burada esas olan ‘yeni dünya düzeni’ ne dikkat çekmiş olmasıdır. Yıl 1992’dir ve bugün yeni dünya düzeni kurulmaktadır. Emperyalist bir projedir ve Perinçek o tarihte bunu görmektedir. Yalçın Küçük’ü ikinci cumhuriyetçilere dâhil etmesini o zamanki çekişmeye bağlıyorum çünkü bugün Küçük hocamız sol Kemalist bir tavırla cumhuriyeti savunduğu için bedel ödemektedir.(r.erçin notu)
Milli Burjuvazi Önderliğinde Anti-Emperyalist Devrim
…Mustafa Kemal Atatürk’e ‘büyük devrimci’ demek, kanımca fazla değil, fakat eksiktir. Atatürk, Türkiye halkının yetiştirdiği en büyük devrimcidir. Türkiye halkı be yüz yıldan beri, milli kurtuluş savaşı ve Kemalist reformlar kadar büyük bir değişikliği yaşamamıştır. Mustafa Kemal’in önderlik ettiği eylemler kadar geniş yığınları kapsayan ve etkileyen eylemleri, Türkiye tarihi bugüne kadar yazmış değildir.
Tarihsel materyalizm, tarihsel olayları ve kişileri maddi bir olgu olarak, nesnel değerlendirir. Marksistler, tarihsel kişileri ele alırken, onların toplum hayatında ne gibi değişikliklere önderlik ettiklerine bakarlar. Değerlendirmelerini böyle yaparlar. Bu nedenledir ki, Mustafa Kemal’in toplumumuzun tarihindeki yeri bambaşkadır, hiç kimseyle karşılaştırılamaz.(sayfa28)
… Mustafa Kemal’in önderlik ettiği eylemlerin bu yüzyıllık milli demokratik devrim mücadelesi içinde eşsiz bir yeri vardır. Bugünkü kuşaklar, Mustafa Kemal’i eleştirebiliyor ve Kurtuluş Savaşı sonrası gelişmelerden ders çıkarabiliyorlarsa, burada bile Kemalist devrim’in büyük payı vardır.
Öte yandan Mustafa Kemal’in 1960’tan sonra tartışılması ve eleştirilmesi toplumumuzun ilerlemesi ve insanlarımızın ufuklarının açılması bakımından çok yararlı olmuştur. Bulutların üzerinden yere indirilen Atatürk, büyüklüğünü gerçeklerden alan bir devrimci olarak, halkımızın yetiştirdiği en büyük devrimci olarak daha büyük bir saygıya layıktır ve gönüllere daha da yerleşecektir.
Dünya ve Türkiye büyük çalkantılarla ilerlemektedir. Fırtına yükseldikçe, Mustafa Kemal daha güçlü bir esin kaynağı olacaktır.(sayfa28,29)
…Kurtuluş Savaşı hakkında Marksistlerin değerlendirmelerini bulabileceğimiz başka kaynaklara da baktık. Bu araştırma sonucunda, Milli Kurtuluş Savaşı’mızın anti-emperyalist niteliğini inkâr eden tezleri haklı çıkaracak tek bir satır dahi bulamadık. Bu nedenle TİKKO’cular, ileri sürdükleri tezlerin dayanağını büyük Marksist önderlerde değil, başka yerlerde aramalılar.(sayfa 34)
*bu bölümde ulusal kurtuluş savaşımızın ve sonrasındaki köklü reformların anti-emperyalist ve millici yönüne çokça vurgu yapılmaktadır. En önemlisi de bugün bazı asalakların iddia ettiği gibi Perinçek’in eskiden Atatürk’ü ağzına almadığı şimdi ise bundan nemalanmak istediği fikriyatı ne derece aşağılıkça bir söylemdir görülmektedir. Yükselen Atatürkçü akım hiç şüphe yok ki aydınlıkçı geleneğin yıllar öncesinden temellerini attığı bir oluşumdur. Bu nedenle içerdeki gericilerin ve dışarıdaki emperyalistlerin gözdesi akp diktatoryasının ilk hedeflerinden biri olan Perinçekler zindanlarda tutulmaktadır.(r.erçin notu)
Ekim Devriminin Bağımsızlık Çağrısı ve Ezilen Dünyadaki İlk Savaş Kıvılcımı
*bu bölüme dair not almamışım. (r.erçin)
Milli Devrim Niçin Cılız Kaldı
Kurtuluş Savaşı’mızın milli burjuva önderliği, emekçi halkın sırtına basarak iktidara geldi. Kemalist burjuvazi, ‘milli kapitalizm yolunu’ tuttu; büyümek, zenginleşmek ve sermaye yığmak için işçi ve köylüleri sömürdü. Yeni Türk burjuvazisi, işçi ve köylüler üzerinde diktatörlük kurdu.(sayfa 55)
*bende benzer eleştirileri; ‘eylül tezleri’ adlı yazımda yapmıştım.
…Kemalist Burjuvazi, emekçi köylü yığınlarına karşı toprak ağalarıyla da birleşti, toprak devrimi olanağına karşı durdu ve feodalizmin kökünden tasfiyesini önledi.(sayfa 56)
*bu konuda sonraki sayfalarda Doğu Perinçek’in hakkını teslim edeceği üzere ne emekçi yığınlarda ne de topraksız köylülerde hak aramaya yönelik bir girişim yoktu. Buna rağmen devrimin öncüsü Gazi Paşa defalarca toprak devrimi yapılması konusunda girişimlerde bulunmuştur. Ayrıca İzmir İktisat Kongrelerinde ‘say misakı millisi’ ilan edilmiştir. Emekçi sınıfların haklarını korumada evet yeterli önlem alınamamıştır ama sanayisi olmayan bir devletin örgütlenmiş işçi sınıfı da olması haliyle mümkün değildir. Bunun aksini iddia edenler olmuştur ancak öne sürdükleri delillerin yeterli olduğunu düşünmüyorum. Yine de emekçi sınıflar doğası gereği evet ezilmişlerdir. Toprak reformu konusunda ise Doğu Perinçek’in Toprak Ağalığı ve Kürt Sorunu adlı kitabı gayet açıklayıcıdır.(recep erçin notu)
…Türkiye komünistleri Kemalist Devrim’i eleştirdikten sonra şu sonuca varıyorlardı;
‘Türkiye bir burjuva devriminden geçmiştir. Ne var ki, bu devrim burjuva demokratik devrimin bütün görevlerini yerine getiremedi. Toprak devrimini, milliyetler meselesini vb. henüz çözemedi.’
…Türkiye’nin emperyalizme karşı kendini koruyabileceği bağımsız bir gelişme yoluna girmesi, ancak toprak devrimiyle gerçekleşebilirdi. Bunu Kemalist burjuvazinin yapmasına imkân yoktu. Köylülerin güçlü bir toprak devrimi mücadelesi olmadığı için, burjuvazi içinden demokratik devrimi kararlı olarak devam ettirmekten yana bir kanat çıkmadı.(sayfa 59)
…Emperyalizmin istilasına son verilmesi en çok işçi ve köylülerin çıkarınaydı. Savaştığı sürece Ankara Hükümetini desteklemek, onunla ittifak etmek devrim yolunda ilerlemenin de şartıydı. Çünkü bu savaş, devrimin en büyük düşmanı olan emperyalistlere karşıydı; devrimi boğacak olan en büyük kuvveti yurttan sürmekteydi. Ezilen ülke proletaryasının emperyalist işgal ve saldırı karşısındaki tutumu her zaman aynıdır: Emperyalizme karşı kim savaşırsa onunla ittifak etmek, tüfeği ona değil, yabancı saldırgana çevirmek, proletaryanın bağımsızlığını korumak ve bağımsız silahlı gücünü adım adım inşa etmek.(sayfa 62)
Türkiye’nin Adım Adım Yeniden Yarı Sömürge Oluşu
…Türkiye, Kurtuluş Savaşı’ndan sonra tekrar yarı sömürge haline belli bir süreç içinde gelmiştir. Ve bu süreç dümdüz gelişmemiş, zıt eğilimlerin mücadele ettiği inişli-çıkışlı bir yol izlemiştir. Marksistler meseleyi böyle görmüş ve böyle açıklamışlardır.
…‘Türkiye, sömürgelere ve dış pazarlara sahip olmadığı için, milli burjuvazi sermayesini ancak emekçi kitleleri ve yerli pazarı sonuna kadar sömürerek çoğaltabilirdi.’ /şefik hüsnü-Komintern organlarındaki yazı ve konuşmalar, sayfa 132/ (sayfa 66)
…Dimitrov, 1925 yılında yazdığı bir yazıda bu sorunun cevabını veriyor;
‘‘Yeniden milli doğuş ‘Türkiyesi, bugün Fransa’nın ve İngiltere’nin Küçük Asya’daki sömürgeci işgali için bir tehdit oluşturuyor(…) Bu yüzden muhafazakârların hükümet ettiği İngiltere’nin önderliği altında kapitalist Avrupa, Türkiye’yi ne olursa olsun zayıflatmaya ve ağır emperyalist pençesi altına almaya çalışıyor.’’ (sayfa 69)
…Türkiye komünistleri, Kemalistlerin Kurtuluş Savaşı’ndan sonra devrimci mevzileri adım adım terk ettiklerini ve en sonunda emperyalizm önünde de çöktüğünü gördüler ve düzgün bir şekilde Kemalistleri Türkiye hâkim sınıflarının en gerici unsurlarından ayırdılar ve esas darbeyi daima emperyalizm ile en sadık uşaklarına yöneltirler.
‘Fahri’ yoldaş, 1933 yılında şöyle yazıyordu:
‘Türkiye’de dünya emperyalizminin doğrudan doğruya ajanlığını yapanlar, feodal ağalar ve katıksız burjuva kompradorlarıdır. Ayrıca, Kemalist parti saflarından da böyle unsurlar belli ölçülerde çıkmaktadır. Ancak Kemalistleri bu gibi unsurlarla aynı sepete atmak yanlış olur.’(sayfa 69)
Troçkizmin Vardığı Yer Ezen Ezilen Ayrımının Reddi
… dünya devrimleri Kurtuluş Savaşı’nın başından itibaren şu uyarıyı da yapmışlardır: Eğer Türkiye kapitalizm yolunu tutarsa siyasal bağımsızlığa rağmen, emperyalizmin ekonomik sömürüsü altına girmekten kurtulamayacaktır.
Bakü Doğu Halkları Kurultayı’nda oybirliği ile kabul edilen ‘‘Türkiye’deki Mustafa Kemal yönetimi veya İran’daki ya da Hindistan’daki ulusal kurtuluşçu yönetimler, kapitalist toplumu benliklerinde olduğu gibi yaşatarak İngilizleri kovar ve İngiltere’ye ulusal bağımsızlıklarını kabul ettirmeyi başarırlarsa, ekonomik açıdan İngiltere’ye bağımlı olamaya devam edeceklerdir. Siyasal bağımsızlık, uluslararası sanayi sermayesinin sızmasından onları koruyamayacaktır.’’
Şefik Hüsnü’de Lozan Konferansı sırasında şöyle diyordu:
‘‘ Avrupa kapitalistleri bizi bağımsız bir hükümet tanımakla, gelir kaynaklarımızı ve iş gücümüzü doymaz bir iştihayla sömürmek ve dolayısıyla ekonomik bağımlılıkları altına almak niyetinden vazgeçmiş olmuyorlar.’’ (sayfa 75)
*gerçektende böyle olmamış mıdır? Attila İlhan Lozan’da İsmet Paşa’nın sonradan İngiltere’den yana çıkmasını hep eleştirir. Gazi’nin fikriyatının çok başka olduğunu dile getirir.(recep erçin notu)
…TİKKO teorisyenlerinin kavrayamadığı nokta şudur: Milli Kurtuluş savaşlarında proletarya önderliğinin ‘biricik doğru yöntem’ olması, burjuva önderliğindeki anti-emperyalist savaşların reddedilmesi ve emperyalizmin safında gösterilmesi anlamına gelmez. (sayfa79)
…Ezilen ülkelerin burjuvazisinin bir kesimi emperyalizmin işbirlikçisidir, fakat bu ülkelerde siyasal bağımsızlıktan yana bir milli burjuvazide vardır. Evet, burjuvazi bütünüyle sosyal devrimden korkuyor. Fakat milli olan kesim, milli devrimden korkmuyor, hatta bazı ülkelerde milli devrimin başına dahi geçebiliyor.
…Lenin ve Stalin ise, emperyalizme darbe indiren her hareketin, isterse başında ezilen milletlerin hâkim sınıfları olsun, dünya devriminin bir parçası olduğunu belirtmişlerdi.(sayfa 80)
*proleter devrim için şartlar vardı da biz mi yapmadık? Eğer şartlar olsaydı Gazi bir Dakka bile tereddüt etmezdi. Birde Rusya cephesinden bakalım orada proleter devrim oldu da emperyalizmin kıskacından kaçabildiler mi? Devrimin öncülerinin ebediyete göçmesiyle birlikte Sovyetlerde çöküşe geçmiştir. Bu nedenle Kemalizmi başarısız sayanlar arkalarını dayadıkları yerlere de bir baksınlar. Perinçek’in dediği gibi ‘Kemalist devrim yarım kalmıştır’ evet ama tamamlanacaktır. Şu haliyle başarısız sayamayız. (recep erçin notu)
Kemalist İktidar Faşist Diktatörlük Müydü?
…Kemalist iktidarın demokratik bir nitelik taşımadığı bilinen bir gerçek. Ama şu nokta da bilinir ki, demokratik olmayan her iktidar faşist değildir. Feodalizmi kökünden tasfiye edemeyen bütün ülkelerdeki iktidarlar, demokratik değildir. …Ezen sınıfların faşist diktatörlüğü ile faşist olmayan diktatörlükler arasındaki fark, bir zorbalık derecesi farkı değil, doğrudan doğruya nitelik farkıdır.
… Faşizm, emperyalizmin çöküş çağında ortaya çıkan bir devlet biçimidir. Faşizm, Dimitrov’un belirttiği gibi, ‘emperyalizmin en saldırgan ve en ateşli savaş taraftarı güçlerinin zırhlı yumruğudur.’ Bu nedenle faşizmin merkezi, daima en saldırgan, en gerici emperyalist devletlerdir.
…İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Hitler’in çizmesini ABD emperyalistleri giydi…(sayfa 85)
…Kemalistler, feodal sultanlığı yıkmakla ve gericiliğe bazı darbeler indirmekle, Türkiye tarihini demokrasi yönünde ilerleten önemli bir rol oynamışlardır. Bununla birlikte Kemalist iktidar, feodal-komprador-sultanlığın toplumsal temeli olan toprak ağalığının ve emperyalist sömürünün kökünü kazmadı.
…üst yapıdaki bazı reformlar, feodalizme sınırlı darbeler indirmekle birlikte, yarı feodal yapı varlığını sürdürdü. …Kemalistler, esas olarak yeni Türk burjuvazisinin temsilcileri olmakla birlikte, toprak ağalarıyla uzlaşarak hükümet ettiler. (sayfa 86)
Nitekim zamanın Marksist-Leninistleri, Kemalist iktidarı hiçbir zaman ‘faşist diktatörlük’ olarak görmemiş ve Kemalist hükümetlerin faşist kampa kayması için mücadele etmişlerdir. (sayfa 87)
…1925 yılı, Kemalist iktidarın halk yığınları üzerindeki baskının yoğunlaştığı bir yıl oldu Kürt halk kitlelerine uygulanan katliam biliniyor.
*burada bahsedilen baskılar nelerdir? İlerleyen satırlarda ‘takriri sükun kanunu’ örnek verilmiş fakat içerikle ilgili açıklama yapılmamıştır. Dönemi koşulları hesaba katıldığında alınan önlemler hiç de aşırı değildir. Kürt isyanları hiç şüphe yok ki emperyalistlerin kışkırtmasıyla çıkmıştır dolayısıyla rejim kendini gayet doğal olarak savunmuştur. Zaten Perinçek de şimdilerde bu fikirdedir. (r.erçin notu)
…1935 yılında CHP ve devlet örgütü birleştirilmiş, 1936’da İtalyan ceza kanunundan alınan faşist 141–142. maddeler kanunlaştırılmıştır. (sayfa 88)
* Attila İlhan Gazi’nin bu tür girişimlere karşı olduğunu ve aynı yıllarda hazırlanan CHP programının İtalya ve Almanya’daki faşist partilerin programlarına benzemesi üzerine Mustafa Kemal’in ‘kim bu zorbalar’ diyerek, önce Recep Peker’i bilahare İnönü’yü saf dışı ettiğini zamanın tanıklarının hatıralarına dayanarak ve şüphe bırakmayacak şekilde yazmıştır. (r.erçin notu)
… Yine de Türkiye, 1930–34 yılları arasında Sovyetler Birliği ve Ekim Devrimi’ne karşı hala dikkatli bir politika izlemekte, düşmanlık gütmemektedir. (sayfa 88)
*kitabı okurken bu yorumun yanına ‘Sovyetler tanrı mıdır?’ şeklinde not düşmüşüm.(r. erçin notu)
…1930’larda özellikle İngiliz emperyalistleriyle işbirliğini adım adım yoğunlaştıran Kemalist burjuvazi, giderek Sovyet dostluğuna sırt çevirir.(sayfa 88)
…Stalin, Çan Kayşek’i Mustafa Kemal’e benzetenlere cevap verirken Mustafa Kemal’in faşist olmadığını dolaylı olarak belirtiyordu. Stalin, Çan Kayşek’in ‘‘Çin’in Kemal’i olamayacağını’’ özetle şöyle açıklıyordu: Çin’de toprak devriminin ilerlemesi ile faşist kamp arasında bir orta yol yoktur. Bu sebeple Çan Kayşek Mustafa Kemal olamayacak ve Çin’in Mussolinileri ile aynı kaderi paylaşacaktır. Aynı gerçeği Mao Zedung şu soruyu sorarak belirtmişti: ‘‘Çin’in Kemal’i nerede?’’
Kemalistler, işçi ve köylülere karşı, toprak devrimi olanağına karşı bir diktatörlüğü, Çin Mussolinilerinden farklı bir nitelikteydi ve faşist değildi. (sayfa 89–90)
*bu başlıkta saftirik solcuların Kemalistleri faşistlikle suçlamalarına çok sağlam yanıtlar verilmiştir. Kemalist diktatorya tanımına katılmakla birlikte şu şerhi de düşüyorum; proletarya diktatörlüğünü meşru görenler Kemalist diktatoryayı hakir göremezler, her yeni rejim kurulurken kendini korumak ve düşmanlarını saf dışı etmek zorundadır. (r.erçin notu)
Devrimci Tarihin Mirasçısı Proletaryadır.
Büyük burjuva devrimcilerine derin bir saygı göstermeyen bir insan Marksist olamaz. (Lenin)
TİİKP’nin savunduğu miras, Kemalizm değil, Milli Kurtuluş Savaşı ve ‘tam bağımsızlık’ ilkesidir.(sayfa 93)
Kemalizm, burjuvazinin ideolojisidir. Biz ise Marksistiz. Biz, bir ideoloji olarak Kemalizmi savunmuyoruz, işçi sınıfının devrimci ideolojisini savunuyoruz. Ama biz, Kemalistlerin önderlik ettiği Milli Kurtuluş Savaşı’mızı halkımızın devrimci tarihinin bir parçası olarak görüyor ve bu devrimci mirası savunuyoruz. (sayfa 94)
…çağımızın devrimci ideolojisi, artık burjuva devrimciliği değil proletaryanın ideolojisi olan Bilimsel Sosyalizm’dir.
Kemalizm, bazılarının iddia ettiği gibi, yeni ve eşi görülmeyen bir ideoloji değildir. Kemalizm, Batı ülkeleri burjuvasinin önderliğinde sistemleşen burjuva ideolojisini Türkiye’de savundu ve uyguladı. Kemalistler, Batı burjuvazisinin ideolojisini, elbette zamanın Türkiye şartları içinde biçimlendirdiler. (sayfa 95)
Bilimsel Sosyalistler, proletaryanın devrimcileridir. Bu nedenle burjuva ideolojisini savunmazlar. Öte yandan Bilimsel Sosyalistler, insanlık tarihinin devrimci eylem ve fikir mirasının bugünkü sahipleridir.(sayfa 96)
…Milli Kurtuluş Savaşı’nın devrimci ruhunu canlandırmak için mücadele edenler, proleter devrimcilerdir. (sayfa 97)
‘‘İddianame, TİİKP’nin İstiklal Harbi’ni ‘tahrif’ ettiğini ileri sürüyor. Biz, İstiklal Savaşı’nda kanını ve canını veren Türkiye’nin yiğit işçi ve köylülerinin davasını savunuyoruz. Biz, bağımsızlığa ve hürriyetine tutkun bir halkın evlatlarıyız. TİİKP, Milli Kurtuluş Savaşı’mızı verenlerin, tarihimizdeki bütün ilerici ve devrimci hareketlerin mirasçısıdır. Ama biz bu mirası, yani halkımızın devrimci tarihini eleştirici bir gözle ele alırız. Tarihten dersler çıkarırız. Milli Kurtuluş Savaşı’mızdan çıkardığımız çok değerli dersler de vardır.
‘Milli Mücadele, milli burjuvazi önderliğinde yapıldığı içindir ki, savaşın kazançları muhafaza edilemedi. Zaferden sonraki gelişme içinde, her şey İngiliz Dışişleri Bakanı Curzon’un Lozan’da söylediği gibi oldu. Emperyalizm, belli bir gelişme içinde yeni-sömürgecilik siyaseti ile Türkiye ekonomisine hâkim olabilmiştir. Savaşı yöneten genç Türk burjuvazisi, ‘işçi ve köylülerin omuzları üzerine kurduğu zafer taklarını geçerek, tahtına sağlamca yerleşti’ , büyüdü, zenginleşti ve emperyalizmle de uzlaştı. (sayfa 98)
‘‘Savcıların ‘‘Atatürk’e dil uzattığımız’’ iddiası üzerinde durmalıyız. Biz Mustafa Kemal’in önderlik ettiği Kurtuluş Savaşı’nın ve emekçilerin menfaatine olan bütün Kemalist reformların ve ileri hareketlerin mirasçısıyız.’’
… ‘‘ Biz, Mustafa Kemal’i halkımızın anti-emperyalist mücadele ki değerli hizmetleri dolayısıyla saygıyla anarız. Fakat biz aynı zamanda, Kemalist rejimin işçi ve köylüleri ezen burjuva karakterini açıkça ortaya koyar ve onunla mücadele ederiz. Çünkü bizler işçi sınıfı ihtilalcileriyiz. Tarihin en ilerici sınıfı olan ve kendisiyle birlikte bütün halkı kurtaracak olan işçi sınıfının temsilcileriyiz.’’(sayfa 99)
…Fırat ve Dicle Irmakları üzerinde Mezopotamya uygarlığını yaratan Sümerler veya Babilleri niçin elektrikle çalışan su tribünü keşfetmediler diye karalarız.(sayfa 102)
*Doğu Bey burada olayları tarihsel şartlara göre değerlendirmediğimizde böyle bir sonuca dahi varılabileceğini ortaya koyması bakımından son derece güzel bir örnek vermiştir.(r.erçin notu)
…Türkiye’de o tarihsel şartlarda milli devrimi toprak devrimi yönünde ilerletecek böyle bir köylü hareketi yoktu. Mustafa Kemal’i milli bir kahraman yapan, Milli Kurtuluş Savaşı’na önderlik etmesidir.(sayfa 103)
Kemalist Devrim’e Rağmen Hala Milli Demokratik Devrim Aşamasındayız.
Marksizmin büyük ustalarının belirttiği gibi, demokratik devrimin özü toprak devrimidir, köylünün toprağa ve hürriyete kavuşmasıdır. Demokrasi, her türlü feodal ve yarı feodal bağımlılık ve kalıntının devrimle tasfiye edilmesi demektir. Demokratik hürriyetler ve kurumlar, ancak bu temel üzerine var olabilir ve yaşayabilir. (sayfa 105)
…Toprak ağalarının, cumhuriyet iktidarları içindeki güçleri, cumhuriyetin kuruluşundan bugüne eksilmemiş, artmıştır. Cumhuriyetin ilk yıllarındaki anti-feodal reform ve önlemler toprak ağalığını tasfiye etmedi. CHP, DP, AP ve 12 Mart iktidarları, bütün cumhuriyet tarihi boyunca, köylük alanlarda toprak ağalarına ve tefecilere dayanmıştır. Bugünde durum farklı değildir. Büyün burjuvazi, toprak ağaları ve tefecilerle ittifak etmeksizin geniş köylü yığınlarını hâkimiyeti altında tutamaz.(sayfa 111)
*bugünkü mecliste dahi doğu illerindeki büyük toprak ağalarının, tarikat liderlerinin, batıdaki sermaye sınıfı temsilcilerinin kontenjanları hep vardır. (r.erçin notu)
…Büyük Ekim Devrimi’nden sonra açılan çağda, proletaryanın önderlik etmediği milli kurtuluş hareketleri, kalıcı zaferler kazanamaz; halkı emperyalizmin ve toprak ağalığının sömürü ve baskısından kesin olarak kurtaramaz; milliyetler üzerindeki baskıları kaldıramaz. (sayfa 112)
*burada ‘milliyetler üzerindeki baskılar’ ifadesine anlam verememekteyim. Kürtler üzerindeki baskılarsa bunlar artık geride kalmıştır. Elbette hem doğuda hem batıda alt yapısal bir takım devrimler yarım kalmıştır ancak Gazi Paşa’nın ulusal birlik yaratmadaki çabaları asla küçümsenmemelidir. (r.erçin notu)
BİTTİ….
Doğu Bey bu kitabıyla bilimsel sosyalizm ışığında Kemalist devrimi incelemiş ve Kemalizm’e yönelik haksız ithamların ne derece temelsiz olduğunu genel bir çerçeve çizerek açıklamıştır. Bununla beraber kendisi de bir takım eleştiriler getirmektedir. Toprak reformu bunun temelini oluşturuyor. Ancak D.Perinçek’in Toprak Ağalığı ve Kürt Sorunu adlı eseri bu reformların neden yapılamadığını anlamak açısından okunmalıdır. Devrimin lideri Gazi Paşa birçok kereler bizzat girişimlerde bulunmasına rağmen meclis çatısı altındaki o taşlaşmaya başlayan yapıyı kıramamıştır.
Doğu Bey kitabın ilk bölümlerinde ve sonradan yer verdiği TİİKP savunmasında da devrimin lideri Mustafa Kemal’i tarih sahnesinde saygı ile anmakta ve onu şakşakçılıktan uzak samimi bir tarzda yüceltmektedir. Sadece bu açısıyla dahi Perinçeklere yönelik yapılan ‘şimdi Atatürkçü mü oldular’ eleştirilerinin haksızlığı kanıtlanmaktadır. 1970’lerde Kemalizm konusundaki fikirleri ne ise bugün de aynıdır. Bilimsel Sosyalizmi benimsemiş bir lider olarak bu çerçeveden Kemalizm’e bakmakta ve hakkını teslim etmektedir.
Benim fikirlerim elbette Doğu Bey ile belli ölçülerde paralellik göstermektedir. Benim için Gazi Paşa büyük kurtarıcıdır ve Attila İlhan’ın hep söylediği Gazi’nin Ulusal Solculuğu tanımı aklımdadır. Yalçın Küçük Hocamın deyişiyle ‘‘kemalizm’den geri düşemeyiz’’ Kemalizm günahıyla sevabıyla bizimdir ve direnç noktamızdır. (m.recep erçin 24.11.2011)
‘‘milli kurtuluş savaşımızın ve cumhuriyet devriminin önderi büyük devrimci mustafa kemal’in anısına’’
Dördüncü basıma önsöz:
…İnönü’nün ikinci dünya savaşı yıllarındaki iktidarı için kullanılan ‘milli şef faşist diktatörlüğü’ nitelemesini çıkardım. 1942’de hükümetin başına geçen Saraçoğlu’nun Nazi yanlısı tavrına rağmen İnönü’nün esas olarak faşist kampın dışındaki ‘demokratik’ cepheye daha eğilimli olmasını dikkate alarak bu kavramı açıklayıcı ve yerinde bulmadım(sayfa 13)
*kitap ilk olarak kasım 1977 yılında basılmış, dördüncü basım ise mart 1995 aradan geçen sürede Perinçek’in daha nesnel bir yönde fikriyatının geliştiğini açık olarak görebiliyoruz.(r.erçin notu)
Üçüncü basıma önsöz:
…gerçektende, burjuvazinin demokratik devrimci atılımı olarak Kemalizm, artık tarihte kalmıştır ve Türkiye’nin geleceği üzerinde rol oynama şansına sahip değildir.
…bu nedenle Kemalist rejim, aynı zamanda burjuvazi ve toprak sahiplerinin emekçiler üzerinde diktatörlüğü idi. Kemalizm, burjuva sınıfsal karakteri nedeniyle kürt halkına ulusal baskı uyguladı. Bu baskı, ayaklanan kürt kitlelerine karşı kırımlara kadar vardı. Emekçilere ve kürt ulusuna tavrı, kemalizmin tarihe ayak bağı olan yönünü oluşturdu.(sayfa 15-16)
*yukarıdaki görüşler anladığım kadarıyla Perinçek’in değil, Perinçek’in bu kitapta eleştirdiği ve iki gruba ayırdığı Kemalizm inkârcılarının birinci grubunda yer alanların genel görüşleridir. (r.erçin notu)
… ‘‘ikinci cumhuriyet’’ tezleri bu ortamda piyasaya sürüldü. Aslında bu projenin mimarı, Turgut Özal’dır. ‘ikinci cumhuriyet’ üç temel direk üzerine oturtuluyor. ‘hür teşebbüs’, ‘hür düşünce’ ve ‘yeni dünya düzeni’.(sayfa 20)
*burada ikinci cumhuriyetçilerin tezlerini yermeye haklı olarak devam ediyor ve dikkatimi çeken Yalçın Küçük’ü de bunlara dâhil ediyor (sayfa 16’da). Ama burada esas olan ‘yeni dünya düzeni’ ne dikkat çekmiş olmasıdır. Yıl 1992’dir ve bugün yeni dünya düzeni kurulmaktadır. Emperyalist bir projedir ve Perinçek o tarihte bunu görmektedir. Yalçın Küçük’ü ikinci cumhuriyetçilere dâhil etmesini o zamanki çekişmeye bağlıyorum çünkü bugün Küçük hocamız sol Kemalist bir tavırla cumhuriyeti savunduğu için bedel ödemektedir.(r.erçin notu)
Milli Burjuvazi Önderliğinde Anti-Emperyalist Devrim
…Mustafa Kemal Atatürk’e ‘büyük devrimci’ demek, kanımca fazla değil, fakat eksiktir. Atatürk, Türkiye halkının yetiştirdiği en büyük devrimcidir. Türkiye halkı be yüz yıldan beri, milli kurtuluş savaşı ve Kemalist reformlar kadar büyük bir değişikliği yaşamamıştır. Mustafa Kemal’in önderlik ettiği eylemler kadar geniş yığınları kapsayan ve etkileyen eylemleri, Türkiye tarihi bugüne kadar yazmış değildir.
Tarihsel materyalizm, tarihsel olayları ve kişileri maddi bir olgu olarak, nesnel değerlendirir. Marksistler, tarihsel kişileri ele alırken, onların toplum hayatında ne gibi değişikliklere önderlik ettiklerine bakarlar. Değerlendirmelerini böyle yaparlar. Bu nedenledir ki, Mustafa Kemal’in toplumumuzun tarihindeki yeri bambaşkadır, hiç kimseyle karşılaştırılamaz.(sayfa28)
… Mustafa Kemal’in önderlik ettiği eylemlerin bu yüzyıllık milli demokratik devrim mücadelesi içinde eşsiz bir yeri vardır. Bugünkü kuşaklar, Mustafa Kemal’i eleştirebiliyor ve Kurtuluş Savaşı sonrası gelişmelerden ders çıkarabiliyorlarsa, burada bile Kemalist devrim’in büyük payı vardır.
Öte yandan Mustafa Kemal’in 1960’tan sonra tartışılması ve eleştirilmesi toplumumuzun ilerlemesi ve insanlarımızın ufuklarının açılması bakımından çok yararlı olmuştur. Bulutların üzerinden yere indirilen Atatürk, büyüklüğünü gerçeklerden alan bir devrimci olarak, halkımızın yetiştirdiği en büyük devrimci olarak daha büyük bir saygıya layıktır ve gönüllere daha da yerleşecektir.
Dünya ve Türkiye büyük çalkantılarla ilerlemektedir. Fırtına yükseldikçe, Mustafa Kemal daha güçlü bir esin kaynağı olacaktır.(sayfa28,29)
…Kurtuluş Savaşı hakkında Marksistlerin değerlendirmelerini bulabileceğimiz başka kaynaklara da baktık. Bu araştırma sonucunda, Milli Kurtuluş Savaşı’mızın anti-emperyalist niteliğini inkâr eden tezleri haklı çıkaracak tek bir satır dahi bulamadık. Bu nedenle TİKKO’cular, ileri sürdükleri tezlerin dayanağını büyük Marksist önderlerde değil, başka yerlerde aramalılar.(sayfa 34)
*bu bölümde ulusal kurtuluş savaşımızın ve sonrasındaki köklü reformların anti-emperyalist ve millici yönüne çokça vurgu yapılmaktadır. En önemlisi de bugün bazı asalakların iddia ettiği gibi Perinçek’in eskiden Atatürk’ü ağzına almadığı şimdi ise bundan nemalanmak istediği fikriyatı ne derece aşağılıkça bir söylemdir görülmektedir. Yükselen Atatürkçü akım hiç şüphe yok ki aydınlıkçı geleneğin yıllar öncesinden temellerini attığı bir oluşumdur. Bu nedenle içerdeki gericilerin ve dışarıdaki emperyalistlerin gözdesi akp diktatoryasının ilk hedeflerinden biri olan Perinçekler zindanlarda tutulmaktadır.(r.erçin notu)
Ekim Devriminin Bağımsızlık Çağrısı ve Ezilen Dünyadaki İlk Savaş Kıvılcımı
*bu bölüme dair not almamışım. (r.erçin)
Milli Devrim Niçin Cılız Kaldı
Kurtuluş Savaşı’mızın milli burjuva önderliği, emekçi halkın sırtına basarak iktidara geldi. Kemalist burjuvazi, ‘milli kapitalizm yolunu’ tuttu; büyümek, zenginleşmek ve sermaye yığmak için işçi ve köylüleri sömürdü. Yeni Türk burjuvazisi, işçi ve köylüler üzerinde diktatörlük kurdu.(sayfa 55)
*bende benzer eleştirileri; ‘eylül tezleri’ adlı yazımda yapmıştım.
…Kemalist Burjuvazi, emekçi köylü yığınlarına karşı toprak ağalarıyla da birleşti, toprak devrimi olanağına karşı durdu ve feodalizmin kökünden tasfiyesini önledi.(sayfa 56)
*bu konuda sonraki sayfalarda Doğu Perinçek’in hakkını teslim edeceği üzere ne emekçi yığınlarda ne de topraksız köylülerde hak aramaya yönelik bir girişim yoktu. Buna rağmen devrimin öncüsü Gazi Paşa defalarca toprak devrimi yapılması konusunda girişimlerde bulunmuştur. Ayrıca İzmir İktisat Kongrelerinde ‘say misakı millisi’ ilan edilmiştir. Emekçi sınıfların haklarını korumada evet yeterli önlem alınamamıştır ama sanayisi olmayan bir devletin örgütlenmiş işçi sınıfı da olması haliyle mümkün değildir. Bunun aksini iddia edenler olmuştur ancak öne sürdükleri delillerin yeterli olduğunu düşünmüyorum. Yine de emekçi sınıflar doğası gereği evet ezilmişlerdir. Toprak reformu konusunda ise Doğu Perinçek’in Toprak Ağalığı ve Kürt Sorunu adlı kitabı gayet açıklayıcıdır.(recep erçin notu)
…Türkiye komünistleri Kemalist Devrim’i eleştirdikten sonra şu sonuca varıyorlardı;
‘Türkiye bir burjuva devriminden geçmiştir. Ne var ki, bu devrim burjuva demokratik devrimin bütün görevlerini yerine getiremedi. Toprak devrimini, milliyetler meselesini vb. henüz çözemedi.’
…Türkiye’nin emperyalizme karşı kendini koruyabileceği bağımsız bir gelişme yoluna girmesi, ancak toprak devrimiyle gerçekleşebilirdi. Bunu Kemalist burjuvazinin yapmasına imkân yoktu. Köylülerin güçlü bir toprak devrimi mücadelesi olmadığı için, burjuvazi içinden demokratik devrimi kararlı olarak devam ettirmekten yana bir kanat çıkmadı.(sayfa 59)
…Emperyalizmin istilasına son verilmesi en çok işçi ve köylülerin çıkarınaydı. Savaştığı sürece Ankara Hükümetini desteklemek, onunla ittifak etmek devrim yolunda ilerlemenin de şartıydı. Çünkü bu savaş, devrimin en büyük düşmanı olan emperyalistlere karşıydı; devrimi boğacak olan en büyük kuvveti yurttan sürmekteydi. Ezilen ülke proletaryasının emperyalist işgal ve saldırı karşısındaki tutumu her zaman aynıdır: Emperyalizme karşı kim savaşırsa onunla ittifak etmek, tüfeği ona değil, yabancı saldırgana çevirmek, proletaryanın bağımsızlığını korumak ve bağımsız silahlı gücünü adım adım inşa etmek.(sayfa 62)
Türkiye’nin Adım Adım Yeniden Yarı Sömürge Oluşu
…Türkiye, Kurtuluş Savaşı’ndan sonra tekrar yarı sömürge haline belli bir süreç içinde gelmiştir. Ve bu süreç dümdüz gelişmemiş, zıt eğilimlerin mücadele ettiği inişli-çıkışlı bir yol izlemiştir. Marksistler meseleyi böyle görmüş ve böyle açıklamışlardır.
…‘Türkiye, sömürgelere ve dış pazarlara sahip olmadığı için, milli burjuvazi sermayesini ancak emekçi kitleleri ve yerli pazarı sonuna kadar sömürerek çoğaltabilirdi.’ /şefik hüsnü-Komintern organlarındaki yazı ve konuşmalar, sayfa 132/ (sayfa 66)
…Dimitrov, 1925 yılında yazdığı bir yazıda bu sorunun cevabını veriyor;
‘‘Yeniden milli doğuş ‘Türkiyesi, bugün Fransa’nın ve İngiltere’nin Küçük Asya’daki sömürgeci işgali için bir tehdit oluşturuyor(…) Bu yüzden muhafazakârların hükümet ettiği İngiltere’nin önderliği altında kapitalist Avrupa, Türkiye’yi ne olursa olsun zayıflatmaya ve ağır emperyalist pençesi altına almaya çalışıyor.’’ (sayfa 69)
…Türkiye komünistleri, Kemalistlerin Kurtuluş Savaşı’ndan sonra devrimci mevzileri adım adım terk ettiklerini ve en sonunda emperyalizm önünde de çöktüğünü gördüler ve düzgün bir şekilde Kemalistleri Türkiye hâkim sınıflarının en gerici unsurlarından ayırdılar ve esas darbeyi daima emperyalizm ile en sadık uşaklarına yöneltirler.
‘Fahri’ yoldaş, 1933 yılında şöyle yazıyordu:
‘Türkiye’de dünya emperyalizminin doğrudan doğruya ajanlığını yapanlar, feodal ağalar ve katıksız burjuva kompradorlarıdır. Ayrıca, Kemalist parti saflarından da böyle unsurlar belli ölçülerde çıkmaktadır. Ancak Kemalistleri bu gibi unsurlarla aynı sepete atmak yanlış olur.’(sayfa 69)
Troçkizmin Vardığı Yer Ezen Ezilen Ayrımının Reddi
… dünya devrimleri Kurtuluş Savaşı’nın başından itibaren şu uyarıyı da yapmışlardır: Eğer Türkiye kapitalizm yolunu tutarsa siyasal bağımsızlığa rağmen, emperyalizmin ekonomik sömürüsü altına girmekten kurtulamayacaktır.
Bakü Doğu Halkları Kurultayı’nda oybirliği ile kabul edilen ‘‘Türkiye’deki Mustafa Kemal yönetimi veya İran’daki ya da Hindistan’daki ulusal kurtuluşçu yönetimler, kapitalist toplumu benliklerinde olduğu gibi yaşatarak İngilizleri kovar ve İngiltere’ye ulusal bağımsızlıklarını kabul ettirmeyi başarırlarsa, ekonomik açıdan İngiltere’ye bağımlı olamaya devam edeceklerdir. Siyasal bağımsızlık, uluslararası sanayi sermayesinin sızmasından onları koruyamayacaktır.’’
Şefik Hüsnü’de Lozan Konferansı sırasında şöyle diyordu:
‘‘ Avrupa kapitalistleri bizi bağımsız bir hükümet tanımakla, gelir kaynaklarımızı ve iş gücümüzü doymaz bir iştihayla sömürmek ve dolayısıyla ekonomik bağımlılıkları altına almak niyetinden vazgeçmiş olmuyorlar.’’ (sayfa 75)
*gerçektende böyle olmamış mıdır? Attila İlhan Lozan’da İsmet Paşa’nın sonradan İngiltere’den yana çıkmasını hep eleştirir. Gazi’nin fikriyatının çok başka olduğunu dile getirir.(recep erçin notu)
…TİKKO teorisyenlerinin kavrayamadığı nokta şudur: Milli Kurtuluş savaşlarında proletarya önderliğinin ‘biricik doğru yöntem’ olması, burjuva önderliğindeki anti-emperyalist savaşların reddedilmesi ve emperyalizmin safında gösterilmesi anlamına gelmez. (sayfa79)
…Ezilen ülkelerin burjuvazisinin bir kesimi emperyalizmin işbirlikçisidir, fakat bu ülkelerde siyasal bağımsızlıktan yana bir milli burjuvazide vardır. Evet, burjuvazi bütünüyle sosyal devrimden korkuyor. Fakat milli olan kesim, milli devrimden korkmuyor, hatta bazı ülkelerde milli devrimin başına dahi geçebiliyor.
…Lenin ve Stalin ise, emperyalizme darbe indiren her hareketin, isterse başında ezilen milletlerin hâkim sınıfları olsun, dünya devriminin bir parçası olduğunu belirtmişlerdi.(sayfa 80)
*proleter devrim için şartlar vardı da biz mi yapmadık? Eğer şartlar olsaydı Gazi bir Dakka bile tereddüt etmezdi. Birde Rusya cephesinden bakalım orada proleter devrim oldu da emperyalizmin kıskacından kaçabildiler mi? Devrimin öncülerinin ebediyete göçmesiyle birlikte Sovyetlerde çöküşe geçmiştir. Bu nedenle Kemalizmi başarısız sayanlar arkalarını dayadıkları yerlere de bir baksınlar. Perinçek’in dediği gibi ‘Kemalist devrim yarım kalmıştır’ evet ama tamamlanacaktır. Şu haliyle başarısız sayamayız. (recep erçin notu)
Kemalist İktidar Faşist Diktatörlük Müydü?
…Kemalist iktidarın demokratik bir nitelik taşımadığı bilinen bir gerçek. Ama şu nokta da bilinir ki, demokratik olmayan her iktidar faşist değildir. Feodalizmi kökünden tasfiye edemeyen bütün ülkelerdeki iktidarlar, demokratik değildir. …Ezen sınıfların faşist diktatörlüğü ile faşist olmayan diktatörlükler arasındaki fark, bir zorbalık derecesi farkı değil, doğrudan doğruya nitelik farkıdır.
… Faşizm, emperyalizmin çöküş çağında ortaya çıkan bir devlet biçimidir. Faşizm, Dimitrov’un belirttiği gibi, ‘emperyalizmin en saldırgan ve en ateşli savaş taraftarı güçlerinin zırhlı yumruğudur.’ Bu nedenle faşizmin merkezi, daima en saldırgan, en gerici emperyalist devletlerdir.
…İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Hitler’in çizmesini ABD emperyalistleri giydi…(sayfa 85)
…Kemalistler, feodal sultanlığı yıkmakla ve gericiliğe bazı darbeler indirmekle, Türkiye tarihini demokrasi yönünde ilerleten önemli bir rol oynamışlardır. Bununla birlikte Kemalist iktidar, feodal-komprador-sultanlığın toplumsal temeli olan toprak ağalığının ve emperyalist sömürünün kökünü kazmadı.
…üst yapıdaki bazı reformlar, feodalizme sınırlı darbeler indirmekle birlikte, yarı feodal yapı varlığını sürdürdü. …Kemalistler, esas olarak yeni Türk burjuvazisinin temsilcileri olmakla birlikte, toprak ağalarıyla uzlaşarak hükümet ettiler. (sayfa 86)
Nitekim zamanın Marksist-Leninistleri, Kemalist iktidarı hiçbir zaman ‘faşist diktatörlük’ olarak görmemiş ve Kemalist hükümetlerin faşist kampa kayması için mücadele etmişlerdir. (sayfa 87)
…1925 yılı, Kemalist iktidarın halk yığınları üzerindeki baskının yoğunlaştığı bir yıl oldu Kürt halk kitlelerine uygulanan katliam biliniyor.
*burada bahsedilen baskılar nelerdir? İlerleyen satırlarda ‘takriri sükun kanunu’ örnek verilmiş fakat içerikle ilgili açıklama yapılmamıştır. Dönemi koşulları hesaba katıldığında alınan önlemler hiç de aşırı değildir. Kürt isyanları hiç şüphe yok ki emperyalistlerin kışkırtmasıyla çıkmıştır dolayısıyla rejim kendini gayet doğal olarak savunmuştur. Zaten Perinçek de şimdilerde bu fikirdedir. (r.erçin notu)
…1935 yılında CHP ve devlet örgütü birleştirilmiş, 1936’da İtalyan ceza kanunundan alınan faşist 141–142. maddeler kanunlaştırılmıştır. (sayfa 88)
* Attila İlhan Gazi’nin bu tür girişimlere karşı olduğunu ve aynı yıllarda hazırlanan CHP programının İtalya ve Almanya’daki faşist partilerin programlarına benzemesi üzerine Mustafa Kemal’in ‘kim bu zorbalar’ diyerek, önce Recep Peker’i bilahare İnönü’yü saf dışı ettiğini zamanın tanıklarının hatıralarına dayanarak ve şüphe bırakmayacak şekilde yazmıştır. (r.erçin notu)
… Yine de Türkiye, 1930–34 yılları arasında Sovyetler Birliği ve Ekim Devrimi’ne karşı hala dikkatli bir politika izlemekte, düşmanlık gütmemektedir. (sayfa 88)
*kitabı okurken bu yorumun yanına ‘Sovyetler tanrı mıdır?’ şeklinde not düşmüşüm.(r. erçin notu)
…1930’larda özellikle İngiliz emperyalistleriyle işbirliğini adım adım yoğunlaştıran Kemalist burjuvazi, giderek Sovyet dostluğuna sırt çevirir.(sayfa 88)
…Stalin, Çan Kayşek’i Mustafa Kemal’e benzetenlere cevap verirken Mustafa Kemal’in faşist olmadığını dolaylı olarak belirtiyordu. Stalin, Çan Kayşek’in ‘‘Çin’in Kemal’i olamayacağını’’ özetle şöyle açıklıyordu: Çin’de toprak devriminin ilerlemesi ile faşist kamp arasında bir orta yol yoktur. Bu sebeple Çan Kayşek Mustafa Kemal olamayacak ve Çin’in Mussolinileri ile aynı kaderi paylaşacaktır. Aynı gerçeği Mao Zedung şu soruyu sorarak belirtmişti: ‘‘Çin’in Kemal’i nerede?’’
Kemalistler, işçi ve köylülere karşı, toprak devrimi olanağına karşı bir diktatörlüğü, Çin Mussolinilerinden farklı bir nitelikteydi ve faşist değildi. (sayfa 89–90)
*bu başlıkta saftirik solcuların Kemalistleri faşistlikle suçlamalarına çok sağlam yanıtlar verilmiştir. Kemalist diktatorya tanımına katılmakla birlikte şu şerhi de düşüyorum; proletarya diktatörlüğünü meşru görenler Kemalist diktatoryayı hakir göremezler, her yeni rejim kurulurken kendini korumak ve düşmanlarını saf dışı etmek zorundadır. (r.erçin notu)
Devrimci Tarihin Mirasçısı Proletaryadır.
Büyük burjuva devrimcilerine derin bir saygı göstermeyen bir insan Marksist olamaz. (Lenin)
TİİKP’nin savunduğu miras, Kemalizm değil, Milli Kurtuluş Savaşı ve ‘tam bağımsızlık’ ilkesidir.(sayfa 93)
Kemalizm, burjuvazinin ideolojisidir. Biz ise Marksistiz. Biz, bir ideoloji olarak Kemalizmi savunmuyoruz, işçi sınıfının devrimci ideolojisini savunuyoruz. Ama biz, Kemalistlerin önderlik ettiği Milli Kurtuluş Savaşı’mızı halkımızın devrimci tarihinin bir parçası olarak görüyor ve bu devrimci mirası savunuyoruz. (sayfa 94)
…çağımızın devrimci ideolojisi, artık burjuva devrimciliği değil proletaryanın ideolojisi olan Bilimsel Sosyalizm’dir.
Kemalizm, bazılarının iddia ettiği gibi, yeni ve eşi görülmeyen bir ideoloji değildir. Kemalizm, Batı ülkeleri burjuvasinin önderliğinde sistemleşen burjuva ideolojisini Türkiye’de savundu ve uyguladı. Kemalistler, Batı burjuvazisinin ideolojisini, elbette zamanın Türkiye şartları içinde biçimlendirdiler. (sayfa 95)
Bilimsel Sosyalistler, proletaryanın devrimcileridir. Bu nedenle burjuva ideolojisini savunmazlar. Öte yandan Bilimsel Sosyalistler, insanlık tarihinin devrimci eylem ve fikir mirasının bugünkü sahipleridir.(sayfa 96)
…Milli Kurtuluş Savaşı’nın devrimci ruhunu canlandırmak için mücadele edenler, proleter devrimcilerdir. (sayfa 97)
‘‘İddianame, TİİKP’nin İstiklal Harbi’ni ‘tahrif’ ettiğini ileri sürüyor. Biz, İstiklal Savaşı’nda kanını ve canını veren Türkiye’nin yiğit işçi ve köylülerinin davasını savunuyoruz. Biz, bağımsızlığa ve hürriyetine tutkun bir halkın evlatlarıyız. TİİKP, Milli Kurtuluş Savaşı’mızı verenlerin, tarihimizdeki bütün ilerici ve devrimci hareketlerin mirasçısıdır. Ama biz bu mirası, yani halkımızın devrimci tarihini eleştirici bir gözle ele alırız. Tarihten dersler çıkarırız. Milli Kurtuluş Savaşı’mızdan çıkardığımız çok değerli dersler de vardır.
‘Milli Mücadele, milli burjuvazi önderliğinde yapıldığı içindir ki, savaşın kazançları muhafaza edilemedi. Zaferden sonraki gelişme içinde, her şey İngiliz Dışişleri Bakanı Curzon’un Lozan’da söylediği gibi oldu. Emperyalizm, belli bir gelişme içinde yeni-sömürgecilik siyaseti ile Türkiye ekonomisine hâkim olabilmiştir. Savaşı yöneten genç Türk burjuvazisi, ‘işçi ve köylülerin omuzları üzerine kurduğu zafer taklarını geçerek, tahtına sağlamca yerleşti’ , büyüdü, zenginleşti ve emperyalizmle de uzlaştı. (sayfa 98)
‘‘Savcıların ‘‘Atatürk’e dil uzattığımız’’ iddiası üzerinde durmalıyız. Biz Mustafa Kemal’in önderlik ettiği Kurtuluş Savaşı’nın ve emekçilerin menfaatine olan bütün Kemalist reformların ve ileri hareketlerin mirasçısıyız.’’
… ‘‘ Biz, Mustafa Kemal’i halkımızın anti-emperyalist mücadele ki değerli hizmetleri dolayısıyla saygıyla anarız. Fakat biz aynı zamanda, Kemalist rejimin işçi ve köylüleri ezen burjuva karakterini açıkça ortaya koyar ve onunla mücadele ederiz. Çünkü bizler işçi sınıfı ihtilalcileriyiz. Tarihin en ilerici sınıfı olan ve kendisiyle birlikte bütün halkı kurtaracak olan işçi sınıfının temsilcileriyiz.’’(sayfa 99)
…Fırat ve Dicle Irmakları üzerinde Mezopotamya uygarlığını yaratan Sümerler veya Babilleri niçin elektrikle çalışan su tribünü keşfetmediler diye karalarız.(sayfa 102)
*Doğu Bey burada olayları tarihsel şartlara göre değerlendirmediğimizde böyle bir sonuca dahi varılabileceğini ortaya koyması bakımından son derece güzel bir örnek vermiştir.(r.erçin notu)
…Türkiye’de o tarihsel şartlarda milli devrimi toprak devrimi yönünde ilerletecek böyle bir köylü hareketi yoktu. Mustafa Kemal’i milli bir kahraman yapan, Milli Kurtuluş Savaşı’na önderlik etmesidir.(sayfa 103)
Kemalist Devrim’e Rağmen Hala Milli Demokratik Devrim Aşamasındayız.
Marksizmin büyük ustalarının belirttiği gibi, demokratik devrimin özü toprak devrimidir, köylünün toprağa ve hürriyete kavuşmasıdır. Demokrasi, her türlü feodal ve yarı feodal bağımlılık ve kalıntının devrimle tasfiye edilmesi demektir. Demokratik hürriyetler ve kurumlar, ancak bu temel üzerine var olabilir ve yaşayabilir. (sayfa 105)
…Toprak ağalarının, cumhuriyet iktidarları içindeki güçleri, cumhuriyetin kuruluşundan bugüne eksilmemiş, artmıştır. Cumhuriyetin ilk yıllarındaki anti-feodal reform ve önlemler toprak ağalığını tasfiye etmedi. CHP, DP, AP ve 12 Mart iktidarları, bütün cumhuriyet tarihi boyunca, köylük alanlarda toprak ağalarına ve tefecilere dayanmıştır. Bugünde durum farklı değildir. Büyün burjuvazi, toprak ağaları ve tefecilerle ittifak etmeksizin geniş köylü yığınlarını hâkimiyeti altında tutamaz.(sayfa 111)
*bugünkü mecliste dahi doğu illerindeki büyük toprak ağalarının, tarikat liderlerinin, batıdaki sermaye sınıfı temsilcilerinin kontenjanları hep vardır. (r.erçin notu)
…Büyük Ekim Devrimi’nden sonra açılan çağda, proletaryanın önderlik etmediği milli kurtuluş hareketleri, kalıcı zaferler kazanamaz; halkı emperyalizmin ve toprak ağalığının sömürü ve baskısından kesin olarak kurtaramaz; milliyetler üzerindeki baskıları kaldıramaz. (sayfa 112)
*burada ‘milliyetler üzerindeki baskılar’ ifadesine anlam verememekteyim. Kürtler üzerindeki baskılarsa bunlar artık geride kalmıştır. Elbette hem doğuda hem batıda alt yapısal bir takım devrimler yarım kalmıştır ancak Gazi Paşa’nın ulusal birlik yaratmadaki çabaları asla küçümsenmemelidir. (r.erçin notu)
BİTTİ….
24 Kasım 2011 Perşembe
tanrının kaçışı
ne yapsam olmuyor, aklımdasın hep
yarınlarımdasın,
bu kasvetli kitaplar dahi unutturamıyor
hele bu şarkılar, ah bu şarkılar
bir ölü olmaya çalışıyorum
ve ölmenin ne kadar zor olduğunu keşfediyorum
susmak istiyorum,
düşüncelerime kilit vuramıyorum
yine akşamdır ve evim mezarlıktır
bir hiç olmak çabasındayım,
belki o zaman kaçabilirim
senin kaçışların ziyadesiyle yaralarken
bir kurşun da ben sıkacağım ölümsüz sevmelere
ruhum ve hayallerim,
hepsini gözyaşlarımla yakacağım
elbet bir zaman senin için şiir yazacağım
yalnız seni anlatan ve benim hiç olmadığım,
hayatın olmadığı bir şiir, ilk defa aşkın olmadığı
her dizesi şeytanlara rahmet okutan,
kan kusan lanet bir şiir
okudukça mezarımı açıp beni yeniden öldürmek isteyeceksin
binlerce defa hem de küfredeceksin
affet,
çünkü ben dilsiz, aşık ve bedbaht bir tanrıyım…
mustafa recep / 24.11.2011
yarınlarımdasın,
bu kasvetli kitaplar dahi unutturamıyor
hele bu şarkılar, ah bu şarkılar
bir ölü olmaya çalışıyorum
ve ölmenin ne kadar zor olduğunu keşfediyorum
susmak istiyorum,
düşüncelerime kilit vuramıyorum
yine akşamdır ve evim mezarlıktır
bir hiç olmak çabasındayım,
belki o zaman kaçabilirim
senin kaçışların ziyadesiyle yaralarken
bir kurşun da ben sıkacağım ölümsüz sevmelere
ruhum ve hayallerim,
hepsini gözyaşlarımla yakacağım
elbet bir zaman senin için şiir yazacağım
yalnız seni anlatan ve benim hiç olmadığım,
hayatın olmadığı bir şiir, ilk defa aşkın olmadığı
her dizesi şeytanlara rahmet okutan,
kan kusan lanet bir şiir
okudukça mezarımı açıp beni yeniden öldürmek isteyeceksin
binlerce defa hem de küfredeceksin
affet,
çünkü ben dilsiz, aşık ve bedbaht bir tanrıyım…
mustafa recep / 24.11.2011
21 Kasım 2011 Pazartesi
özlemin içimde kapanmaz yaradır
özlemin içimde kapanmaz yaradır
bir selamı çok görme sensizlik büyük cezadır
olurda bir güzel çalarsa kabini
bilesin o gün aşk bana düşmandır
denizine çek beni, dalgalarında boğ
ölüm bile ne gam, hasretin bir kor
mustafa recep
12.11.2011
bir selamı çok görme sensizlik büyük cezadır
olurda bir güzel çalarsa kabini
bilesin o gün aşk bana düşmandır
denizine çek beni, dalgalarında boğ
ölüm bile ne gam, hasretin bir kor
mustafa recep
12.11.2011
tanrılar susamıştı - anatole france - çeviren hüseyin cahit yalçın
...''hainler galebe çaldıkları zaman kanun ölmüş demektir.'' sayfa 224
...''hükümet halkın hukukuna tecavüz ettiği zaman, isyan halk için vazifelerin en mukaddes ve en zarurisidir.'' sayfa 225
...'' bunlar kuklalar, ... türlü türlüsü var. Hepsi benim icadım. Kendilerine neşe ve ızdırap bilmez birer fani vücut verdim. Akıl ve düşünce vermedim. Çünkü ben iyi kalbli bir Allahım'' filozof Broteaux,sayfa 8
...''hükümet halkın hukukuna tecavüz ettiği zaman, isyan halk için vazifelerin en mukaddes ve en zarurisidir.'' sayfa 225
...'' bunlar kuklalar, ... türlü türlüsü var. Hepsi benim icadım. Kendilerine neşe ve ızdırap bilmez birer fani vücut verdim. Akıl ve düşünce vermedim. Çünkü ben iyi kalbli bir Allahım'' filozof Broteaux,sayfa 8
15 Kasım 2011 Salı
İKTİDAR BANKERLERE!
İKTİDAR BANKERLERE!
Lenin ‘bütün iktidar Sovyetlere’ diyordu yani asker, işçi ve köylüye iktidarı veriyordu bir halk hükümeti arzuluyordu ve tarih 1917 idi.
Kapitalizmin malileşmesi sonucu küresel ölçekte, finansal sistemde meydana gelen çatlamalar, bugün artık önü alınamaz sosyal ve ekonomik krizlere dönüşmüş durumda. Buna kapitalizmin çöküşü diyebilir miyiz? Belki evet ama iş çığırından çıkmak üzere.
Huntington’un o meşhur tezi ‘medeniyetler çatışması’ ve bunun üzerinden yürütülen İslam coğrafyasını şekillendirmeye yönelik ‘Büyük Ortadoğu ve Kuzey Afrika Projesi’!
Kimler gitti kimler kaldı faslına girmeyeceğim. Ama bir parantez açmadan da olmayacak, Huntington tezinde kısaca şöyle bir öngörüde bulunuyordu:
‘Uluslararası ittifak ya da ihtilaflarda belirleyici olan unsur politik ya da ekonomik ideolojiler değil, medeniyetler olacaktır’
Mademki Yeni Dünya’yı bu minvalde şekillendireceğiz o vakit Batı’nın istilacı ideolojisi dışında hiçbir ideoloji yaşamamalıdır. İslam coğrafyasında hüküm süren Baasçı rejimler yıkılacaktır ve nihayet sıra Kemalist Türkiye’ye de gelecektir. Hepimiz şu son birkaç yılda ve özellikle son aylarda dünya ölçeğinde yaşanan hızlı değişimleri gördük daha da çok şeyler göreceğiz. Lakin o bahsi diğer, diyerek parantezi kapatıyorum.
