koyu, karanlık bir denizdeyim,
tepemizde güneş yerine kara bulutlar
ve yelkenlimizi savuran rüzgâr
belli ki yolculuk uzun olacak,
kaptanın zulası tas tamam
gündüzler geceleri, günler haftaları kovaladı
güneşten umudu kestik, karanlıksa büsbütün çöktü artık üzerimize
bir cayırtı koptu tepemizde sanki gök yarıldı
şimdi yağmur yağıyor, hançer ucu gibi tenimize batarak akıp gidiyor
daha ne kadar dayanırız bu yolculuğa söylesene kaptan
belli ki kafan dumanlı şarabımız biteli günler oldu
ekmeğimizse tadımlık
kara bulutlar karabasan olmuş üstümüze üstümüze geliyor
güneşi bir daha görebilecek miyiz kaptan?
söylesene, daha kaç zaman dayanırız bu yolculuğa
sabahları özledim kaptan, karayı özledim, aydınlığı
kendimizi bir fırtına ortasında bulduk gözlerimizi açınca
nereye savrulduk bilemiyoruz
ancak biliyorum ki gecedir, fakat bu sefer berrak deniz
yıldızlar selamlıyor bizi, güneşi müjdelercesine
ve şimdi şafak ağarıyor
ve kızıl bir güneş doğuyor doğudan
uyan kaptan uyan
ne duruyorsun, kır dümeni kır aydınlığa
m. recep
09.06.2009
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder