müebbet hapis

müebbet hapis

nefes alıp vermek bile ağır gelir bazen
intihara meyilli bir beden
uçurumun kenarında yapayalnız
kanatları kan içinde
ayakları sıkıca bağlı kayalara
gümüş ipliklerle

geceyi imrendirir karanlık gözleri
ve boşluğu anımsatır solgun bakışları
ruhu sönmüş bir halde
terk edilmiş çürümeğe

uçurumun kenarında bir nabız daha
bir nefes, bir düşünce ve bir anı
uçurumun kenarında
cennet parıldarken karşı kıyılarda
dayanılmaz bir an bile bu vuslat yolculuğuna

intihara meyilli bir beden
içinde müebbet hapis işte ben…

mustafa recep
28.04.2010