Euroland cephesinde bir şeyler uzun süredir ters gidiyordu 2008 krizi bir uyarı niteliğindeydi ama elden bir şey gelmeyince, AB kara kışa hazırlıksız yakalandı.
İspanya alarm verirken Yunanistan’da olanlar oldu ve hemen ardından İtalya geldi. Tam da bugünlerde Rusya Maliye Eski Bakanı Aleksey Kudrin bir vesileyle kriz üzerine yaptığı değerlendirmede eğer önlem alınmazsa sıranın İspanya, İrlanda ve Portekiz'de olduğunu söyledi.(1)
Avrupa bu ülkeleri kurtarabilir miydi? Güngör Uras, ‘Papandreu ile Berlusconi gidince kriz bitecek mi? başlıklı köşe yazısında şu değerlendirmede bulunuyor:
‘Papandreu, AB liderlerinin isteklerini yerine getirdi. Parlamentodan da güvenoyu aldı. Berlusconi önüne konulan reform paketini parlamentodan geçirdi.
O da güvenoyu aldı.
İyi de... Bu iki politikacı neden istifa ediyor? AB liderleri onların değişimini neden istiyor?
Büyük borç yükü bulunan ve borç ödemekte zorlanan Yunan ve İtalyan halklarından fedakârlık bekleniyor.’
Üstat böyle söylüyor ve elbette iki ülkenin halkları da bu fedakârlıkları yapmak istemiyorlar seçimle iktidara gelmiş yöneticiler ise halkın zulmünden korktukları için artık o koltuklarda oturmayacaklar. Yerlerine ise bizim çok alışık olduğumuz üzere ‘derviş modeli’ diye medyamızda yer alan sistemle gelen ehil adamlar oturacak. Hepimizin hafızasındadır saygın, dahi, kurtarıcı ekonomist Kemal Derviş koalisyon hükümetine uluslar arası güçler tarafından dayatıldı ve dış güçler tarafından atanmış nur topu bir bakanımız oldu. Sonrası malumunuz halk bunu affetmedi ve o üç partiyi ilk seçimde sandığa gömdü.
Şimdi İtalya ve Yunanistan’da hükümet kurmak üzere Avrupa’da ise işleri rayına koymak için AB Merkez Bankası’nın başına atanan süper mariolar var. Bunların ortak özelliği ise ABD’nin finans devi Goldman Sachs için çalışmış olmaları.(2) Yunanistan’ın başına bir bankacı, İtalya’nın başına ise bir Bilderbedg’ci atanıyor Nereden nereye geldik demeyin ‘yeni dünya düzeni’ İslam coğrafyası halklarına silah zoruyla, Avrupa halklarına ise ekonomik krizle dayatılıyor. Tam da bunlar olurken D.Rockefeller’in 1991 yılında Almanya’nın Baden Baden kentindeki Bilderberg konferansının açılışında yaptığı konuşmadaki şu cümle aklınıza geliyordur sanırım:
…‘‘Entelektüel seçkinler ve dünya bankerlerinin ulus üstü egemenliği, önceki yüzyıllarda olan ulusal egemenliğe tercih ediliyor.”
Makalenin başlığını bir kez daha okuyun ve nokta.
M. Recep ERÇİN
1-15.11.2011 tarihli haber bültenleri
2- Sol.org sitesinde yer alan 15.11.2011 tarihli haber
* Mario Monti ve Lukas Demetrios Papadimos’un biyografilerine Wikipedia’dan bakabilirsiniz.
Lenin ‘bütün iktidar Sovyetlere’ diyordu yani asker, işçi ve köylüye iktidarı veriyordu bir halk hükümeti arzuluyordu ve tarih 1917 idi.
Kapitalizmin malileşmesi sonucu küresel ölçekte, finansal sistemde meydana gelen çatlamalar, bugün artık önü alınamaz sosyal ve ekonomik krizlere dönüşmüş durumda. Buna kapitalizmin çöküşü diyebilir miyiz? Belki evet ama iş çığırından çıkmak üzere.
Huntington’un o meşhur tezi ‘medeniyetler çatışması’ ve bunun üzerinden yürütülen İslam coğrafyasını şekillendirmeye yönelik ‘Büyük Ortadoğu ve Kuzey Afrika Projesi’!
Kimler gitti kimler kaldı faslına girmeyeceğim. Ama bir parantez açmadan da olmayacak, Huntington tezinde kısaca şöyle bir öngörüde bulunuyordu:
‘Uluslararası ittifak ya da ihtilaflarda belirleyici olan unsur politik ya da ekonomik ideolojiler değil, medeniyetler olacaktır’
Mademki Yeni Dünya’yı bu minvalde şekillendireceğiz o vakit Batı’nın istilacı ideolojisi dışında hiçbir ideoloji yaşamamalıdır. İslam coğrafyasında hüküm süren Baasçı rejimler yıkılacaktır ve nihayet sıra Kemalist Türkiye’ye de gelecektir. Hepimiz şu son birkaç yılda ve özellikle son aylarda dünya ölçeğinde yaşanan hızlı değişimleri gördük daha da çok şeyler göreceğiz. Lakin o bahsi diğer, diyerek parantezi kapatıyorum.
Euroland cephesinde bir şeyler uzun süredir ters gidiyordu 2008 krizi bir uyarı niteliğindeydi ama elden bir şey gelmeyince, AB kara kışa hazırlıksız yakalandı.
İspanya alarm verirken Yunanistan’da olanlar oldu ve hemen ardından İtalya geldi. Tam da bugünlerde Rusya Maliye Eski Bakanı Aleksey Kudrin bir vesileyle kriz üzerine yaptığı değerlendirmede eğer önlem alınmazsa sıranın İspanya, İrlanda ve Portekiz'de olduğunu söyledi.(1)
Avrupa bu ülkeleri kurtarabilir miydi? Güngör Uras, ‘Papandreu ile Berlusconi gidince kriz bitecek mi? başlıklı köşe yazısında şu değerlendirmede bulunuyor:
‘Papandreu, AB liderlerinin isteklerini yerine getirdi. Parlamentodan da güvenoyu aldı. Berlusconi önüne konulan reform paketini parlamentodan geçirdi.
O da güvenoyu aldı.
İyi de... Bu iki politikacı neden istifa ediyor? AB liderleri onların değişimini neden istiyor?
Büyük borç yükü bulunan ve borç ödemekte zorlanan Yunan ve İtalyan halklarından fedakârlık bekleniyor.’
Üstat böyle söylüyor ve elbette iki ülkenin halkları da bu fedakârlıkları yapmak istemiyorlar seçimle iktidara gelmiş yöneticiler ise halkın zulmünden korktukları için artık o koltuklarda oturmayacaklar. Yerlerine ise bizim çok alışık olduğumuz üzere ‘derviş modeli’ diye medyamızda yer alan sistemle gelen ehil adamlar oturacak. Hepimizin hafızasındadır saygın, dahi, kurtarıcı ekonomist Kemal Derviş koalisyon hükümetine uluslar arası güçler tarafından dayatıldı ve dış güçler tarafından atanmış nur topu bir bakanımız oldu. Sonrası malumunuz halk bunu affetmedi ve o üç partiyi ilk seçimde sandığa gömdü.
Şimdi İtalya ve Yunanistan’da hükümet kurmak üzere Avrupa’da ise işleri rayına koymak için AB Merkez Bankası’nın başına atanan süper mariolar var. Bunların ortak özelliği ise ABD’nin finans devi Goldman Sachs için çalışmış olmaları.(2) Yunanistan’ın başına bir bankacı, İtalya’nın başına ise bir Bilderbedg’ci atanıyor Nereden nereye geldik demeyin ‘yeni dünya düzeni’ İslam coğrafyası halklarına silah zoruyla, Avrupa halklarına ise ekonomik krizle dayatılıyor. Tam da bunlar olurken D.Rockefeller’in 1991 yılında Almanya’nın Baden Baden kentindeki Bilderberg konferansının açılışında yaptığı konuşmadaki şu cümle aklınıza geliyordur sanırım:
…‘‘Entelektüel seçkinler ve dünya bankerlerinin ulus üstü egemenliği, önceki yüzyıllarda olan ulusal egemenliğe tercih ediliyor.”
Makalenin başlığını bir kez daha okuyun ve nokta.
M. Recep ERÇİN
1-15.11.2011 tarihli haber bültenleri
2- Sol.org sitesinde yer alan 15.11.2011 tarihli haber
* Mario Monti ve Lukas Demetrios Papadimos’un biyografilerine Wikipedia’dan bakabilirsiniz.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)