bakışların bir hançer gibi keskin
gözlerine bakamıyorum
saçların dalgalı ve karanlık bir deniz
boğulmaktan korkuyorum, dokunamıyorum
ellerin yaz güneşi kadar sıcak ve yakıcı, tutamıyorum
tutsam elerinden alev alıp kül olmaktan korkuyorum
korkuyorum seni sevdiğimi söylemekten
belki ilk kez söyleyecek olduğumdandır, bilemiyorum
duvarlar yıkıyorum, ihtilâller yapıyorum
insanları seviyorum ama seni sevmekten korkuyorum
bu korkuyu deviremiyorum
sevmek cesaret ister biliyorum
belki sevmekten değil bağlanmaktan korkuyorum
gözlerine bakıyorum hayır hayır bakamıyorum
gözlerine hapsolmaktan korkuyorum
korkunun ecele faydası yok biliyorum
ölmekten değil ölü kalmaktan korkuyorum
yaşamayı seviyorum ve sevmek için yaşıyorum
ama seni sevdiğimi haykıramıyorum
sustursam da muhaliflerimi kalbimi susturamıyorum
bir ses geliyor kulaklarıma bu senin sesin
buz kesiliyorum birden, dönüp bakamıyorum
yalnızca ince bir tebessüm yüzümde
dilim tutuldu yine konuşamıyorum
bu kadar eylemsizlik içinde nasıl seveceğim
ve sevginin hakkını vereceğim, bilemiyorum
belki bir şiir okusan bana bir aşk şiiri, çözülüvereceğim
m.recep
14.06.2009
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder