gaddardır mevsimin, iklimin soğuk
kıraçtır toprağın, yolların ıssız
terk edilmiş şehrinin ışıksız evleri
ve buğulu pencerelerin ardında hapis mazin
ıslak ve sessiz sokaklarında,
elinde oyalı mendili, ağlayan bir çocuk
kim bilir ne vakittir unutulmuştur
bu dem gelip tutsam ellerinden
keskindir rüzgarın bilirim yağmurun uzak
eğilip hasretle öpsem toprağını
solgun yüzünde açsın diye bir güzel çiçek
mustafa recep
31.10.2010
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder