ah rüzgâr gaddarlığı bırakıp
yine meltem oldu dolu içime
sen aklıma düştükçe
sımsıcak hasretin sarıp sarmalar beni
sokak lambalarının sarı ve titrek ışığında
çıplak ağaç gölgeleri saklayamaz beni
henüz ayaza çekip zehrini akıtmamış
bu soğuk kış gecesinden
dakikalar uzar gider kaldırımlar boyunca
ve sana ulaşır yalnızlığım
böyle gecelerde pencerende bir uğultu duyarsan
bil ki özlem dolu dizelerle seni anmaktayım
ah rüzgar yine ab-ı hayat olsan aksan içime
bilmem hangi zamanın baharından kalmasın
üşümüşsün belli usulca yanıma sokulmaktasın
kimsesiz kaldığım bu şehirde
gece iki/dört nöbetinde
ah rüzgar meltem olup usulca sızar içime
sen aklıma düştükçe
sımsıcak hasretinle sarıp sarmalar beni
buram buram saçların kokar boş caddeler
ve saat tam sıfır dörtte, gitme vakti geldiğinde
uykulu gözlerle yatağıma çekilirken ben
bir buse uçur sol yanağıma, kardeşçe selamlarınla…
mustafa recep
25.01.2011
sevgili kardeşim meltem’e ithaf edilmiştir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder