seyyah

alıp başını gitmek ansızın, hissettirmeden
uyanmadan benliğin yolu yarılamak,
batı karadenizden kafkaslara uzanmak,
yemyeşil bir yol boyunca vahşi doğada yol almak,
sonra belki orta asya, hindistan ve çin
boylu boyunca yer küreyi dolaşmak,
hayatta kalabilmek için, bir parçası olmak bu eşsiz düzenin
bir dağdan başka bir dağa, ormanların göçmeni olmak yada
bir seyyah yürümekten yorulmayan

yüz seksen derece dönmek sonra yarım bir yay çizerek
belki balkanlarda bir dağ çiçeğine sevdalanmak
başı dumanlı dolaşmak avare,
bütün geride kalanları unutarak yedi kıtayı tekmili birden araklamak
sonra bulurlar bir dağ başında cansız bedenini
yaşamak böyle bir şey iplerini kopararak,
ölümü ararken azimle yol almak…

mustafa recep – 06.07.2010